Bir yandan her şey düzelir ümidini taşıyor, bir yandan da her şeyin daha kötüye gideceğini hissediyordum.
Son ışıklar da söndü gecenizde.
Ama biliyorum ki, yine bir güneş ışığı yüzüme değecek ve karşılaştığım zorluk ne olursa olsun onun da elbet geçeceğini hatırlayacağım. Çünkü gece ne kadar karanlık olursa olsun, güneş hep yeniden doğar.
Yalçın
Başımıza gelen tüm akla sığmaz şeyler kaçınılmaz mıydı gerçekten?
Kaçınılmaz olan yapılandır, kişinin şu ya da bu etkenle yaptığı. Olmuş, gerçekleşmiş, artık olmaması düşünülemeyen.
Akla sığmayan ise yapılmayan, yapılamayan, kişinin belki yıllarca düşleyip de yapmadığı. Düşünüldüğü zaman bile gerçekleşmeyeceği kaydıyla düşünülen…
Oysa benim Melek’le yaptıklarım –o gece, ondan sonraki geceler, gündüzleri bahçede, başka gecelerde düşlerimde– hem kaçınılmazdı hem de akla sığmaz. Ya da akla sığmazın birden kaçınılmazlaşması…
Gece insanın içindedir.
İnsan gece gibi gizemli, saklı ve karanlıktır.
