Aslında bugün sıradan bir iş günüydü. İşe geldim, hazırlıklarımı yaptım, çayımı aldım, hasta gelmediği zamanlarda okumak için kitabımı konsolo koydum. Sonra dedim ki uzun zamandır inceleme okuyamıyorum biraz zaman ayırayım. Ama kötü başlayıp sonu üzgün, kalbime yumruk yemiş gibi bitti. Ne yazılır ne söylenir toparlamak çok zor. Yazmak istediğim çok şey var. Yorumları tek tek okudum. İncelemene yazılan yorumlar da neredeyse incelemen kadar değerli. Mesleğini bırakmış bir öğretmen olarak çocukların tabletlerinde porno yakaladığımızda, kendi dersimde mastürbasyon yapan bir öğrenciyle karşı karşıya kaldığımda ne yapacağını bilemeyecek kadar bilgisiz ve çaresiz hissettiğim için bu mesleği bıraktım. Çünkü eğitim sadece öğretmenler ile başlayıp biten bir olgu değil. Kişinin kendisi, ailesi, çevresi ve en son eğitimcilerin şekillendirmesi ile insan olma yolunda bir adım atılabilir ancak. Bu o kadar uzun ve emek verilmesi gereken bir konu ki ömrümüz yettiğince yaşımız kaç olursa olsun bu uğurda önce kendimiz sonra çevremiz için çabalamalıyız. Tekrardan yaşadıklarımı sorguladım. Ve bulunduğum konumda ne yapılabilir düşünüyorum. Emeğine sağlık Oğuz...