Tek bir kelimeden binlerce anlam çıkardığım günler de oldu, yazılan uzun cümleleri görmezden geldiğim günler de. İnsanlara inanmaya çalışmaktan yoruldum.
Reklam
“Berlin’de yalnızsınız değil mi?” Dedi.
“Tamamen yalnızım... Ama Berlin’de değil... Bütün dünyada yalnızım... Küçükten beri...”
Ne parantez açmak isterdim ne bir virgül koymak. Onlara ne söylemeliyim, bir şey söylemem gerekir mi?
İnsanlar aradığında gelmezler, aramadığında keşke beni çağırsaydın derler.
Sayfa 85
Çocukluktan beri yapmak istediğimiz bir sürü şeyi yapmaktan, sadece etrafımızdakiler “bu işi yapamaz” dediği için kim bilir kaç kere vazgeçmişizdir.
Reklam