Dünya onun hükmü altında mum gibidir, gök ve yer ona mahkumdur.
Bazen aydan bir ışık yakar, bazen güneşle âlemi bir bağa çevirir.
Bazen yağmur bazen şimşek gönderir, bazen dert bazen derman gönderir.
Birini bağında ağırlar, birini dertlerle kedere hissedar eder.
Birine murada erdirir makam verir, birine feryat ve ah verir..
Sabah oluyordu, pencerenin dışındaki karanlık azalıyordu. Sokağa çıksam dedim. Belki eski böceklerimden birini görürüm ya da gökyüzünü öyle bir kızıllık kaplar ki, bulutlar bana acıyıp öyle gölgeler salarlar ki, ben bile güzel bulurum tabiatı; göğsümden yukarı doğru bir şeyler hissederim. Belki bir duvarın dibinde küçük bir yeşilliği, kurumuş bir diken yığınını, başka bir ışık altında görünce severim.