Kalana mı ? Gidene mi?Duygu ve Düşünce
Sorusuna cevaben okunabilecek bir ufacık roman , her zamanki gibi sonu hüzünle biten bir aşk bir yaşam .sami paşazade sezai kitabı okuduğumu hiç hatırlamıyorum ama rus yazarvâri bir ufak betimlemeler içeriyor bence etkili olmuş, dilber e üzüldük evet fakat arkada kalan celalin de kontrolü kaybetmemesi gerekirdi. Üzdü 
Sergüzeşt
SergüzeştAşka Düşünce
Aşka Düşünce 
Gabrielle Sands
Selam kitap dostlarım!
Serinin üçüncü kitabı ile geldim. Gemma ve Ras karakterlerini çok sevdim. Aşkları nefretle başlasa da çok güzel ilerledi. İki karakter birbirini tanıdığında aslında tam birbirlerine göre olduklarını anladılar ama tabii ki hiçbir aşk öyle kolay olmuyor. Gemma'nın babasından nefret ettim; kıza sürekli şiddet uyguluyor ve bunu onun iyiliği için yaptığını söylüyor. Ras ona çok büyük bir ders verdi. Mafya romantizmi seviyorsanız bu kitabı kesinlikle okumalısınız. Ben severek okudum.
Not: Kitapta +18 sahneler vardır.
Konusu:
Bu kitap, ilk kitaptan tanıdığımız Vale'nin kız kardeşi Gemma'yı anlatıyor. Ablası psikopat kocasını boşayınca ailesi bütün ilgisini Gemma'nın üstüne çeker. Zor durumda olduklarını söyleyerek, ablası gibi isyankar olmayıp onların istediği kişiyle evlenmesini ve kendilerini kurtarmasını isterler. Gemma, çocuk yaştan itibaren ailesinin onu takdir etmesi için onlar ne isterse yapmıştır. (Burada aileye yine çok sinir oldum, siz ne biçim insansınız! )
Genç kızı bölgenin en tehlikeli mafya lideri ile evlendireceklerdir. Zaten eninde sonunda bir mafya lideri ile evleneceğini bildiği için Gemma buna asla itiraz etmez; ta ki ablasının düğünü için onun yaşadığı şehre gidene kadar. Damiano'nun sağ kolu Ras ile ülkeye geri dönerler. Bu anlaşmalı evliliğin iç yüzünü öğrenmek isteyen Ras, burada hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlar. En kötüsü de bu yasak olan genç kadına aşık olur. Bundan sonra her şey çok daha tehlikeli ve yasaktır.
Aşka Düşünce Gabrielle Sands
Selam kitap dostlarım!
Serinin üçüncü kitabı ile geldim. Gemma ve Ras karakterlerini çok sevdim. Aşkları nefretle başlasa da çok güzel ilerledi. İki karakter birbirini tanıdığında aslında tam birbirlerine göre olduklarını anladılar ama tabii ki hiçbir aşk öyle kolay olmuyor. Gemma'nın babasından nefret ettim; kıza sürekli şiddet uyguluyor ve bunu onun iyiliği için yaptığını söylüyor. Ras ona çok büyük bir ders verdi. Mafya romantizmi seviyorsanız bu kitabı kesinlikle okumalısınız. Ben severek okudum.
Not: Kitapta +18 sahneler vardır.
Konusu:
Bu kitap, ilk kitaptan tanıdığımız Vale'nin kız kardeşi Gemma'yı anlatıyor. Ablası psikopat kocasını boşayınca ailesi bütün ilgisini Gemma'nın üstüne çeker. Zor durumda olduklarını söyleyerek, ablası gibi isyankar olmayıp onların istediği kişiyle evlenmesini ve kendilerini kurtarmasını isterler. Gemma, çocuk yaştan itibaren ailesinin onu takdir etmesi için onlar ne isterse yapmıştır. (Burada aileye yine çok sinir oldum, siz ne biçim insansınız! )
Genç kızı bölgenin en tehlikeli mafya lideri ile evlendireceklerdir. Zaten eninde sonunda bir mafya lideri ile evleneceğini bildiği için Gemma buna asla itiraz etmez; ta ki ablasının düğünü için onun yaşadığı şehre gidene kadar. Damiano'nun sağ kolu Ras ile ülkeye geri dönerler. Bu anlaşmalı evliliğin iç yüzünü öğrenmek isteyen Ras, burada hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlar. En kötüsü de bu yasak olan genç kadına aşık olur. Bundan sonra her şey çok daha tehlikeli ve yasaktır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hasretinden Prangalar Eskittim benim için sadece bir şiir kitabı değil, aynı zamanda aramda özel bir bağ olan bir eser. Bu yüzden okurken şiirlerin anlamı benim için daha da derinleşiyor. Ahmed Arif’in aşkı, özlemi ve hasreti güçlü bir şekilde anlatan dizeleri, kitabı sadece okunacak değil, hissedilecek bir eser haline getiriyor. Hem duygusal anlatımı hem de benim için taşıdığı özel anlam sayesinde unutulmaz oldu.
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamlardan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
10/10
2026 9. kitabı
Sonunu bile bile aldığım o kitap.
Evet ,uzun zamandan beri son sayfaları yüzünden gıdım gıdım ilerleyerek okuduğum bir kitabın sonuna geldim.
Tavsiye ediyor muyum ,kesinlikle evet.
Kafamda cümleleri kurmaya çalışıp bir şeyler yazmak istiyorum ama kırık kalbim kelimeleri toparlamama müsade etmiyor.
Bu kitaba mutlu bir son yakısır mıydı?
Açıkçası bilemiyorum.
Herşey bittikten sonra adalete teslim olsaydı Eftalya ve Tugay ,çok aptalca ve saçma olurdu.
Kaçmak ve hayatları boyunca saklanmak asla ikisinin istediği bir şey değildi.
Çünkü onların savaşı özgürlüktu.
Özgürlük için verilen onca mücadele ,kayıp acıdan sonra kaçak bir hayat asla ikisinin yapabileceği birşey değildi.
Ölüm.
Acı olsada gerçek ,yani birlikte ölseler de biz sadece arkalarından ağlasak ve olay bitseydi keşke .
Ama yok yazar illa ciğerimizi dağlayacak ,yani geride Tugay'ı bırakmak.
Offffff yani ciddi anlamda dağıldım.
Tugay Demir Çeviker’im savaşın ortasında bile en zor anda bile kalbimizi titremeyi başaran bir adamken ,Eftalya'sız nefes bile alamazdı .
Çok bile dayandı.
Ama gidene kadar kendi ile beraber benimde ruhumu perperişan etti.
Basından sonuna o kadar güzeldi ki .
Her karakteri bende iz bıraktı.
Giray ,Marco,Sinan Gamze ,hepsini çok ama çok sevdim.
Onurla duruşlarına bayıldım.
İlk kitaptan daha çok sevdim ikinci kitabın, aslında Eftalya'yı 2de daha sevdim.
Evet başlarda vardı saçma hareketleri ama ardından çok güçlü bir Eftalya görmek aşırı gururlandırdı beni.
Bir direnişin hikayesiydi,bir savaşın ortasında bile askın ne kadar güçlü ve karşı konulamaz olduğunu gördük Tugay Demir Çeviker sayesinde.
Sevginin nasıl eşsiz bir duygu olduğunu ve güzel seven adamların varlığına inandırdı beni .
Her şeye rağmen döktüğüm o gözyasları helal olsun
Her yaş o satırlara değdi,çünkü çok yoğun duygular ile
Bir sır, hatta sırlar üzerine kurulu bir hikaye. Sırları duymak ve duymamak, bilmek ve bilmemek arasındaki seçim ise heyecanla ardından gelen sesleri dinlediğimiz bir kapı aralığı kadar. Bir cinayetle başlıyor bu roman ancak insanı bir gizemi keşfetmek isteyip istemediği konusunda arada bırakıyor. Diyelim bilmeyi seçtik, bu seçim o kadar önemli mi ki? Belleğimiz öylesine zayıfken, yaşadıklarımız ve bize anlatılanlar birbirine karışırken; dahası yaşananlar birbirini anımsatır, birbiriyle çakışır ve nihayetinde bir olur, böylece yaşananla yaşanmayan birbirinden ayırt edilemez hale gelirken… Önümüze bakmak istediğimizde ise soyut geleceği bir umutla düşünmeye başlıyoruz ama “şimdi” bize hiç renk vermiyor.
Bütün bunları düşünmek kaygı verici, hatta biraz melankoliye ve çaresizliğe sürüklüyor insanı ama tıpkı Luisa’nın dediği gibi “her şey buralarda bir yerde geri çağrılmayı bekler.” Ve kulağımıza fısıldanan, bizi kışkırtan, tahrik eden kelimeler bu kadar güçlü. Tıpkı tereddütleri olan gerçek bir insanın zihninde gezdiğimi hissettiren bu kitap gibi… Büyülü diliyle belirsizliğe ve kayıp gidene yaptığı vurgu insanın içine işliyor.
Mustafa Kemal 1913 yılında binbaşı iken kabiliyetleri çok fazla kimse tarafından fark edilmemişti. Askeri çevrede etkin bir subay olarak görülüyordu. Kendisinin içine bile sığmayan amaçları ve hayalleri vardı. En çok da ülkesi ve milleti adına. Mustafa Kemal içindekileri dışarıya aktaran birisi değildi. Belki ona ketum demek çok abartılı sayılmazdı. Fakat Madame Corinne içini döktüğü insanlardan biriydi.
Madam Corinne, Osmanlı döneminde İstanbul’da yaşamış, iyi eğitimli, müzikle ilgilenen, piyano ve şan eğitimi almıştır. Mustafa Kemal’in Harbiye’den arkadaşı olan Ömer Lütfü Bey’in eşidir. Atatürk ile daha çok entelektüel, dostane ve saygıya dayalı bir bağ çerçevesinde anıldığı mektuplarıyla bilinir.
Con Sinov kalemini seviyorum. Daha önce okuduğum kitaplarda da tarihsel süreci anlatma biçimi çok hoşuma gitmişti. Bu kitapta da daha önce hiç duymadigim bilgiler edindim.
Mustafa Kemal Atatürk ve Corinne arasındaki iletişim edinilen bilgilere göre 1918 yılına dek aksamadı. Mustafa Kemal Anadolu’ya gidene kadar Corinne’nin ailesinin evinde gerçekleşen bir birkaç görüşmeden sonra ne olacağını ve belki de her ikisi için de bunun bir son olduğunu bilmiyorlardı. O dönemde Mustafa Kemal’e yakın olan tüm isimler rahatsız edilmeye başlanmıştı bile. Dolayısıyla onların bu öfkeden nasibini alması kaçınılmaz oldu. Evleri basıldı, aile hapse atıldı. Dolayısıyla ailenin ülke topraklarından gitmekten başka çaresi kalmadı.
Konuyla ilgili epey detay var. Atatürk’ün cumhurbaşkanı olması ve evliliği, Corinne’nin ise bir şehit eşi olması gibi… neden hiç görüşediler ya da bizlerin bilmediği başka şeyler mi var insan bu detayı okuyunca aklından bir sürü olasılık geçiyor.
Kitabı okudukça ihtimaller aklınızda dolaşıp duracak diye düşünüyorum. Benim daha önce hiç duymadığım bazı detaylarla
