selim koç
@grabowski
istanbul
istanbul
357 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Marx kapitalist işleyişin nesnel sonuçlarını “gerçek soyutlamalar” olarak isimlendirir. Marx “insanlar soyutlamalar tarafından yönetilir” derken kastettiği şey büyük ölçüde bu “gerçek soyutlamaların” onlarla ilişki içinde olan insanları yönlendirmesidir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şu var: bizim bazı okuryazarımız, devletten, deyiş yerindeyse, göbekbağını
koparmamıştır henüz. Ne kertede demokrat, ne kertede
yasakçılığa karşıymış gibi görünürlerse görünsünler, 'devletin organik
aydını' kimliklerinden kurtulamamışlardır. Haydi Frederic Jameson'a
özenerek söyleyelim: Devlet, onların bilinçdışı' dır! Kendilerini
resmi ideolojinin söylemi içinden 'Cumhuriyet aydını' diye tanımlarlar,
ama gerçekte, 'nizam-ı alemci' birer Tanzimat münevverinden
ötede birşey değildirler ...
“Karşılıklı bakma”nın karşılığı bakışma; “karşılıklı
düşünme”nin karşılığı ise yok. Acaba niçin ilki işteşlik bildiriyor da
İkincisi bildirmiyor?
Çok garip! Bu durumda, elimde eldiven varken denize bir taş
fırlattığımı ve fakat her defasında taşın ardından eldivenimin de denize
uçtuğunu duyumsuyorum sanki.
Düşünme -en azından Türkçe’de- işteşlik kipini reddediyor. O
hâlde eldivenimi düşürmemin bir önemi yok, hiç değilse elim yerinde
duruyor.
Ancak, her iki baskıdan da tamamen kaçış umudu yoktur. Dünyada, önyargıların dışında yaşamak imkansız bir idealdir. İçinde yaşadığımız çağ da bizim içimizde yaşar. Ve çağlar, içlerinde yaşayan insanlar kadar bencildir: Her çağ kendisini üstün görür ve diğerlerinden daha fazla sevilmeyi talep eder. Bu talepler de genelde karşılanır. Çağımıza, vatanımız gibi büyük değer biçeriz. Bizi ürettiğine göre, çağımız iyi olmak durumundadır.
Bütün bu açıklamalardan sonra, tepetaklak olmuş dünyamıza
bakıp şu türden sorular sorabiliriz:
Tarihin sonu denilen şey de tarihsel bir olgu olarak kabul
edilebilir mi?
Gerçekliğin ortadan kaybolması gerçek bir olguya tekabül
eder mi?
Hayır, buna daha çok bir emrivaki denilebilir. Emrivaki denilen
şeyin nesneilikle değil meydan okumayla bir ilişkisi vardır.
Öyleyse bizim de gerçekliğe herhangi bir emrivaki gibi meydan
okumamız gerekmektedir.
