G.
@gnd__
47 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
“insanlara güvenmek demek kendini azıcık öldürtmekle eşdeğerdir.”
Sayfa 204
Reklam
“yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde ? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden ? ben ne yaptım ? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.”
Çünkü toplum, erkekte doğal algılanan bir şeyi kadında suça dönüştürür.
Aşk iki insan arasında parlayan bir tutku kıvılcımı değildir yalnızca; aşka düşmekle aşkın içinde ayakta durmak arasında sonsuz fark vardır. Aşk bir varoluş biçimidir, vurulmak değil “vermek”tir; bir tek insanla sınırlanmış bir eylem değil genel anlamda bir ilişki kurma biçimidir.
Halbuki gözlerin işlevi görmek değil ağlamaktır; gerçekten görmek için gözlerimizi kapatmamız gerekir: Vecdin şartıdır bu, gönül gözüyle yegâne görüşün. Oysa ki algı, zaten görülmüşün, tamiri imkânsız bir hep bilinmişin dehşeti içinde tükenir.
Reklam