Gizem Özcan
@gjeemania
Bazen kalbin açılabilmesi için kırılması gerekir.
Sayfa 16
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kırılgan bir zaman dilimindeyim. Gördüklerimi ve duyduklarımı yazdığımı düşünüyor, geçtiğim tüm şehirleri belleğimde tutuyorum. İnsanlar. Kediler ve köpekler. Sivrisinekler. Ağaçlar. Su kenarları. Oysaki tüm yaşananların basit bir kurmaca olması da mümkün. Hani doğaldır bu. Gözünü kapatıp bir şehir seçersin kendine. Sonra bunu yazarsın. Kimse de düş mü gerçek mi olduğunu anlayamaz.
Sayfa 92 - Mahal
Bir yeni pabuç altı gibiydi Tante Rosa. Hiçbir yaşantısına basmamıştı.
Sayfa 46 - İletişim yayınları
Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım , kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
İnsanlar her yerde böyle. Yaldızlı karyolalarda çift yatanlar bile tek. Yalnızlık dünyayı doldurmuş. Sevmek, bir insanı sevmek ile başlar her şey. Burada her şey bir insanı sevmek ile bitiyor.
Sayfa 25
