O geceden sonra, hatta o gece içinde hemen hemen hayatımın mahreki ve manası değişti.
Bu evvela üzerimden bahsettiğim ağırlığın kalkmasıyla başladı. Sonra yavaş yavaş mantığım değişti. Hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. Vâkıâ bunlar bir günde olmadı. Hatta çok güçlükle ve adım adım oldu. Hatta çok defa bana rağmen oldu. Fakat oldu.
Sayfa 198
"Alın yazısı değil / bıçak yarası alnımdaki bıçak yarası / hecelemeye çalışma sana geçer sızısı / burası gece burası beyoğlu tesadüf bu ya / ölüm ya da aşk sen ya da bir başkası"
Reklam
Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Yaşamın sorunlu tarafı buydu işte. Size peş peşe verdiği her gün kıymeti bilinmesi gereken birer mucizeyken, süreklilik yüzünden mucizeler gözden kaçıyordu.
gökkuşağı yüreğimden geçerdi
aynalara bakardım her sabah
gözlerim mavi bugün kar yağacak
solgun bir kız seveceğim yüreğim beyaz
gece gib bir lacivert yerediyor içime
bütün çocuklar ve denizler kederli
dudaklarımdan kan sızıyor sevgilimi öpemem
kırmızı bir ay doğacak bu gece ağlayacağım
bir yıldız kayacak kendi ölümüm gibi
öyle çok gri sabahlara uyandım öyle çok
balkonlardan atladım sarı akşamüstleri
alıştım ölümüme yavaşça
kendine kıyan çocuklara alışır gibi -
Yazmak zordu. Hele Sana yazmak daha zor...Alıntı
Gece olmuştu ve İsabekov hâlâ yatmamış, öylece oturmuş, mektuba nasıl başlamalı, ne yazmalı diye düşünüp duruyordu.
Reklam
Reklam