Böyle Gelmiş Böyle Gitmez...Edebiyat
Merhaba Dostlar,
Bir Sürgünün Anıları ile başlayan 
Aziz Nesin maceram şimdilik burada son buluyor. Biliyorum çok sıkıldınız Aziz Nesin alıntılarından, ama inanın bana başlayınca insan bırakamıyor. Bu kadar kitap yazan, kimsesiz çocukları okutmayı amaç edinen ve bu amacını gerçekleştirmek için Nesin Vakfı'nı kuran bu eşsiz insan nasıl merak edilmez ki!
Özyaşam öyküsünü anlattığı 
Aziz Nesin'in Anıları: Böyle Gelmiş Böyle Gitmez adlı kitabı, ilk önceleri üç cilt olarak basılmış. Şimdiler de ise tek kitap. Ama bence siz tek olan kitabı okuyun. Hem arada kopukluk olmaz, hem de benim gibi üç inceleme yazmak zorunda kalmazsınız :))
Seriyi bitirirken hem sevindim, hem üzüldüm. Sevindim, çünkü tanıdım. Üzüldüm, çünkü zamanı olsaymış beş cilt daha yazacakmış. İsimlerini bile koymuş, ama ömrü yetmemiş.
Her kitabında bu eşsiz insanı biraz daha tanıdım. 
Yol'da yaşayamadığı çocukluğuna şahit oldum. Genç yaşında ölen annesi için döktüğü gözyaşlarını gördüm.
Yokuşun Başı'nda eğitimini tamamlayabilmek için nasıl bir mücadele verdiğini öğrendim. Ve babasının her zaman yanında olduğuna tanıklık ettim.
Yokuş Yukarı kitabında, Kuleli Askeri Lisesi'ndeki zamanlarına gittim. Arkadaşlarını anlattı bana. Her şeyini borçlu olduğu öğretmenlerini tanıdım. Bazılarında kendi öğretmenlerimi gördüm. Kendi öğrenciliğimi anımsadım. Arkadaşları için hazırladığı kopyaları öğrendim. İlk aşkını da gördüm. Utancından konuşamadığı, uğruna gece yollara düştüğü aşkını. Ergenlik güzel yaş. Aşk daha da güzel.
Serinin son cildi olan Yokuş Yukarı kitabını yazmaya Madımak Katliamından sonra başlamış (22 Ağustos 1993) ve ölümünden bir hafta öncesine kadar sürmüş (29 Haziran 1995). Bunu öğrenince içimi bir acı kapladı. Yaşadığı o korkunç anlara gittim. Keşke hiç yaşanmasaydı dediğimiz, kara lekesi asla silinmeyecek olan Madımak Katliamı. Aziz Nesin'in canına kastetmiş kişiler emellerine ulaşmış olsaydı, okuduğum bu son kitabı olmayacaktı. Kafamda deli sorular. Neden aydınlarımızı öldürmek isterler? Çok düşünüyorum ama bulamıyorum. Cevabı bilen varsa söylesin.
Şimdi diyeceksiniz ki 274 sayfalık kitabı yazmak Aziz Nesin gibi biri için ne kadar zor olabilir. Neden iki yılda tamamlamış? Tembellik mi yapmış? Onun gibi yüzlerce kitap yazan biri nasıl tembel olabilir? Ama gel gör ki yaş 78. Yaşlılık bir yandan, gözlerinin iyi görmemesi bir yandan, geçirdiği hastalıklar ve ameliyat bir yandan. Oğlu Ali Nesin notlarını toparlamasına yardım etmiş ve tamamlayabilmiş.
Keşke ömrün yetseydi de, yazacağın o kitaplarda, görevden atıldıktan sonra çektiğin çileleri seninle birlikte ben de çekseydim. Oysa ne çok istiyordun general olmayı ve vatanına hizmet etmeyi. Ama bırakmadılar. Ne yalan söyleyeyim sevindim seni görevden atmalarına. Yoksa, okurken bizi kahkahalara boğan kitapları kim yazacaktı? General olsaydın devlet erkanından başka kimse senin adını bilmeyecekti. Oysa şimdi 7'den 70'e herkes tanıyor, tanıyan herkes seviyor. Kimse sevmese de 1k seviyor. Bunu biliyorum artık. TEŞEKKÜRLER 1K DOSTLARI...
Bir Sürgünün Anıları ile başlayan Aziz Nesin maceram şimdilik burada son buluyor. Biliyorum çok sıkıldınız Aziz Nesin alıntılarından, ama inanın bana başlayınca insan bırakamıyor. Bu kadar kitap yazan, kimsesiz çocukları okutmayı amaç edinen ve bu amacını gerçekleştirmek için Nesin Vakfı'nı kuran bu eşsiz insan nasıl merak edilmez ki!
Özyaşam öyküsünü anlattığı Aziz Nesin'in Anıları: Böyle Gelmiş Böyle Gitmez adlı kitabı, ilk önceleri üç cilt olarak basılmış. Şimdiler de ise tek kitap. Ama bence siz tek olan kitabı okuyun. Hem arada kopukluk olmaz, hem de benim gibi üç inceleme yazmak zorunda kalmazsınız :))
Seriyi bitirirken hem sevindim, hem üzüldüm. Sevindim, çünkü tanıdım. Üzüldüm, çünkü zamanı olsaymış beş cilt daha yazacakmış. İsimlerini bile koymuş, ama ömrü yetmemiş.
Her kitabında bu eşsiz insanı biraz daha tanıdım. Yol'da yaşayamadığı çocukluğuna şahit oldum. Genç yaşında ölen annesi için döktüğü gözyaşlarını gördüm.
Yokuşun Başı'nda eğitimini tamamlayabilmek için nasıl bir mücadele verdiğini öğrendim. Ve babasının her zaman yanında olduğuna tanıklık ettim.
Yokuş Yukarı kitabında, Kuleli Askeri Lisesi'ndeki zamanlarına gittim. Arkadaşlarını anlattı bana. Her şeyini borçlu olduğu öğretmenlerini tanıdım. Bazılarında kendi öğretmenlerimi gördüm. Kendi öğrenciliğimi anımsadım. Arkadaşları için hazırladığı kopyaları öğrendim. İlk aşkını da gördüm. Utancından konuşamadığı, uğruna gece yollara düştüğü aşkını. Ergenlik güzel yaş. Aşk daha da güzel.
Serinin son cildi olan Yokuş Yukarı kitabını yazmaya Madımak Katliamından sonra başlamış (22 Ağustos 1993) ve ölümünden bir hafta öncesine kadar sürmüş (29 Haziran 1995). Bunu öğrenince içimi bir acı kapladı. Yaşadığı o korkunç anlara gittim. Keşke hiç yaşanmasaydı dediğimiz, kara lekesi asla silinmeyecek olan Madımak Katliamı. Aziz Nesin'in canına kastetmiş kişiler emellerine ulaşmış olsaydı, okuduğum bu son kitabı olmayacaktı. Kafamda deli sorular. Neden aydınlarımızı öldürmek isterler? Çok düşünüyorum ama bulamıyorum. Cevabı bilen varsa söylesin.
Şimdi diyeceksiniz ki 274 sayfalık kitabı yazmak Aziz Nesin gibi biri için ne kadar zor olabilir. Neden iki yılda tamamlamış? Tembellik mi yapmış? Onun gibi yüzlerce kitap yazan biri nasıl tembel olabilir? Ama gel gör ki yaş 78. Yaşlılık bir yandan, gözlerinin iyi görmemesi bir yandan, geçirdiği hastalıklar ve ameliyat bir yandan. Oğlu Ali Nesin notlarını toparlamasına yardım etmiş ve tamamlayabilmiş.
Keşke ömrün yetseydi de, yazacağın o kitaplarda, görevden atıldıktan sonra çektiğin çileleri seninle birlikte ben de çekseydim. Oysa ne çok istiyordun general olmayı ve vatanına hizmet etmeyi. Ama bırakmadılar. Ne yalan söyleyeyim sevindim seni görevden atmalarına. Yoksa, okurken bizi kahkahalara boğan kitapları kim yazacaktı? General olsaydın devlet erkanından başka kimse senin adını bilmeyecekti. Oysa şimdi 7'den 70'e herkes tanıyor, tanıyan herkes seviyor. Kimse sevmese de 1k seviyor. Bunu biliyorum artık. TEŞEKKÜRLER 1K DOSTLARI...··
377 Gösterim
14 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yine çok güzel bir inceleme kaleme almışsın, 'insan dibi görmeden zirveye çıkamıyor..' sözü Aziz Nesin'in zorlu memleketimizdeki yaşamını niteliyor, neyse ki artık bizler tanıyıp seviyoruz umarım o da bunu hissediyordur :) 💗
Ayrıca ne alıntılarından ne incelemelerinden sıkıldık, çok güzeldi herkesi teşvik ettin Sultan ablacım, sayende ilk Aziz Nesin kitabımı okudum, eminim daha birçok kişiye vesile olmuşsundur..
Bu güzel incelemen için kalemine, yüreğine sağlık :) 💗
Çok teşekkür ederim canım. Sizler böyle söyledikçe ben daha bir mutlu oluyorum. Tamam diyorum, oldu bu iş. Aziz Nesin'e karşı görevimi geç de olsa yerine getirdim. Görevimi yerine getirmenin huzuru içindeyim artık. 💓💓
Hocam kaleminize sağlık. Yapmış olduğunuz alıntılar ile sıkmadınız aksine okumaya teşvik ettiniz. Ben de sizinle beraber 2 kitabını bitirmiş gibi oldum her ne kadar çevremdekiler tarafından dışlansam da. Belirttiğiniz gibi kimse sevmese bile 1000kitap seviyor. Bu da kâfi. :)
Çok teşekkür ederim. Ne mutlu bana ki etrafınızdan dışlanmanıza rağmen size alıntılarımla Aziz Nesin'i okutabilmişim. Sizin gibilerin çoğalması umudu ile.
Ah! Keşke daha çok yaşasaymış diyor insan. Neyseki koskoca yüreğiyle çocuklara sahip çıkan bir vakıf ve muazzam eserler bırakmış bizlere Sayın Nesin. Kendimi onu okuyabilen bir birey olarak çok şanslı hissediyorum.
Ben çok alışmıştım sizin alıntılarınızla Aziz Nesin'in sürekli sayfama düşmesine. Napacam şimdi?🥺
Elinize sağlık Hocam, sizin gibi çok sıcak bir inceleme olmuş yine🌼🌷🌺
Çok teşekkür ederim canım. Keşke yaşasaymış. Hem okuduğum, hem tanıdığım için ben de çok şanslıyım. Artık isyan ettiğinizi düşünüyordum :)) 🌸🌹