Kendi Gecesinde
İnci AralYazar:
İnci Aral
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
360
Basım Tarihi:
Nisan 2019
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2014
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
ISBN:
9786054927784
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Karanlığa dokunmaya cesaretin var mı?
"Her sevgi insanda bir şey bırakır. Bazen hüzün, bazen nefret, bazen de derin bir hiçlik…"
Gece sandığımız şey ise kimi zaman içimizde yanan bir kandil.
Gündüzün gürültüsünden sıyrılıp kalbimizin sesini duyabildiğimiz anlar… Herkes uyurken insanın kendisiyle kaldığı; maskesiz, yalansız, en gerçek hâliyle kendiyle buluştuğu zamanlar…
Peki, kendi gecemiz ne zaman bulur bizi?
Bazen bir hayal kırıklığında, bazen bir sevgi arayışında… Bazen bitişlerde, yok oluşlarda, ayrılıklarda; bazen de sebepsiz bir boşluğun içinden doğar. Ve çoğu zaman geceler bir yok oluş değil, yeniden doğuşun başlangıcıdır.
Kendi gecenle yüzleşebiliyorsan, maskesiz her hâline sarılabiliyorsan; işte o zaman karanlık seni korkutmaz.
İnci Aral , 
Kendi Gecesinde romanında biz okurlara sahillerimizi, hayallerimizi, aşklarımızı; yıkım ve umut dolu anlarımızı hatırlatıyor. Aşkın gelgitlerini seçmiş; eksik kalmış bir anne sevginin ve nefretin gölgesindeki bir baba-oğul ilişkisini merkeze alarak kahramanının çocukluğunu, ilk gençlik yıllarını ve cinselliğin arka bahçelerini cesurca anlatıyor.
Kendi Gecesinde , doğudan batıya tüm çelişkileriyle Türkiye’yi resmederken; yaşamın anlamını, mutluluk arayışını, aşkı ve cinsel yönelimleri de sorgulatıyor. Geleneksel gölge oyunumuz Karagöz ile Hacivat ise romanın mozaiğinde bir simgeye dönüşerek hayallerin ve hedeflerin dinamiğini oluşturuyor.
İnci Aral ’ın kaleminin psikolojik derinliği güçlü; sade ama yoğun bir anlatıma sahip. Okuru cümleleriyle kimi zaman kendi sahilinde dinlendiriyor, kimi zaman dalgaların içine bırakıyor, kimi zaman da fırtınanın tam ortasında yüzmeye davet ediyor.
Ve;
Kendi gecemizden kaçmaya devam mı edeceğiz, yoksa o karanlığın içindeki ışığı görmeye cesaret mi edeceğiz? Karar size kalmış.
Keyifli okumalar dilerim
İnci Aral , Kendi Gecesinde romanında biz okurlara sahillerimizi, hayallerimizi, aşklarımızı; yıkım ve umut dolu anlarımızı hatırlatıyor. Aşkın gelgitlerini seçmiş; eksik kalmış bir anne sevginin ve nefretin gölgesindeki bir baba-oğul ilişkisini merkeze alarak kahramanının çocukluğunu, ilk gençlik yıllarını ve cinselliğin arka bahçelerini cesurca anlatıyor.
Kendi Gecesinde , doğudan batıya tüm çelişkileriyle Türkiye’yi resmederken; yaşamın anlamını, mutluluk arayışını, aşkı ve cinsel yönelimleri de sorgulatıyor. Geleneksel gölge oyunumuz Karagöz ile Hacivat ise romanın mozaiğinde bir simgeye dönüşerek hayallerin ve hedeflerin dinamiğini oluşturuyor.
İnci Aral ’ın kaleminin psikolojik derinliği güçlü; sade ama yoğun bir anlatıma sahip. Okuru cümleleriyle kimi zaman kendi sahilinde dinlendiriyor, kimi zaman dalgaların içine bırakıyor, kimi zaman da fırtınanın tam ortasında yüzmeye davet ediyor.
Ve;
Kendi gecemizden kaçmaya devam mı edeceğiz, yoksa o karanlığın içindeki ışığı görmeye cesaret mi edeceğiz? Karar size kalmış.
Keyifli okumalar dilerimOkumakta geç kaldığım bir yazar...
Inci Aral'ın okuduğum ilk kitabi oldu. Kesinlikle yazari tanımakta ve okumakta geç kalmış oldugumu hissettim.
Kelimeler, cümleler ve betimleler o kadar yogun olmasina rağmen su gibi akıp giden,
cok ama cok guzel anlatimi olan ve dopdolu bir kitap okudum.
Konusu ve karakterleri farkli olan, okurken birçok yerde, farkinda olmadan, kendinizi empati yaparken buldugunuz degisik bir hikaye.
Eğer siz de benim gibi hala Inci Aral okumadiysaniz mutlaka okuyun derim...
Ilk okudugumda yadirgadigim , on yargili yaklastigim bi cok detayi , ilerledikce normal bulmaya basladigim bu kitapta yine de kabul edemedigim bazi kisimlar var.
Her ne kadar toplum dayatmalarindan uzak, ozgur dusunceler cercevesinden bakmaya calissamda bu kitapta, yinede toplumun bize algilattigi ve dayattigi dusuncelere kayitsiz kalamadigimi gordum.
Inci aral gercekten de bir cogumuzun asla tasvip etmeyecegi, simdiye kadar cogu kisinin tanik olmadigi ve de olmak istemedigi goruntuleri aklimizda canlandirirken bile tahammul edemedigimiz sahneleri , aslinda yanibasimizda varoldugunu gostererek birazda olsa tabularimizi yikmaya calismis gibi.
Kitapta surekli empati kurdurdu bana. Insanlari tercihlerine saygi duymamiz gerektigi kadar onlari anlayabilme sansi da tanimis sahsimca.
Ayrica kitabin basindan beri ana karakterler kadar vurgulanan hacivat ve karagozun de icinde bulundugumuz toplumsal durumumuzu cok iyi yansittigini dusunuyorum.
Inci aral guzel kitap yazmis. Okumak gerek.
Okuyan var mıdır sizin fikriniz nedir?
Selamlar
Şimdi elimden bıraktım bu kitabı ve hemen fikirlerimi sıcağı sıcağına yazmak istedim. İnci Aral hakkında bilgi sahibi değilim. Bu da okuduğum ilk kitabı. Fakat ben ne konusunu ne de yaklaşım tarzını sevemedim. Sonuna kadar belki şaşırırım diye düşündün fakat olmadı aksine hayal kırıklığı oldu.
İnci Aral’ın “Kendi Gecesinde” romanı, aşkı, cinselliği, özgürlüğü ve bireyin kimlik arayışını sorgulayan bir anlatı. Kadın-erkek ilişkilerinin yanı sıra toplumsal normlar, sanatın ve bireysel tutkunun sınırları üzerinde yoğunlaşıyor. Buraya kadar tamam. Fikirsel alt yapı var. Fakat olay şu ki; kitabın ana karakteri Hayali (Hayal Ali/ Hayati) çocuk yaşta anne babası ayrılan, kendisi babası ile büyüyen bir çocuk. Babası ünlü bir iş insanı fakat daha çok gayri resmi işlerle uğraşan bir tarihi eser satıcısı. Yani anladınız o kısmı. Annesi babasının nikahsız beraberliği ile birlikte yaşadığı 'alt kültür ' e sahip kadın. Sonra başka bir erkek için terk ediyor ailesini. Tabi sonra istediği hayatı yine yaşayamıyor aksine daha kötü durumlara düşüyor. Neyse Hayali'ye gelecek olursak geleneklerden uzak, varlıklı olmanın ve kısıtlanmadan büyümenin verdiği rahatlık yetmiyor olacak ki kimlik bunalımında fakat bu kısmı beni rahatsız etti hatta tutarsız geldi. Bir erkeğin hem kadınlara hem erkeklere ilgi duyması, bir çok kadınla da cinsellik yaşayıp ama erkekleri de arzulaması ve sonunda birisiyle sadık bir ilişki yaşaması bana normal gelmiyor. Çünkü kitaptaki karakter kadınlarda bulamadığı sadakat ve mutluluğu kendisinden yaşça küçük erkekte buluyor. Hem normal hayatın akışına gayet akli selim devam edip, birlikte güzel işler yapıp hem de cinsel tercihleirni 'özgürce' yaşıyorlar. Bu benim kafamda oturmuş bir tutum değil. Kitapta sosyal, siyasal ve ekonomik gibi döneme damga vuran
Kendi gecesinde, ebeveyn-çocuk ilişkilerine, insanın kimlik arayışına dair nefis bir roman.
40’lı yaşlarındaki Hayali’nin hikâyesini okuyoruz. Karakterin kimlik arayışı isminde bile ironiyle veriliyor. Kahramanın nüfusa kayıtlı ismi Hayati; aile içinde Hayal Ali, etrafındakiler ise Hayali diye sesleniyor. Annesi, Yurdanur, varoş kesimden gelen ve çok güzel bir kadın. Babası, Sami, tarihi eser kaçakçılığı yapan, ince zevkleri olan bir adam. Ayrı dünyaların, farklı kültürlerin insanları, başlangıcından itibaren yürümeyeceği belli olan bir evlilik… Hayati böyle bir evlilikten doğar.
Hayali’nin, annesine olan aşk derecesinde bağlılığı, annesini cinsel çekiciliği ile tarif ediyor olması, daha kitabın başlarında Oidipus sendromu sezdiriyor okuyucuya. (Oidipus sendromu: erkek çocuğun, annesine cinsel sapkınlık derecesinde bağlı olması. Bu durum, ileri yaşlarında cinsel bozukluklara neden olabiliyor.)
Çocukluk döneminde Hayali, Karagöz, Hacivat oyununa hayranlık duyar. Kendisine, Karagöz’ün oğlu olan perdeden çıkıp gerçek hayatında yanında olan “Kara” isimli hayali bir arkadaş yaratır. Ailesi bunu farkedip psikolog’a götürür tedavi için. İlerleyen yaşlarında “Kara”nın varlığını ara ara yine görüyoruz ama çocukken hissettiğimiz kadar büyük bir psikiyatrik sorun gibi hissedilmiyor romanın ilerleyen bölümlerinde.
Annesinin başka bir adamla ilişkisin olması, Hayali’nin kadınlara olan inancını ve güvenini sarsmış olmalı ki, gençlik yıllarından itibaren erkeklerle ilişkiye girmeye başlıyor Hayali. Hayatı boyunca, kadınlarla ve erkeklerle ilişkilerinde bağlanmayı başaramıyor.
Tüm romanın özetini anlatmayayım.
2011 yılında Londra’da kaldığı sırada başlıyor roman, Flashback’lerle, geçmiş ve bugün arasında gidiş gelişlerle okuyoruz hikâyeyi. Duygusunu çok iyi yansıtan bir anlatım tarzı
Maalesef yazarın bu kitabını beğenemedim, kitabın pek hoşuma gittiğini söyleyemeyeceğim . Yazarın diğer kitaplarına bakmak gerek diye düşünüyorum .
İnci ARAL'ın 2011-2014 yılları arasında kaleme aldığı,3 yıllık yazım sürecinin ürünü "Kendi Gecesinde" adlı kitabı.
Annesinin verdiği isimle Hayal,babasının seslenişi ile Hayati diye sunulan ana erkek kahramanımız,tıp fakültesini bitiren ama çalışmayan bir doktor.Aile şirketinde çalışıyor babasının arzusu üzerine.8 yaşında annesinin babasıyla kendisini terkedip gittiği günden beri,otuzlu yaşlarını çoktan devirmesine rağmen o boşluk ve kaybolmuşluk hissinden hiç kurtulamıyor.
Günübirlik ilişkilere,farklı cinsel eğilimlere saklanıyor.Kendinden ve geçmişinden kaçmak için bütün yozlaşmışlığın içinde gönüllü yoğruluyor.Kitapta ara ara hayatında iz bırakan geçmiş zamandaki Dilda adlı bir kadınla,romanın geçtiği şimdiki zaman bölümlerinde ise Reyan adlı bir erkekle olan ilişkisi kesitler halinde veriliyor.
Kitap;annesinin terkedişinden sonra bütün hayatı -neden?- soruları ile geçmiş Hayal'in,babasının ölümünden sonra günlüğüne ulaşması ve cevaplarını bulması bölümleri ile devam ediyor.
ARAl'ın "Hiçbir Aşk Hiçbir Ölüm" ve "Mor" kitaplarından sonra okuduğum 3.kitabıydı bu kitap.Kişisel görüşüm sorulursa şayet,İnci ARAL bana göre muhteşem bir kalem.Kelimelerle oynayışı,kaleminin su gibi akışı muhteşem lezzetli.Ama yine bana göre,son yıllarda konu sıkıntısı yaşayan bir yazar.Yani muhteşem bir aşçı,malzemeler muhteşem,ama yemek nedense eksik.Tadı olmasını her harfiyle hak ettiği ihtişamdan eksik.
"Kendi Gecesinde" müthiş akıcı,fakat konusu insanı çarpmayan orta halli bir roman.Ancak İnci ARAL için okunur derseniz(ki benim için kesinlikle Onu okumak zevk),keyifle okunur.
her insan dünyada bir kitap okuyacak olsa ben bunu okumak isterdim.Edebiyat
bu kitap hakkında ne söylesem, ne yazsam bilemiyorum, düşündüğüm hiçbir şeyi ifade edemeyecekmişim gibi hissediyorum. bu yıl okuduğum en iyi iki kitaptan biriydi. hayatımda okuduğum en iyi kitaplardandı. kitap hakkında söylenecek her söz anlamsız, sadece okumak gerekir anlamak yada anlamlandırmak için. aslında o da yeterli gelmeyebilir. çünkü bu kitap okuyup da içinde bahsolunan konuları/duyguları hissedebileceğiniz bir kitap değil.. eğer içinde anlatılanları daha önceden yaşamadıysanız, o hisler kalbinize bir kez bile girmediyse, o yoğunluk, o bunalım, o ruh sizi hiç etkilemediyse yüz defa da okusanız anlamazsınız. o yüzden bende daha fazla bir şey söylemek istemiyorum. konusunu okumak isterseniz eminim bunu birçok yazı sayesinde yapabilirsiniz. ama ben sadece bende uyandırdıklarından, benim ruhumda yaptığı yankılardan bahsetmek istedim.
o kadar çok sayfanın altını çizdim ki, o kadar çok sayfaya not yapıştırdım ki, sanki bugüne kadar binlerce kez yaşadığım-düşündüğüm halde bir kez bile ifade edemediğim duygularımı anlatmış İnci Aral... zaten İnci Aral'ın bu özelliği beni dehşete düşürür hep. kendisini ilk olarak "yeşil" kitabıyla tanımıştım ve kitap bitince kendime şöyle demiştim: "bazı yazarlar vardır ve onların eserlerini okuduktan sonra düşünürüm, acaba bu yazar benim tanış olduğum biri olsa ne olurdu, ne konuşurdum, neler yaşardım, neler hissederdim?" ama İnci Aral'da bunu düşünmek bile beni ürpertti. çünkü kendisi anlatılarıyla insan ruhunun öyle derinine giriyor ve bunu cümleleriyle öyle güzel ifade ediyor ki sizi bir bakışta anlayabileceğinden korkuyorsunuz. içinizi, kalbinizi görüverecekmiş gibi hissediyorsunuz.
bu kitapta da işte yine bu duyguları hissettim, ama kendisine duyduğum sevgi ve saygı kat kat arttı. "Ölü Erkek Kuşlar"da kendisine hayran olmuştum,
5/10
2018 11. kitabı
Okuduğum en zor İnci Aral romanı diyebilirim, günlerce elimde süründü, betimlemeler, sürekli başa dönmeler, bir türlü konunun neticeye varamaması, yordu beni çok yordu:( oysa ne ümitler ile başlamıştım sana...
Spoiler içerir
Okuyucuya hayatı sorgulatan, ama gerçekten sorgulatan, çok yönlü anlatım şekli olan kitapları seviyorum. Bu kitap da öyle... Baştan sona kadar aynı akıcılıkta değil, virajlı bir yoldan düzlüğe çıkmışsın, sonra karşına bir çıkmaz yol çıkmış gibi... Eh biraz eğreti bulduğum yerleri vardı hikâyenin, biraz da kitabın basımı aceleye gelmiş hissine kapıldım ama olsun, mükemmellik arayışı ile hikâyenin güzelliğini harcayamam.
Öncelikle homofobik olmadığımı, bu sebeple ana karakter Hayal Ali'nin biseksüel olmasının beni rahatsız etmediğini söylemeliyim. Ben hikâyenin içine girdiğimde ana karakterin yaşadıklarından çok yaşadıklarının ona neler hissettirdiğiyle ilgilendim. Zengin, evli bir adamı kafalamış kenar mahalle güzeli bir anne, tarihî eser kaçakçısı, işinde yaptığı yasa dışı işleri düşünmezsek iyi bir baba... Sami Bey ve Yurdanur'un çocuğu, dedikoducu insanların söylemiyle piçi, Hayal Ali (Hayati)...
70'li yıllarda çocukluğunu yaşayan Hayal Ali'nin Karagöz-Hacivat tutkusu. Hatta öyle ki yıllar içinde zihninde Karagöz'ün oğlu Kara'yı doğuracak. Kara onun oyun arkadaşı olacak!
Para denilen, çoğu kapıyı açan kâğıt parçası için atılan taklalardan sonra göğe yükselip sonra ne yapıp edip kıçının üzerine düşmeyi başaran Yurdanur'a bir alkış benden. Sami Bey'in gözlerinin önüne çektiği siyah perdeyi de yaşlılığına vermeli herhalde.
Kitabın finalinde Hayal Ali'nin daha fazla kadınlardan mı yoksa erkeklerden mi hoşlandığını yaptığı tercihten anlıyor okuyucu.
#hepimiz #aslında #kendigecemizde #kayboluyoruz
Yazar Hakkında
İnci AralYazar · 31 kitap
27 Kasım 1944 tarihinde Denizli'de doğdu. Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümünü bitirdi. Samsun, İzmir ve Manisa'da öğretmenlik yaptı.
İlk öykü kitabı 1977 yılında yayınlanan "Ağda Zamanı"dır. Bu kitap, 1980 yılında Akademi Kitabevi İl Kitap Başarı Ödülü aldı. 1983 yılında Kahramanmaraş'taki toplumsal olaylar hakkında yazdığı "Kıran Resimleri" ile Nevzat Üstün Öykü Ödülü'nü aldı. Kıran Resimleri 1989 yılında Fransızcaya çevrildi. Yazar, 1992 yılında Ölü Erkek Kuşlar adlı romanı ile Yunus Nadi Ödülü'nü kazandı, 2002 yılında yayınlanan romanı Mor ile Orhan Kemal Roman Armağanı'nı aldı.
1994'te yayımladığı Yeni Yalan Zamanlar, 2002'de yayımlanan Mor ve 2007'de yayımlanan Safran Sarı romanını Yeni Yalan Zamanlar başlıklı bir üçleme haline getirdi.
Eserleri
Roman
- Ölü Erkek Kuşlar (1992) – Yunus Nadi Ödülü
- Yeni Yalan Zamanlar (1994)
- Hiçbir Aşk Hiçbir Ölüm (1997)
- İçimden Kuşlar Göçüyor (1998)
- Mor (2002) – Orhan Kemal Roman Armağanı
- Taş ve Ten (2005)
- Safran Sarı (2007)
- Sadakat (2010)
- Şarkını Söylediğin Zaman (2011)
- Unutmak (2009)
Öykü
- Ağda Zamanı (1980)
- Kıran Resimleri (1983)
- Uykusuzlar (1984)
- Sevginin Eşsiz Kışı (1986)
- Gölgede Kırk Derece (2003)
- Anlar İzler Tutkular (2003)
- Ruhumu Öpmeyi Unuttun (2006)
- Unutmak (2008)
