İnsan uygarlık dünyasının lezzetlerine ne kadar alışık olsa da yine arada sırada ilk hali olan kırlarda oturma eğilimini bütün bütün aklından çıkaramıyor .
Ama bazı insanlar için için bütün dünyayla dosttur , bazıları da kendilerinden nefret eder, nefretleri etrafa kızarmış ekmeğin üstündeki tereyağı gibi yayılır .
Çürüyen bir dünyaya tasa sızmıştı ; kaybolan neydi , terbiye , rahatlık ve güzellik mi ? Hanımlar artık hanım değildi , beylerin sözüne güvenilmiyordu .