selim koç
@grabowski
...Kur’an’a dayanarak şunu rahatlıkla söylüyoruz:
Sahte dinin sömürüsü pahasına dindar olmaktansa dinsiz kalmayı tercih edin!
Çünkü bu takdirde hiç değilse gerçek dini bulma ümidiniz canlı kalır Kimseye zor veya garip gelmesin Kur’an’ın yolu ve buyruğu budur.
Reklam
büyük bir şaşaadır ölüm
ebrulu nurlarla gelir
öyle bir yanardağdır ki öfkesi
mutantan destur'larla gelir
karşıtıyla yüklüdür herşey
mutlak çözümlerden vazgeç
tartışılmaz mükemmellikler
ne gizli kusurlarla gelir
sen sen ol korkma karanlıktan
dik ışık çekirdeklerini
çünkü en berrak sular bile
en yağlı çamurlarla gelir
nasıl doğmakla başlarsa ölüm
ölmekle başlar öyle hayat
bil ki dünyayı sarsan sıçramalar
birikmiş şuurlarla gelir
Tayyipgiller böyledir... Biz de Kasımpaşa benzeri kenar mahallede büyüdük. O sebepten ruhlarını biliriz bunların. Bunlar, güçlerinin yeteceğini bildikleri, gözlerinin kestiği insanlar karşısında ejderhadırlar. Asarlar, keserler... Tabiî aynı zamanda da çok zalimdirler. Ama bir çelik leblebiyle: yürekli, yiğit bir adamla karşılaştıklarında da hemen yelkenleri indirirler, kuzuya dönerler: “Abi bir yanlışımız olmuşsa, affımızı dileriz, sen abimizsin. Ne yaparsan yap, sana elimiz kalkmaz” türünden laflar ederler. Çok gördük, böylelerini... Bunları daha yürüyüşlerinden, sağa sola bakışlarından tanırız. Bunlar, rüzgâr ya da depreme tutulmuş ağaçlar gibi öne arkaya sallanarak yürürler, kolları bedenlerinden hafif ayrık durur... Bakışlarıyla etrafı hep keserler... Zeki Alasya bunları çok güzel karikatürize eder...
Tayyip aynı zalimane tutumunu, işçilerimiz, köylülerimiz karşısında da sergiler bildiğimiz gibi. IMF ve Dünya Bankası emirlerine harfiyen uyarak kanını kuruttuğu köylülerimize; “Gözünüzü toprak doyursun!”, işçilerimize; “Bari ağzınıza lokmayı da biz verelim!” diye kükrer. Tabiî bu insanlarımız, kendisinin karşısında yürekler acısı durumlarını dile getirdikleri zaman.
Oysa aynı Tayyip, ABD ve AB yetkilileri-temsilcileri önünde kuzudur veya serçedir. Onların bir dediğini iki etmez…
Küreselleşme sahnesine çıktığında devlet striptiz yapmaya başlar, gösterisinin
sonunda üzerinde yalnızca çıplak acil ihtiyaçları, yani baskı güçleri
kalır. Maddi temeli tahrip olmuş, egemenliği ve bağımsızlığı iptal edilmiş,
politik sıfatı silinip kaybolmuş ulus devlet, mega şirketlerin basit bir güvenlik
birimi haline gelir...
Dünyanın yeni efendilerinin doğrudan yönetmeye ihtiyacı yoktur. Ulusal
hükümetler onlar adına işleri yoluna koyma görevini üstlenmiştir.
