KadınEdebiyat
“Hepsini bilirim. Hangisi başladı? Baban mı ağabeyin mi? Yoksa amcalarından biri mi?”
Gerçek bir kadının “öyküsü”. Bir kadın ne kadar gerçek olabilirse o kadar gerçek bir kadının. Gerçek hayatta karşısına çıktığı insanların bir hayaletmiş gibi görmezden geldiği edebiyatta ise hayli ilgi çeken bir kadının öyküsü. İsmi Firdevs, okuma hayalleri olan bir kız çocuğu… Henüz oyuncaklarla oynayacağı yaşta başta ailesi olmak üzere içinde yaşadığı toplum oynuyor onunla. Yaşayanlar bilir, ilk darbe aileden gelince tutunduğu bütün dallar gevrek oluyor insanın. Neresinden tutunmaya çalışsa orasından kopuyor. Ama o inatla tutunmaya çalışıyor.
“Erkekler kadının değerini bilemez, Firdevs. Kendi değerini belirleyen kadındır.”
Bazen öyle bir coğrafyada yaşarsın ki kendi değerini de kaderini de belirleme şansı vermezler insana. Yazar 
Nevâl El-Seddavi de öyle bir coğrafyada gözlerini açıyor dünyaya. Kadınların durumu ve toplumsal cinsiyet konusundaki düşünceleri nedeniyle cezaevine konuyor hükümet tarafından. “Kadınım” diyemiyor yaşadığı toplumda. Çünkü kadınsan küçük yaşta eğitim hakkın elinden alınıyor, kadınsan boğazında kaç lokma olduğu sayılıyor, kadınsan deden bileceğin bir adamın bilmem kaçıncı eşi oluyorsun, kadınsan cezaevine konuyorsun ve kadınsan “sünnet” ettiriliyorsun. Evet yanlış duymadınız, sünnet! Tıpkı hikayemizin başkahramanı Firdevs’e yapıldığı gibi! “Bu kadının canının istediğini yapma, istediğini yapmama özgürlüğü vardı.” Sahi var mıydı?
“Bu kadının gözlerine hiç ışık değmemiş gibiydi, günün en ışıklı, güneşin en parlak olduğu zaman bile.”
“Ey kadın!
Hissetmiyor musun!
Sepetindeki yükün çok ağır
Dudaklarınsa çok yorgun,” diyor 
Rabindranath Tagore ve Firdevs “Neden hiçbir şey hissetmiyorum.” Öyle şeyler yaşatıyor ki hayat artık hissizleşiyorsun. “Hiçbir şey umut etmeyecektir artık, hiçbir şey arzulamayacaktır. Hiçbir şeyden korkmayacaktır, çünkü onu incitecek her şeyi zaten yaşamıştır.” Bu kadar uzaklara gitmeye de gerek yok hissizleşen kadınları görmek için. Sokaklarda birkaç kadının gözlerine bakmanız, televizyonda birkaç kanal gezmeniz yeterli. Bir öğrencim vardı, ısrarla liseye gitmek istiyordu, yanımda açık öğretime yazdırdı babası. Ne dediysem kar etmedi, o an gördüğüm gözlerdeki ifadeyi unutmam. Ama olmadı… Bir kitapta okumuştum: “İnsan denen mahluk, üst katta birinin eti çürürken, alt katta saçını kurutup, çamaşır yıkayıp, televizyon izleyebiliyordu.”
“Vaktiyle bir kadın tanımıştım.
Hayata küsmüştü.” 
Ümit Yaşar Oğuzcan
Her hayata küsmüş kadının ardında onu hayata küstüren bir toplum muhakkak var. “Bu memlekette kadın olmak bizatihi devrimci bir durum,” der 
Nejat İşler çünkü ne yaparsan yap yaranamayacağın, yadırganacağın bir kitle vardır. Daha doğmadan başlar kimi yükler sırtına binmeye. Okumayı başaranlar çok şanslıdır ama atanamamak, evlenmemek gibi bir “lüksleri” yoktur asla. Bayram günleri bile zehir olur çoğuna. Daha okuldayken başlar “şunun şu kadar çocuğu oldu”lar. Bir metasındır, üzerine kadın cinayetleri, namus cinayetleri gibi kavramlar döner. İlk düşmanın yine kadındır, “o zaman şöyle giyinseydin,” der. Yeri gelir Özgecan olursun adamın biri (Nihat Doğan) twit atar “Siz de mini eteği giyip soyunup laik sistemin ahlaksızlaştırdığı sapıklar tarafından tacize uğrayınca da bas bas bağırmayacaksınız.”
- Vahşi ve tehlikeli bir kadınsın sen.
+Ben gerçeği söylüyorum. Gerçek vahşi ve tehlikelidir.
Firdevs, “sıfır noktasındaki kadın,” hatta o noktaya dahi gelmek için önünde uzun bir yol olan ancak o yolların tamamı tıkanmış, yaşarken ölüme mahkum edilmesi dahi yetmeyip düpedüz ölüme mahkum edilmiş gerçek bir kadın. En son 
Kardeşini Doğurmak kitabını okurken bu kadar düğüm düğüm olmuştu boğazım. Ve şimdi yutkunurken dahi zorlanıyorum. Öyle kitaplar var ki dünyada, aldığı nefes bile zor geliyor insana. Kısa bir kitapta kadın kimliğinin muhasebesi… Tutun tutabiliyorsanız. Üzerine konuşmak isterseniz buradayım, dağıldım, belki birlikte toplanırız.
Nevâl El-Seddavi de öyle bir coğrafyada gözlerini açıyor dünyaya. Kadınların durumu ve toplumsal cinsiyet konusundaki düşünceleri nedeniyle cezaevine konuyor hükümet tarafından. “Kadınım” diyemiyor yaşadığı toplumda. Çünkü kadınsan küçük yaşta eğitim hakkın elinden alınıyor, kadınsan boğazında kaç lokma olduğu sayılıyor, kadınsan deden bileceğin bir adamın bilmem kaçıncı eşi oluyorsun, kadınsan cezaevine konuyorsun ve kadınsan “sünnet” ettiriliyorsun. Evet yanlış duymadınız, sünnet! Tıpkı hikayemizin başkahramanı Firdevs’e yapıldığı gibi! “Bu kadının canının istediğini yapma, istediğini yapmama özgürlüğü vardı.” Sahi var mıydı?
“Bu kadının gözlerine hiç ışık değmemiş gibiydi, günün en ışıklı, güneşin en parlak olduğu zaman bile.”
“Ey kadın!
Hissetmiyor musun!
Sepetindeki yükün çok ağır
Dudaklarınsa çok yorgun,” diyor Rabindranath Tagore ve Firdevs “Neden hiçbir şey hissetmiyorum.” Öyle şeyler yaşatıyor ki hayat artık hissizleşiyorsun. “Hiçbir şey umut etmeyecektir artık, hiçbir şey arzulamayacaktır. Hiçbir şeyden korkmayacaktır, çünkü onu incitecek her şeyi zaten yaşamıştır.” Bu kadar uzaklara gitmeye de gerek yok hissizleşen kadınları görmek için. Sokaklarda birkaç kadının gözlerine bakmanız, televizyonda birkaç kanal gezmeniz yeterli. Bir öğrencim vardı, ısrarla liseye gitmek istiyordu, yanımda açık öğretime yazdırdı babası. Ne dediysem kar etmedi, o an gördüğüm gözlerdeki ifadeyi unutmam. Ama olmadı… Bir kitapta okumuştum: “İnsan denen mahluk, üst katta birinin eti çürürken, alt katta saçını kurutup, çamaşır yıkayıp, televizyon izleyebiliyordu.”
“Vaktiyle bir kadın tanımıştım.
Hayata küsmüştü.” Ümit Yaşar Oğuzcan
Her hayata küsmüş kadının ardında onu hayata küstüren bir toplum muhakkak var. “Bu memlekette kadın olmak bizatihi devrimci bir durum,” der Nejat İşler çünkü ne yaparsan yap yaranamayacağın, yadırganacağın bir kitle vardır. Daha doğmadan başlar kimi yükler sırtına binmeye. Okumayı başaranlar çok şanslıdır ama atanamamak, evlenmemek gibi bir “lüksleri” yoktur asla. Bayram günleri bile zehir olur çoğuna. Daha okuldayken başlar “şunun şu kadar çocuğu oldu”lar. Bir metasındır, üzerine kadın cinayetleri, namus cinayetleri gibi kavramlar döner. İlk düşmanın yine kadındır, “o zaman şöyle giyinseydin,” der. Yeri gelir Özgecan olursun adamın biri (Nihat Doğan) twit atar “Siz de mini eteği giyip soyunup laik sistemin ahlaksızlaştırdığı sapıklar tarafından tacize uğrayınca da bas bas bağırmayacaksınız.”
- Vahşi ve tehlikeli bir kadınsın sen.
+Ben gerçeği söylüyorum. Gerçek vahşi ve tehlikelidir.
Firdevs, “sıfır noktasındaki kadın,” hatta o noktaya dahi gelmek için önünde uzun bir yol olan ancak o yolların tamamı tıkanmış, yaşarken ölüme mahkum edilmesi dahi yetmeyip düpedüz ölüme mahkum edilmiş gerçek bir kadın. En son Kardeşini Doğurmak kitabını okurken bu kadar düğüm düğüm olmuştu boğazım. Ve şimdi yutkunurken dahi zorlanıyorum. Öyle kitaplar var ki dünyada, aldığı nefes bile zor geliyor insana. Kısa bir kitapta kadın kimliğinin muhasebesi… Tutun tutabiliyorsanız. Üzerine konuşmak isterseniz buradayım, dağıldım, belki birlikte toplanırız.··
7,5bin Gösterim
12 Yorum
İnsanın yüreğine dokunan,gerçek bir yaşam hikayesi olan Firdevs'in yaşadıklarını bende etkilenerek okumuştum.Her cümlesinde kalbinizi sızlatıyor,dünyanın ne kadar acımasız olduğunu,bu dünyada kadın olmanın ne kadar zor olduğunu okuyoruz.Beni çok etkileyen hüzünlü bir kitaptı günümüzde de kadına karşı psikolojik ve fiziksel şiddetin,tacizin, tecavüzün yaşandığını düşündükçe insan çıldırıyor.Kadın hakları konusunda ne kadar ileriye gittiğimizi düşünmeden edemiyor insan KOCA BİR SIFIR, KOCA BİR HİÇ...
Bu yorum görüntülenemiyor
Reklam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.