Sen dünya mülkündesin, öyle!
Ben sabahı ettim içimde sızlayan bir şeyle.
Sen beni yandın, beni yandın sandın, böyle.
Sen yanmak gör, ben kendimi kül ettim
Sen bu alçaklıkta dur, ben otlara gittim.
Bütün günahkarların o biri dünyada cəzalanacağını iddia edənlər bu dünyanın ədalətsiz olduğunu etiraf etmiş olurlar.Mənim əqidəmə görə tanrı hər bir günahın cəzasını elə bu dünyada verir.Özüdə heçdə həmişə insanların qurduğu ədalət məhkəməsi ilə yox.. Bəzən günahkar insanı içdən cəhənnəm atəşinə bürüyür,bəzən cəzasını başqa bir bəndəsinin əli ilə verir. Bəzən də, bizdə bir el məsəli var “nə tökərsən aşına,o çıxar qaşığın”
İnsan suyu bilmeyen balık gibiydi, bilmesi için sudan çıkması gerekiyordu. Hayat mecbur bırakmadıkça insan hayatı boyunca hayatını sorgulamıyordu, sorgulamak için bir sebep gerekiyordu. Hayat pek çok kişiye bu sebebi veriyordu aslında; tesadüf sandığımız karşılaşmalar, kaderin oyunu sandığımız olaylar hayatın GÖR deme biçimiydi. Ama çoğunluk görmezden gelmeyi tercih ediyordu, hayatın akıntısının içinde kaybolup gidiyordu ya da büyük bir kayaya çarpıp parçalanıyordu.