Kitabı ilk okumaya başladığımda şöyle bir paylaşımda bulunmuştum : “Bu kitabı ben nasıl okuyacağım ki, her okuduğum paragrafta bir şeyler paylaşma hissi yaşatıyor, çevreme bakıyorum, kimle
··
3 +1'leme
·15,4bin Gösterim
16 Yorum
Sayenizde büyük bir aydınlanma yaşadım. Süslü laf salatası diyeceğim de buna anca borani denir.
İlk defa kavramlaştıran A.Hamdi Tanpınar'dır. Başına gelenleri mükemmel tanımlar: Sükut Suikastı. Ne övmek ne yermek, sanki görülmez, duyulmazmış gibi. Yokmuş gibi davranmak. Kendinden olmayana, kendisi gibi düşünmeyene bunu yaptı bizim "aydınlar"
A.H.Tanpınar'ı, Oğuz Atay'ı, Sabri Ülgener'i, Nurettin Topçu'yu, Sezai Karakoç'u, Cemil Meriç'i, daha nicelerini, görmediler. Kendilerinin istedikleri okunurken, bunların esameleri okunmadı. Orhan Pamuk'a yapmaya çalıştılar sükut suikastlarını. Olmadı, kalmadı güçleri artık. İnternet aldı güçlerini.
Azizim güzel yorumunuzu okuyunca, A.Alatlı'nın dedikleri bunları getirdi aklıma.
Kaleminize sağlık.
Ahmet Kabaklı, Bu Ülke için: “Okumak yetmez, kabilse ezberlenmeli.” Demiştir.
Bu kitaba dair okuduğum en güzel incelemelerden, yorumlardan biri oldu bu. Kaleminize sağlık 🌱🙏
Reklam
Görüşlerinize katılıyorum. Bence liselerde ders kitabı olarak okutulması gerekir. Gerçi biz öğrencilerle BU ÜLKE okuması yapıyoruz. Hakikaten daha ilk sayfadan itibaren engin bir birikimle, coşkun bir lirizmle karşılaşıyorsunuz. Bazen Himalaya'ya tırmanıyorsunuz. Eee nefesiniz kesiliyor ya, artık olacak o kadar...
Harika bir değerlendirme yazısı olmuş.
Paylaşımın tümü harika fakat ben izninizle
“Bu kitap aydınlara zorunlu okutulmalı”kısmını kırmızı kalemle çiziyorum. Ve Tebrik ediyorum.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.