Dördüncü kez okudum çünkü neden olmasın. Dönüp dönüp bildiğim kitapları okumak o kadar konforlu ki. Bir sonraki sene görüşürüz 
En Tatlı Kaçış
Not: Elena hala bir eniştecisin, her okuduğumda gözüme batıyorsun
En Tatlı Kaçış
Not: Elena hala bir eniştecisin, her okuduğumda gözüme batıyorsun
Herkese selam. Bugün Hamnet hakkında yazacağım.
Bu kitap hakkında söyleyeceğim ilk şey anlaşılmasının biraz zor olduğu. Her şey hakkında dolu detay olduğu için kendimi bazen aynı cümleyi birkaç kere tekrar ederken buldum.
Öyle küçük detaylardan bahsetmiyorum. Hikayeyle hiç alakası olmayan kişiler, yerler veya olaylar hakkındaki detaylar okuma zevkini azalttı benim için.
Kitabını okumadan önce filmini izlemiştim, o yüzden anlaması o kadar zor olmadı benim için. Filmde her olay kronolojik giderken kitapta bölüm bölüm bir geçmişe bir geleceğe gidiyorduk. Bu güzeldi.
Kitapta herkes hakkında söylenen her şeyin ne kadar doğru olduğunu bilmek isterdim. Gerçekten neler olduğunu bilmek isterdim. Neredeyse beş yüz yıl önce yaşamış insanlar için ağlayıp üzülmek beni nedense biraz tuhaf hissettiriyor. Bunu düşünmek yani. Her zaman ve her yerde insan olacağımızı.
Aslında söyleyeceklerimin devamı spoiler mı sayılır bilmiyorum. Çünkü zaten olmuş, bitmiş gerçek hayatlar bunlar. Genel kültürü biraz olan bir insan bilir zaten.
Sinema salonunda babanın Shakespeare olduğunu bilmeyenler vardı, șoke olmuşlardı. Tepkilerini görmek çok hoşuma gitti mckaowkgosjfkakwkg onların anlayabilmesi için filmde birkaç ipucu vardı ama kitapta hiç yoktu. Shakespeare'in adı bir kez olsun geçmiyor. Bunun nedenini çok düşünmüştüm, bir kerecik olsun kendisi dışındaki aile üyeleri parlasın, onu bir tiyatro dehası yerine acı çeken oğlunu kaybetmiş bir baba olarak görelim diye olduğunu düşünüyorum.
Bir de, kitaptaki Agnes'ı daha çok sevdim, ama beni hüngür hüngür filmdeki ağlattı.
Umarım Hamnet'ın, oğlunun ismi yüzyıllardır aşınmadığı için rahat uyuyorsundur.
Bana bu kitabı ödünç veren edebiyat öğretmenime buradan çok teşekkür ederim.
Bir sonraki incelemeye görüşürüz! 
Hamnet 
Maggie O'Farrell
Hamnet Maggie O'Farrell
Herkese merhaba
#güneylivampirlerserisi nin 2.kitabı #şehirölüsü ile geldim. @okumacemberiolusturalim etkinliğimin biten dördüncü, 
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliği için seçtiği @artemisyayinlari nın ikinci kitabı. (böyle sayınca çok karışık oluyor)
İlk kitapta: Doğa üstü bir yeteneğiniz olsaydı ne olmasını isterdiniz? Zihin okumak mı? şekil değiştirmek mi? diye sormuştum, çoğunluk zihin okumak dedi. Şimdi soruyu değiştiriyorum: Eşinizin doğa üstü bir yeteneği olsaydı, şekil değiştirmesini mi isterdiniz? Yoksa zihninizi okumasını mı? Hadi bakalım.
Letafet öldü İsmini söyleyemediğim için mi bozuldu bilmiyorum artık :)) Sookie ve Bill'in içinde yer aldığı olaylar boyut değiştiriyor. Sookie'nin zihin okuma yeteneğini kullanarak iş yapmaya çalışıyor vampir arkadaşlar. Dallas'ta ki vampir topluluğu için çalışırken "yoldaşlık" adı altında bir örgütte yaşananlar konu alınmış genel olarak. Bir de korkudan, savaştan beslenen, yaptıklarına "saf delilik" dedikleri hasta ruhlu bir yaratığımız oluyor nur topu gibi.
Yine aksiyon doluydu, hiç hız kesmediğini söyleyebilirim. İlk kitaba göre yazım hataları olmamasını ekstra sevdim. Benim "ruh hastası" nın olduğu kısımları, "yoldaşlık" ta yaşananları soluksuz okudum. Hem geren, hem eğlendiren diyaloglar mevcut kitapta. Çok soran olduğu için buradan cevap vereyim, evet +18.Şimdi başka bir etkinlik için araya bir kitap alıp sonrasında seriye kaldığım yerden devam edeceğim. Bana "olduuu görüşürüz o zamaan" dedirten bir alıntı bırakıp gidiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
"- Fangtasia'yı aradınız, burada ölüler her gece ayaktadır. Barın açık olduğu saatler için bire basın. Parti rezervasyonu için ikiye basın. Yaşayan bir insan ya da ölü bir vampirle konuşmak için üçe basın. Ya da eğer niyetiniz
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliği için seçtiği @artemisyayinlari nın ikinci kitabı. (böyle sayınca çok karışık oluyor)
İlk kitapta: Doğa üstü bir yeteneğiniz olsaydı ne olmasını isterdiniz? Zihin okumak mı? şekil değiştirmek mi? diye sormuştum, çoğunluk zihin okumak dedi. Şimdi soruyu değiştiriyorum: Eşinizin doğa üstü bir yeteneği olsaydı, şekil değiştirmesini mi isterdiniz? Yoksa zihninizi okumasını mı? Hadi bakalım.
Letafet öldü İsmini söyleyemediğim için mi bozuldu bilmiyorum artık :)) Sookie ve Bill'in içinde yer aldığı olaylar boyut değiştiriyor. Sookie'nin zihin okuma yeteneğini kullanarak iş yapmaya çalışıyor vampir arkadaşlar. Dallas'ta ki vampir topluluğu için çalışırken "yoldaşlık" adı altında bir örgütte yaşananlar konu alınmış genel olarak. Bir de korkudan, savaştan beslenen, yaptıklarına "saf delilik" dedikleri hasta ruhlu bir yaratığımız oluyor nur topu gibi.
Yine aksiyon doluydu, hiç hız kesmediğini söyleyebilirim. İlk kitaba göre yazım hataları olmamasını ekstra sevdim. Benim "ruh hastası" nın olduğu kısımları, "yoldaşlık" ta yaşananları soluksuz okudum. Hem geren, hem eğlendiren diyaloglar mevcut kitapta. Çok soran olduğu için buradan cevap vereyim, evet +18.Şimdi başka bir etkinlik için araya bir kitap alıp sonrasında seriye kaldığım yerden devam edeceğim. Bana "olduuu görüşürüz o zamaan" dedirten bir alıntı bırakıp gidiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
"- Fangtasia'yı aradınız, burada ölüler her gece ayaktadır. Barın açık olduğu saatler için bire basın. Parti rezervasyonu için ikiye basın. Yaşayan bir insan ya da ölü bir vampirle konuşmak için üçe basın. Ya da eğer niyetiniz
"Vefat nedeniyle açığız"
Jean Teule daha önce Dansa Davet kitabıyla şans verdiğim bir yazardı. Dansa davet her ne kadar konusu ilginç olsa da sevdiğim bir kitap olmamıştı, okuyalı yıllar olduğu için nedenini tam hatırlayamıyorum. Dolayısıyla İntihar Dükkanı bir dönem aşırı popüler olmasına rağmen sevmeyeceğimi düşündüğüm, uzak durduğum bir kitaptı. Puanımdan ve okuma süremden anlayacağınız üzere korktuğum gibi olmadı, kitabı hem sevdim hem de birkaç saatte bitirebileceğim kadar akıcıydı.
İntihar Dükkanı intihar malzemeleri, kitleri satan bir dükkan. Dükkanı işleten Tuvache ailesi bildiğiniz kaçak siteden açılmış Addams Ailesi. Her bir üyesi ayrı depresif, her bir üyesi ölümden ve intihardan ayrı bir zevk alıyor. Kitap anladığım ve duyduğum kadarıyla gelecekte geçiyor, küresel sorunlar ve savaşlar çok fazla, insanlar gittikçe umutsuzlaşmış ve intiharlar artmış. Tuvache ailesi ise bu insanlara ölümü garanti ediyor. Hayatta başarılı olamadınız mı? Bize gelin, ölümünüzde başarılı olacaksınız!
Kılıçlar, zehirli elmalar, ölüm öpücükleri, bağtaşları, zehirli şekerler ve niceleri. Yürüyen depresyon olan bu aile olumlu her şeyden tiksiniyor, çocuklarına bile intihar etmiş ünlü insanların isimlerini koyuyorlar. Ha bir de Alan var, küçük oğulları. Karabasanın içinden geçen bir gökkuşağı resmen. "Moralinin bozulması için televizyonda haberleri izlemeye zorluyoruz ama iki yüz elli yolcu taşıyan bir uçak düştüğünde ve yolculardan iki yüz kırk yedisi öldüğünde o kurtulan yolcu sayısıyla ilgileniyor sadece! 'Gördün mü anne hayat ne kadar güsel! Gökten üç kişi düşmüş ve hiçbir yerlerine bir sey olmamıs."
Alan her şeyin olumlu taraflarını gören, dükkana gelen müşterilere ürünleri tanıtmak yerine olumlu şeyleri anlatan ve onlara "Elveda" değil, "İyi günler, tekrar görüşürüz!" diyen bir çocuk. Tek bir
Uzuuun bir reading slump döneminden sonra geri döndüm... Eskiden de inceleme pek yazmazdım ama bu geri dönüş bunu hak etti bence. Bu arada söylemeden edemeyeceğim: Buraya ne olmuş? Ara ara girip alıntı yazdığım oldu ama çok vakit geçirmiyordum burada. Kitlesi, uygulama vs. biraz ama hoş olmayan şekilde değişmiş ama bu başka ve uzun bir konu. Biz kitaplardan devam...
En son ne zaman düzenli okuyordum hatırlamıyorum ama ani bir kararla okumaya geri dönmek istedim. Sanırım eskiden çok sevdiğim çok sık yaptığım bir şeyden bu kadar uzak kalınca bunun ihtiyacını, özlemini tekrar hissetmeye başladım. Uzun süre önce hazırladığım alfabe listesi de başlamak için harika bir başlangıçtı ve işte o listenin ilk kitabı: Ademden Önce
Öncelikle bu Jack London'ı üçüncü okuyuşum. İlk Yıldızlar Gezgini'yle tanışmıştım ve okuduğum en zor kitaplardan biriydi. Kızıl vebayı okumuştum, o güzel gitmişti. Bu kitaba da ön yargısız başladım. Konuları da benzer gibi. Y.G'de astral seyahat yapıp yaşamları anlatıyordu, burada da rüya alemindeki tarih öncesine ait bir yaşamını. Bu kitap daha kısa olduğu için okuması da daha kolaydı ama şunu anladım: Biz London'la aynı kitaplığın insanı değilmişiz. Hani okuyorum, hikaye ilerliyor ama ben o olayların içinde değilim. Anlatmak istediği de bana geçmiyor. Konu, kişi takibini yapmak da yorucu oluyor. E böyle olunca da kitabın bir anlamı kalmıyor. Seveni çok seviyor ama benim için okuduğum son Jack London kitabı olacak sanırım. Ha bu arada her ne kadar gerçek dışı olsa da düşme hissiyatını edebi mi denir felsefi mi denir her neyse kitabın konusuyla çok güzel bağlamış. O kısmı beğendim. Genel olarak kitap ve yazarla ilgili düşüncem bu şekilde. İlerde değişir mi bilemiyorum.
Benden şimdilik bu kadar. Okumaya devam edebilirsem başka kitaplarda görüşürüz...
Puan vermedi
Çok merak ettiğim bir seriydi ama beklentim yüksek değildi. Çünkü ilk kitap da birçok hata olduğu söylense de okumadan karar vermek istemedim. Seri ilk olarak bir platformda yayınlanmış ardından basılmış. Bununla ilgili pek çok örnek var Cam Şato’da onlardan biri. Hakkında yazılanlardan ziyade önemli olan kurgusu. Kitap basılırken oluşturulan evren iyi düşünülmüş, mantık hataları fazla olsada ben bitirmeyi düşünüyorum. Göze batan en önemli detay karakterin iç anlatımı ile yaşadığı olaylar tezat. Zor koşullarda yetişen kahramanımız normal hayata çok çabuk adapte oluyor, bu en büyük örneklerinden biri. Mantık hataları yaşanan olaylarda biraz fazla göze batıyor. Serinin üçüncü kitapda başladığı söylendiği için bıkmadan devam edicem umarım umduğum gibi olur.
Cleaena Sardothien ikinci kitap da görüşürüz.
Işık - karanlık
Yaşam- ölüm…………
