"Bir kelimenin bile hesabı var."
Bazı kitaplar bilgi verir, bazı kitaplar ise insanı kendisiyle yüzleştirir. Dilin Afetleri benim için ikinci grupta yer aldı. Kitabı okurken birçok yerde durup kendi konuşmalarımı, günlük hayatta kullandığım ifadeleri ve farkında olmadan yaptığım hataları düşündüm.
Yazar, dilin insanı hem yüceltebilecek hem de felakete sürükleyebilecek güçlü bir araç olduğunu etkileyici örneklerle anlatıyor. Özellikle gıybet, dedikodu, yalan, kırıcı sözler ve gereksiz konuşmalar üzerine yapılan değerlendirmeler oldukça düşündürücüydü. Okudukça insanın en çok mücadele etmesi gereken şeylerden birinin dili olduğunu anlıyorsunuz.
Kitap ağır bir üslupla yazılmamış; aksine sade ama derin bir anlatıma sahip. Bence bu eserin en önemli özelliği, okuyucusunu yargılamadan ona ayna tutabilmesi. Sayfalar ilerledikçe başkalarının hatalarından çok kendi eksiklerinizi görmeye başlıyorsunuz.
Her insanın zaman zaman dönüp tekrar okuyabileceği, sadece bilgi değil aynı zamanda farkındalık kazandıran kıymetli bir eser. Kitabı kapattığımda aklımda kalan düşünce şuydu: İnsan bazen yaptığı işlerden değil, söylediği sözlerden dolayı kaybeder.
Allah bir kulunu severse dostlarına da sevdirir, düşmanlarına da saydırır.
Çünkü O'nun sevgisi bir mühür gibidir. O mührü taşıyan kalbe ne kin değer ne haset bulaşır. Seven zaten sever, sevmeyenin de dilinde adı dolaşır. İster dua olur, ister gıybet. Ama her hâlükârda unutulmaz.
___ /Güven Taşdemir
Bana kendimden başkasıyla konuşmak yasak.
Okurken bile içim bir tuhaf oldu, Rabbim esirgesin saklasın.
Bir kimseniz bir kimsenizi (arkasından hoşlanmayacağı sözle) çekiştirmesin. Hiç sizden biriniz ölü kardeşinin etini yemek ister mi?
Bundan tiksindiniz (değil mi)!” (Hucurât: 12) Resûlüllah (s.a.v.) buyurdu:
Sayfa 140
