Merhaba arkadaşlar. 6 kitaplık çok özel serimize devam ediyoruz. Daha kitabın ilk sayfasını açmadan bizleri çok güzel bir söz karşıladı. Birinin gözümüzdeki değerini, onun ne kadar örnek biri olduğuyla ölçmemiz gerektiğine dair. Nereye çekersek oraya gidecek bir sözdü ve daha başlamadan böyle olunca beklentiler de arttı haliyle. Zweig’in biyografi temalı eserlerini her okuduğumda şu ve benzer cümleleri yeniliyorum aslında. Keşke bir imkanım olsaydı da beni ben bile anlatmasaydım da Zweig anlatsaydı diye. Bir insan bir insanı bu kadar mı iyi anlatır, bir insan hayatını anlattığı her insanı bu kadar mı iyi anlatır. İnsan imrenmiyor dersek yalan söylemiş oluruz.
Diğer yandan Nietz Bey ile aslında yakınmışız da haberimiz yokmuş dediğim çok oldu kitap içinde. Trajik bir yaşamdan ziyade yalnızlık içinde mücadele etmesinden tutun da her zaman tek olması ve ona kimsenin destek olmaması epey dikkatimi çekti zaten. Gerçekten de öyle değil mi? Kimileri vardır düşünecek zamanı bile yoktur. Bunlardan bir kısmı yalnızlık edebiyatını da çok sever ama 5 dakika sakince oturup yalnız kalmayı dahi beceremez. Aramalar, mesajlar, buluşmalar derken sözde yalnızdır. Kimileri de vardır, çığlıkları bile sessizdir, kimsenin umurunda olmadığı, tek başına pek çok şeyle mücadele etmeye çalışan, kimsesi olmayan insanlar... Hayat işte böyle, garipliklerle dolu. Yazar yalnızlıkla müzik dinleyerek başa çıkmış, bizler de kitap okuyarak başa çıkıyoruz en azından bu sitedekiler için çoğu kez durum bu. Herkesin bir kaçış yolu var.
Sadece yalnızlık mı? Hayır. Yazarın büyük bir uyku sorunu da var. Her zaman hem hayret etmiş hem de imrenmişimdir istediği anda uyuyabilen insanlara. Öyle ben de yatıyorum bir süre sonra uyuyorum gibi değil. Bu tarz insanlar oturduğu yerde de uyuyor, sallanan eskilerin tabiriyle körüklü otobüslerde bile uyumayı başaran insanlar. Biz de işte karanlık olacak aman hiç ses çıkmayacak diye birkaç saat uyuyabilirsek seviniyoruz. Sanırım ‘Hayat’ denen sıkıntılı süreçten biraz olsun uzaklaşmak için kullandığı ilaçlar da onun fiziksel olarak artan ızdırabını psikolojik olarak da mahvetti ve sonunu getirdi.
Şöyle bir yazara dair önceki incelemelerimize ait linkleri de paylaşalım:
#28894020
#30137355
#31605621
#31642633
#31664895
#31685807
#31742337
#31821602
#31850578
#31862229
#31986923
#50878934
#53525287
#80734796
#89499566
#98829339
#98895233
#99105070
#99252409
#99789382
#100273898
#100809511
#101241657
#101325792
#101367307
#101665977
#101736351
#101934546
#102280248
#102364616
#102636869
#102936256
#103082592
#110628102
#110709208
#110749856
#110755720
#110751314
#110765129
#110799270
#110836294
#110898569
#110901067
#110907447
#110913569
#110917801
#110923877
#110932072
#110941563
#110949569
#110961871
#110969796
#110981247
#111003008
#111033469
#111056404
#111067763
#216020780
Sonuç olarak bu keder yüklü ve yalnızlık dolu kitaptan çıkardığım en büyük sonuçlardan biri de şu oldu. Biz ve bizim gibiler insanların yalnızca hayatlarına girmişiz, asla kalplerine girmemişiz ne yazık ki. Hepimize iyi okumalar dilerim..
·
128 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.