"İlkbaharda uçuşan kavak pamuğu..."Edebiyat
Hoş geldin dünyama 
Sevgi Soysal, hoş geldin. Seni tanıdığıma çok memnun oldum. Bu 1k bana çok şeyler kazandırdı biliyor musun? İşte onlardan biri de sensin Sevgi Soysal...
Tante Rosa'yı okurken seni merak etmemek haksızlık olurdu. Meğer ne çok çekmişsin. O kısacık ömrüne ne çileler sığdırmışsın. 40 yaşında meme kanserinden ölmek! Nasıl bir haksızlıktır! Çok üzgünüm senin adına, çocukların adına, kendi adıma, edebiyat severler adına. Hayatının en verimli döneminde bu dünyadan göçüp gitmişsin.
Hayatını araştırınca, sana zulüm edenlerin bu hastalığa sebep olduğunu düşünmeden edemedim. Çünkü hastalıkların çoğu yaşanan sıkıntılardan ileri gelir.
30 Eylül 1936’da İstanbul’da doğmuşsun. Ölüm seni hayattan koparana kadar hep yazmışsın. Öyle ki, ölümü bile yazarak karşılamışsın, "Hoş Geldin Ölüm" diyerek. (
Hoş Geldin Ölüm - Tutkulu Perçem)
“Hayatı sevdim, insanları sevdim. Ama yenildim… Şimdi ölümü bekleyen biri olmak istemiyorum. Bu bana ters geliyor işte. Bir de bu çocuklar için kötü oldu. Henüz çok küçük bunlar. İlkokula başlamalarını görmek isterdim.” ağlamadan bu sözleri söylemek her babayiğidin harcı değildir. Ben ki okurken gözlerim doldu, sen ki ağlamadan söylemişsin. İşte böyle yürekli bir kadınmışsın.
Yazdığın ilk romanın olan 
Yürümek, müstehcenlik suçlamasıyla toplatılmış. Gerçi mahkeme bir süre sonra davayı düşürmüş ama çektiğin sıkıntı yanına kar kalmış.
12 Mart dönemi her aydın gibi seni de vurmuş. Yanında iki tane kimliğin olduğu halde, kimliksiz dolaşmaktan tutuklanmışsın. Ne münasebet canım, tutuklanmak için ille de bir sebep mi gerek? dediğini duyar gibiyim. Çok haklısın aslında.
Seni takdir etmemek haksızlık olur. Tutuklanmak seni yıldırmamış çünkü. Kadınlar koğuşunda kaldığın süre boyunca durmadan yazmışsın, sanki seni tutuklayanlara inat! Oysa bilmiyorlar ki, kişileri tutsak edebilirler ama düşünceleri asla.
"Tek ihtiyacım bir kâğıt ve yazmamı sağlayacak bir kalem. Bunlarla dünyayı altüst edebilirim." demiş yüce 
Friedrich Nietzsche . Ne kadar da haklı değil mi? Neyse ki, senden kağıdı esirgememişler ve sen de dünyayı altüst edecek romanlar, hikayeler, anılar yazmışsın.
Çok sevdiğim biri sayesinde, 1968 yılında yazdığın Tante Rosa ile tanıştım ve çok sevdim. Hayatını araştırınca da, Tante Rosa’nın ne kadar sen olduğunu gördüm. Sadece sen mi, hepimiziz aslında. Hepimiz rüyalarımızın prensini hayal ederek büyürüz. Sonra da rüyalarımızın prensi sandığımız kişiyle evleniriz. Bir süre sonra hiç de öyle olmadığını görürüz.
“Eve aldığı birkaç parça eşyanın bekçiliğini yapmadım diye bana çatacak adam değil, felsefeye ihtiyacım var benim, ya, felsefeye." (s.38)
Sonra bırakıp gitmek isteriz. Git bakalım! Kolay mı sanırsın gitmeyi. Toplumun bize biçtiği rolleri devam ettirmek zorundayız. Ama Tante Rosa öyle mi? Arkasına bile bakmadan çekip gitti. Yürekli kadınmış doğrusu. Takdir ettim.
"... yollara düştü, arkada soluk menekşeler arasında katlanmış mektuplar bıraktı, gelin elbiseleri, duvaklar bıraktı." (s. 34)
Tante Rosa hiç pes etmedi, her zaman yaşamla mücadele etti, tıpkı senin gibi.
"Hayat bir denizdir, yüzme bilmeyen boğulur." Kolay mı boğulmak? Boğulmak herkesin üstesinden gelebileceği bir şey değildir. Herkesin sadece bir kez boğulma hakkı vardır. Ya ben; boğul babam boğul, sonra yine de yaşamakta devam eder bul kendini." (s. 66)
Tante Rosa kim deseler? Tante Rosa hayatla mücadelenin kendisidir derim.
"... yaşamak zorunda olmak, sürdürmek, ısrar etmek. Bu Tante Rosa demektir." (s. 66)
"Tante Rosa; iş aramak demektir. Aşık ve koca aramak demektir." (s. 66)
"Tante Rosa bir kapı dışarı atılmadır." (s. 70)
Her şeye rağmen kendisini sevendir Tante Rosa!
"Bir kendime I Love You! Sevebileceğim tek aşağılık, tek salak kendimim - kendimim - kendimim." (s. 66)
Sen ne güzel kadınsın Sevgi Soysal, “Anneannemden başlayıp bende biten bir çizgi,” dediğin Bavyeralı Rosa’yı çok sevdim ben. Okuduğum ilk kitabın olan Tante Rosa ile beni kendine hayran bıraktın. Seni tanıdım ya, artık hep benimlesin.
Beni Tante Rosa’yı okumaya teşvik ederek Sevgi Soysal ile tanıştıran sevgili 
Demet, sen ne güzel bir insansın. Senin gibi gençleri gördükçe, "Atam rahat uyu, emanetin emin ellerde" diyorum. Demet'im, beni Tante Rosa ile tanıştırdığın için çok teşekkür ederim. Seni çok seviyorum. Okumak isteyenler için şuraya da senin o güzel incelemeni bırakayım ( #79641031 )
Sevgi Soysal, hoş geldin. Seni tanıdığıma çok memnun oldum. Bu 1k bana çok şeyler kazandırdı biliyor musun? İşte onlardan biri de sensin Sevgi Soysal...
Tante Rosa'yı okurken seni merak etmemek haksızlık olurdu. Meğer ne çok çekmişsin. O kısacık ömrüne ne çileler sığdırmışsın. 40 yaşında meme kanserinden ölmek! Nasıl bir haksızlıktır! Çok üzgünüm senin adına, çocukların adına, kendi adıma, edebiyat severler adına. Hayatının en verimli döneminde bu dünyadan göçüp gitmişsin.
Hayatını araştırınca, sana zulüm edenlerin bu hastalığa sebep olduğunu düşünmeden edemedim. Çünkü hastalıkların çoğu yaşanan sıkıntılardan ileri gelir.
30 Eylül 1936’da İstanbul’da doğmuşsun. Ölüm seni hayattan koparana kadar hep yazmışsın. Öyle ki, ölümü bile yazarak karşılamışsın, "Hoş Geldin Ölüm" diyerek. (Hoş Geldin Ölüm - Tutkulu Perçem)
“Hayatı sevdim, insanları sevdim. Ama yenildim… Şimdi ölümü bekleyen biri olmak istemiyorum. Bu bana ters geliyor işte. Bir de bu çocuklar için kötü oldu. Henüz çok küçük bunlar. İlkokula başlamalarını görmek isterdim.” ağlamadan bu sözleri söylemek her babayiğidin harcı değildir. Ben ki okurken gözlerim doldu, sen ki ağlamadan söylemişsin. İşte böyle yürekli bir kadınmışsın.
Yazdığın ilk romanın olan Yürümek, müstehcenlik suçlamasıyla toplatılmış. Gerçi mahkeme bir süre sonra davayı düşürmüş ama çektiğin sıkıntı yanına kar kalmış.
12 Mart dönemi her aydın gibi seni de vurmuş. Yanında iki tane kimliğin olduğu halde, kimliksiz dolaşmaktan tutuklanmışsın. Ne münasebet canım, tutuklanmak için ille de bir sebep mi gerek? dediğini duyar gibiyim. Çok haklısın aslında.
Seni takdir etmemek haksızlık olur. Tutuklanmak seni yıldırmamış çünkü. Kadınlar koğuşunda kaldığın süre boyunca durmadan yazmışsın, sanki seni tutuklayanlara inat! Oysa bilmiyorlar ki, kişileri tutsak edebilirler ama düşünceleri asla.
"Tek ihtiyacım bir kâğıt ve yazmamı sağlayacak bir kalem. Bunlarla dünyayı altüst edebilirim." demiş yüce Friedrich Nietzsche . Ne kadar da haklı değil mi? Neyse ki, senden kağıdı esirgememişler ve sen de dünyayı altüst edecek romanlar, hikayeler, anılar yazmışsın.
Çok sevdiğim biri sayesinde, 1968 yılında yazdığın Tante Rosa ile tanıştım ve çok sevdim. Hayatını araştırınca da, Tante Rosa’nın ne kadar sen olduğunu gördüm. Sadece sen mi, hepimiziz aslında. Hepimiz rüyalarımızın prensini hayal ederek büyürüz. Sonra da rüyalarımızın prensi sandığımız kişiyle evleniriz. Bir süre sonra hiç de öyle olmadığını görürüz.
“Eve aldığı birkaç parça eşyanın bekçiliğini yapmadım diye bana çatacak adam değil, felsefeye ihtiyacım var benim, ya, felsefeye." (s.38)
Sonra bırakıp gitmek isteriz. Git bakalım! Kolay mı sanırsın gitmeyi. Toplumun bize biçtiği rolleri devam ettirmek zorundayız. Ama Tante Rosa öyle mi? Arkasına bile bakmadan çekip gitti. Yürekli kadınmış doğrusu. Takdir ettim.
"... yollara düştü, arkada soluk menekşeler arasında katlanmış mektuplar bıraktı, gelin elbiseleri, duvaklar bıraktı." (s. 34)
Tante Rosa hiç pes etmedi, her zaman yaşamla mücadele etti, tıpkı senin gibi.
"Hayat bir denizdir, yüzme bilmeyen boğulur." Kolay mı boğulmak? Boğulmak herkesin üstesinden gelebileceği bir şey değildir. Herkesin sadece bir kez boğulma hakkı vardır. Ya ben; boğul babam boğul, sonra yine de yaşamakta devam eder bul kendini." (s. 66)
Tante Rosa kim deseler? Tante Rosa hayatla mücadelenin kendisidir derim.
"... yaşamak zorunda olmak, sürdürmek, ısrar etmek. Bu Tante Rosa demektir." (s. 66)
"Tante Rosa; iş aramak demektir. Aşık ve koca aramak demektir." (s. 66)
"Tante Rosa bir kapı dışarı atılmadır." (s. 70)
Her şeye rağmen kendisini sevendir Tante Rosa!
"Bir kendime I Love You! Sevebileceğim tek aşağılık, tek salak kendimim - kendimim - kendimim." (s. 66)
Sen ne güzel kadınsın Sevgi Soysal, “Anneannemden başlayıp bende biten bir çizgi,” dediğin Bavyeralı Rosa’yı çok sevdim ben. Okuduğum ilk kitabın olan Tante Rosa ile beni kendine hayran bıraktın. Seni tanıdım ya, artık hep benimlesin.
Beni Tante Rosa’yı okumaya teşvik ederek Sevgi Soysal ile tanıştıran sevgili Demet, sen ne güzel bir insansın. Senin gibi gençleri gördükçe, "Atam rahat uyu, emanetin emin ellerde" diyorum. Demet'im, beni Tante Rosa ile tanıştırdığın için çok teşekkür ederim. Seni çok seviyorum. Okumak isteyenler için şuraya da senin o güzel incelemeni bırakayım ( #79641031 )16 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sevgi Soysal ile tanışmam 
Yenişehir'de Bir Öğle Vakti kitabıyla olmuştu, kütüphanede biri masanın üzerine bırakmış içine de kurutulmuş bir yaprak bırakmıştı. Oturup masaya bitirene kadar kalkmamıştım :) Tabii sonra felsefe yakamı bırakmadığı için tekrar okuyamadım diğer kitaplarını..
Okurken onun karakterlerinin düşünsel analizlerini, toplum bakış açısından birey bakış açısına yansıtarak anlatışına hayran kalmıştım.
Ve Nietzsche özgürmüş, bir kâğıt ve kalem ona düşüncelerini ifade etmek için geniş bir düşünsel alan sunmuş. Oysa bizim yazarlarımız kâğıtlarını kanlarının mürekkebine bulayarak düşünce oluşturmaya çalıştılar.
Suçlandılar, sürgün edildiler, ötekileştirilip, devlet düşmanı ilan edildiler. Yine de zihinleri tutsak değildi, bugün onların düşünsel alanda tutsak olmayışı bizlere cesaret veriyor. İyi ki mücadele etmişler ve iyi ki yazmışlar.
Ve sen de iyi ki inceleme yapmışsın, Demet zaten edebiyat prensesi 🌸 sayenizde Türk yazarları okuma isteği duyuyorum. Kalemine, emeğine sağlık Sultan ablacım 💗
Yenişehir'de Bir Öğle Vakti kitabıyla olmuştu, kütüphanede biri masanın üzerine bırakmış içine de kurutulmuş bir yaprak bırakmıştı. Oturup masaya bitirene kadar kalkmamıştım :) Tabii sonra felsefe yakamı bırakmadığı için tekrar okuyamadım diğer kitaplarını..
Okurken onun karakterlerinin düşünsel analizlerini, toplum bakış açısından birey bakış açısına yansıtarak anlatışına hayran kalmıştım.
Ve Nietzsche özgürmüş, bir kâğıt ve kalem ona düşüncelerini ifade etmek için geniş bir düşünsel alan sunmuş. Oysa bizim yazarlarımız kâğıtlarını kanlarının mürekkebine bulayarak düşünce oluşturmaya çalıştılar.
Suçlandılar, sürgün edildiler, ötekileştirilip, devlet düşmanı ilan edildiler. Yine de zihinleri tutsak değildi, bugün onların düşünsel alanda tutsak olmayışı bizlere cesaret veriyor. İyi ki mücadele etmişler ve iyi ki yazmışlar.
Ve sen de iyi ki inceleme yapmışsın, Demet zaten edebiyat prensesi 🌸 sayenizde Türk yazarları okuma isteği duyuyorum. Kalemine, emeğine sağlık Sultan ablacım 💗
Yorumlar kraliçesi ve edebiyat prensesi, ikiniz de çoook seviliyorsunuz ❤️❤️
Sevgi Soysal'ın, 12 Mart'ta tutuklandığı dönemi anlattığı kısa bir video.
youtu.be/X8DZnlk3Zos
Kitabın incelemesi kitabın kendinden güzel:)
Çoğumuz hayallerinde büyüttüğü ve beklediği prensle evleniriz ve hiçte öyle olmadığını görürüz cümlenizde nedense beni bir gülme aldı bazı dobralıklar hem de insanın kendi yüzüne yüzüne söylenenler,dank diye anlamalar karşısında gülerim,tekrarbetekrar hem de:))Tante Rosa’nın yolu doğallık ve kendini yaşama yolu ve toplumun ödülü de ayrık ve istenmeyen ve yakılıp yok edilmek istenen ot muamelesi görmek..Şimdi hatırladım bu kitabı okurken de insanların arasında bir yer edinmeye çalışma gayretinin ne boş bir duygu olduğunu düşünmüştüm..
Bu inceleme sayesinde nedense kitabın kendisini okurken bütünlük duygusu sağlayamamanın verdiği vicdan azabı şimdi kayboldu.Hocam sabah sabah hayra geçtiniz.
Kaleminize sağlık:)
Bu anlamlı yorum için çok teşekkür ederim. Hem kendi adıma, hem sizin adınıza sevindim. Bu arada incelemelerimi genelde kitaptaki alıntılara göre yapıyorum. Ama yalan da değil hani :))
Çok güzel bir inceleme olmuş kaleminize sağlık sayenizde kitabı okuma listeme ekledim teşekkür ederim 🌹
Reklam
Sultan'cm Sanki karşılıklı oturmuşuz da sohbet ediyoruz gibi hissettirdin bana 👌 yüreğine sağlık tek kelime ile harikaa 👏👏👌❤
Merak etmedim de değil Sevgi Soysal' li .. :)
