Öncelikle incelemeni çok beğendim, böyle bir tevekkülle inanan insanlara rastladıkça gıpta ile bakıyorum. Ben bu maneviyatı kaybettim, düşünüyorum da kazanmak adına da hiç bir şey yapmamışım. Yazdıklarını okudukça çok eskiden tanıdık gelen bir çok duygu oluştu içimde ve içimde hissettiğim boşluğu neyin iyi edeceğini bilmiyorum.
Çevreme, ülkeme, dünyaya baktığımda bu boşluk daha da derinleşiyor. Akıl almaz kötülüklerin olduğu bir dünyada yaşıyoruz, her gün yüzlercesinin cinayet, tecavüz, ölüm haberlerini seyredip aldırışsızlıkla nasıl yaşamaya devam ettiğimizi hayretle izliyorum. Kendimde dahil bu kötülüğün içindeyiz. İç huzuru olmayan milyonlarca ruh olarak, her gün birbirimize teğet geçip aldırışsızca yaşamaya devam ediyoruz.
Ben insanların iyileşebileceğine inanmıyorum, dünya istediğimiz şartlar altında çok mükemmel bir yer olsa bile mutlaka türüm yapacak bir kötülük bulur. Öteki dünya varsa şayet ki umarım vardır, belki tüm bu karmaşanın kaos'un neden olduğu açığa çıkar.
Kalemine sağlık.