Vicdanın əgər varsa sənin bir gilə,qafil, Aşiq demə çox adıva,çıxma zilə qafil. Zülm eyləmisən hər kimə get istə halallıq, Ondan sonra üz tüt göyə şəvqət dilə qafil. İstərsən əgər çəkməyə övladın əziyyət, Zalimlik edib vermə əziyyət elə qafil. Nəfsin tamahın inkişaf etməklə bərabər, Cəhlin də tərəqqi edib ildən-ilə qafil. Sən Kəbəyi-gil aşiqisən,Kəbəyi-dil yox, Bu mülkü təvaf etmə dönərsən külə qafil. Sabit qədəm ol,Rəhməti üzdən deməsinlər, Dostlar aparanda səni son mənzilə qafil. Xoş ki edə tabutuvu göz yaşı müşaət, Vay onda ki arxanca gedənlər gülə qafil. Arif sözü düzdürmü?əgər harda soruşdum, Yox-yox deyə dad eylədi bir silsilə qafil... ✍️ Arif Buzovnalı
Edebiyat
𝙀𝙫𝙡𝙞𝙡𝙞𝙠 𝙜𝙚çici 𝙙𝙪𝙮𝙜𝙪𝙡𝙖𝙧 𝙫𝙚 𝙞𝙢𝙠𝙖𝙣𝙡𝙖𝙧 𝙪𝙯𝙚𝙧𝙞𝙣𝙚 𝙙𝙚ğil , 𝙞𝙢𝙖𝙣 𝙫𝙚 𝙖𝙝𝙡𝙖𝙠 𝙜ü𝙯𝙚𝙡𝙡𝙞ği ü𝙯𝙚𝙧𝙞𝙣𝙚 𝙠𝙪𝙧𝙪𝙡𝙢𝙖𝙡ıdır..✨️🕊
Duygu ve Düşünce
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İSLAM DÜNYASINDA "DÜŞÜNMEK" KAVRAMLARI 1. TEFEKKÜR : Insanlığa, evrene mahlukata yararlı yapıcı dünyevi ve bilhassa maddeyi işleyici şu an gerekli olan bir original fikir üretmek uzere düşünmek müslümanın görevidir.. 1. TEZEKKUR: Geçmişteki insanlardan siyasetten insanligin durumlarindan hatırlatıcı kendimize getirici ilhsmlar verici bize kimlik verici düşünme . 2. TEDEBBÜR: gecmisten simdiye uzanip geleceğimizi forma sokacak ibretler zinciri halindeki düşünme. Her tarihsel her momentumu bir futurist gibi önkestiterek insanligin hic bir konuda fitratindan saptirmadan dosdoğru yolda yurumesine yardim edecek eskatolojik düşünce.. 3. TEEMMUL: Ahiret odakli ama idealist dusunme ahireti insa edecek saadet verecek dusunce Tulu emel yerine emeli ilmek ilkmek işleyip Insana Rabbini bulduran HAY B. YAKZAN vari düşünce. Tehannus ile başlayıp hz. Ibrahimi Rabbine "Halil" yapan, Hz. Nebiyi Mustafa yapan uhrevu düşünce 4. TEŞ'UR: bilinc ve bilinçalti kazandiran niyetleri sağlamlaştıran, kalbin beyinle koordineli calismasina sebep olan hissedderek şuurlu bir sekilde gafil bırakmayan, sarhoş ve sekarattan müslümanı koruyan Islamdaki niyetlere bagli ibadetlerimizi anlamli ve makbul kılan en teolojik düşünce formu. 5. TA'BUR: Allahın maddi manevi nimetlerinden ilahi ibretler aldığımız kaderin inceliklerini zincirin halkalari gibi birbirine bağlayabildimiz ikincil teolojik dusunce. Hz. Yusuf'un hem ruyayi hem hayati yorumladığı , Ihsana hzmet eden ve Hizirin hz. Musayi dolaştıyorken güttüğü ilahi amaçlara odaklanmamızı isteyen düşünce . 6. TE'GIL: Din ile fenni, , Doğu ile Batıyı uzlastiran maddiyat ile maneviyatı,dunya ile ukbayi birbirine sentezleyen bir gören entegre eden süt kardes yapan ve beserdeki aklın somut meyvesi olan
Araştırma-İnceleme Tarih
Gıdâ-yı rûhu ver kim reh-ber-i mi’râc-ı ulvîdir Hemîşe fikr-i ta’mîr-i beden pâ-der-gil olmakdır (Ruhunu besle, yola o çıkacak; beden boş kapsül, bırakıp gideceksin. Bütün mesaini bedenine harcarsan ayağı çamura çakılıp yürüyemeyen eşek gibi olursun ) Şeyh Galip
Fuzuli
Meni candan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan, murâdım şem'i yanmaz mı Gamu bîmârına cânân, deva-yı derd eder ihsan Niçün kılmaz mene derman, meni bîmarı sanmaz mı Gamim pünhan tutardım men, dedîler yâre gıl rohşen Desem ol bî-vefâ bilmen, inanar mı inanmaz mı Şeb-i hicran yanar cânım, töker gan çeşm-i giryânım Oyadır halki efgânım, gara bahtim oyanmaz mı Gûl-i ruhsârınen garşu, gözümden ganlı akar su Hebîbim fasl-i güldür bu, akar sular bulanmaz mı Değildim men sana mâil, sen ettin eklimi zâil Mene ta'n eyleyen gâfil seni, görünce utanmaz mı Fuzûlî rind-u şeydâdır, hemîşe halka rüsvadır Sorun kim bu ne sevdâdır, bu sevdâdan usanmaz mı Fuzuli
“Acz olmasa hâl olurdu mü kil Pây-ı keç-i kilk olurdu der-gil ………………….. Acz olmasa bî-nevâ kalırdık Hep ebkem ü geç-edâ kalırdık” (Acz olmasaydı hâlimiz mü kil olur, kamı kalemin e ri aya ı çamura batar çıkmazdı. Acz olmasaydı nasipsiz, dilsiz ve düzensiz kalırdık.) (Okay, 1992: 13, 14) âir, Mi’râciyye kısmında kendini fakîr ve mücrim görerek Hz. Peygamber’den (ASV) efâ’at talep eder: “Hâhi ger-i devlet-i müebbed Ya’nî ki fakîr Gâlib Es’ad Mücrimdir egerçi ümmetindir Ümmîdi senin efâ’atindir” (Okay, 1992: 31)