Bu eser için ne diyebilirim bilmiyorum, belki de en kısa ve öz ifade şu olur: Tam bir şiir ziyafeti. Hem de asırlar öncesinden gelen, zevkli insanlara hususî olarak hazırlanmış harika bir ziyafet.
Eserin sahibi Fuad Köprülü'yü elimden geldiğince tanıtmaya çalıştığım şu incelememin linkini buraya kopyalıyorum, merak buyuranlar buradan okuyabilir: #289442729
Türk Saz Şairleri, Fuad Köprülü'nün büyük araştırmaları neticesinde ortaya çıkan çok kıymetli bir metin. Eserin içerisinde Karacaoğlan gibi ismini bildiğimiz şairler dışında isimlerini ilk defa duyduğum bir çok şairin hem kısa hayat hikâyeleri hem de şiirleri yer alıyor. Bu saz şairlerinin yaşadıkları devirler ise 16 ila 19 ncu asır arasını kapsıyor.
16. Asır Saz Şairleri: Kul Mehmed, Öksüz Dede, Hayâlî, Köroğlu, Ozan, Bahşi ve Mağrib Ocakları Şairleri: Oğuz Ali, Gedâ Muslu, Çırpanlı, Armudlu, Kul Çulha
17. Asır Saz Şairleri: Gevherî, Âşık Ömer, Karacaoğlan, Kuloğlu, Kâtibî, Kul Mustafa, Âşık, Üsküdari, Keşfi, Âşık Halil, Kul Deveci, İbrahim, Kâmil, Benli Ali, Gazi Âşık Hasan
18. Asır Saz Şairleri: Ravzî, Ali, Hoca Oğlu, Hükmi, Kâtibî, Derviş Mûsâ, Kabasakal Mehmed, Ahmed, Levnî, Şermî, Mahtûmî, Mecnûnî, Kıymetî, Neşâti Vatan, Civan, Nûrî, Abdi, Sadık, Kâmil, Âşık Said, Derûnî, Nigârî, Küşâdî, Âşık Süleyman, Bağdâdî, Âşık Halil, Kütahyalı Sırrı, Şem'i ve Garb Ocakları Şairlerinden: Nakdi, Seferli Oğlu, Mağribli Oğlu, Kara Hamza
19. Asır Saz Şairleri: Erzurumlu Emrah, Âşık Dertli, Bayburdlu Zihnî, Kayserili Seyrânî, Tokadlı Nûrî, Ruhsati, Minhâcî, İspartalı Seyrânî, Aşık Ali, Beşiktaşlı Gedâi, Silleli Devamı, Silleli Sürüri, Silleli Figanî, Silleli Zehri, Silleli Nigârî, Aşık Cevri, Aşık Hikmeti, Bezmi, Micmeri, Sabri,
Kalbime saplanan hançer günahlarımı bağışlamaya yetmiş miydi? Yoksa ihanet ilk günkü kadar soğuk ve gözlerindeki hüzün kadar teze miydi?
.
Ng kabal kalemini çok seviyorum ama bu serisini başka seviyorum. Sidar ve Luzia hikayesini okumaya asla doyamıyorum. Öyle güzel bir kurgu okudum ki her anından büyük keyif aldım. Her kitabı çizen biri değilimdir ama bu kitabın neredeyse her sayfasının altını çizerek okudum.
İlk kitap öyle bir yerde bitmişti ki bu kitap nasıl olacak, neler okuyacağım diye merak ediyordum.
Geçmişe gitmek ve herşeyin nasıl başladığını okumak çok iyiydi.
Luxuria Victoriam'ın anlatımıyla o günlere gitmek ve neler yaşadığını okumak beni hem üzdü hem şaşırttı. Hiçbir şey göründüğü gibi değilmiş dedim. Luxuria herkes tarafından özenilen bir hayata sahipti. Gittiği balolarda ilgi odağı, giydiği kıyafetler gecenin konusu olurdu. Ama bu görünen hayatın arka tarafı çok zordu. Üç abisi ve babası onun fikirlerine önem vermezken iyi bir evlilik yaptırarak zenginliklerine zenginlik katmak istiyordu. Geceleri onu rahat bırakmayan sesler ve rüyalar da yeterince kötüydü.
Luxuria vampir avcısıydı. Onlarla ilgili bilgileri akıllıca toplar ve kendini korumasını bilirdi.
Karşısına Sidar çıkıncaya kadar herşey yolundaydı. Sidar'a âşık olmuştu ama onunla evlenmek istemiyordu. Laneti onu esir almıştı ve bundan kurtulmanın yolunu bulmuştu.
Günümüzde Luzia olarak bildiğimiz Luxuria geçmişini hatırlamış ve yine büyük bir ikileme düşmüştü. Yeni dünyada vampirlerle yaşamanın yollarını ararken geçmişten gelenler, yeni düşmanlar ve büyük aşkı Sidar... Anlayacağınız dolu dolu bir kitap.
Luxuria'nın yaşadıkları, hissettikleri beni çok üzdü. Sidar'a tepkilerinde çoğunlukla haklı buldum. Herşey ortaya çıkmış, ortalık daha iyi derken Luzia 'nın öğrendikleri ondan çok beni şok etti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2024 8. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 04 Ağustos 2024 17:07
Ahmet Şerif İzgören i hiç tanımıyorken başladım kitabına, ilkini okuyamadan ikincisiyle başladım, arkadaşım elime tutuşturdu seversin diye, dediği gibi de oldu.
Kitaba başlarken hayatımda şikayetçi olduğum birçok şey vardı; kader diye geçiştirmek istediğim, düşündükçe beni kötü etkiyen, enerjimi düşüren şeyler; her insanda olabileceği gibi. Bu kitap sayesinde onlarla barışmayı ve onları kabul etmeyi öğrendim. Gerek küçük ama etkisi büyük mitleriyle, gerek diğer kitap ve filmlerden özenle seçilmiş alıntılarıyla bu kitap bir derleme gibi. Yazarın da belirttiği gibi kitabın yazımı 20 günde tamamlansa da, ilmek ilmek işlenmesi 18 yıllık bir emek.
Sonunda anlaşılıyor ki, bize verilen gülpembe olmayan hayattaki engelleri bu kitapta açıklanan 20 kapı sayesinde hayata karşı bakış açımızı değiştirerek daha mutlu ve üretken geçirebiliriz.
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır 2Ahmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 20204,252 okunma
1/10
2023 214. kitabı
Sır Muhafızı Barış Manço 2023 
Hüseyin Hakkı Kahveci
Dünyada ezoterik şeyler olduğuna inanıyorum ama bu kitapta ki zorlama anlamlarla değil. Örneğin 2023 bitiyor ama hâlâ çarpıcı beklenen bir şey olmadı. Yine yazar sürekli kendi iddialarını delillendirecek şekilde Netflix dizilerine, Alper Çağlar'ın sözde 2019 1. Film, 2022 2. Film ve 2025 3. Film şeklinde çıkacak Göktürk üçlemesine atıf yapıyor ama 2023 bitti hâlâ 1. Film bile ortada yok nerede kaldı yazarın "19" vurgusu. Yazar kitap boyu 8, 7, 19 vurgusu yapmış başlıca amacı 1919'dan sonra ikinci 19 operasyonunun başladığını ispatlamaya çalışıyor ve herşeyi kendine delil sayıyor. Mesela kayaların oğlu 14. Cumhurbaşkanı olacak diyor ama 2028 veya olası erken seçimde bile seçilecek kişi 13. Cumhurbaşkanı olacak, 2023 bitti dünya savaşı çıkmadı ve bunun gibi nice gerçekleşmeyen kehanet. Gülpembe'nin, Peygamber Efendimiz için yazıldığını söylemesi de tuhaftı birde şunu farkettim ebced hesabı dışında alıntı paylaşacağım yerlerin farklı yayın kuruluşlarında farklı gazeteciler tarafından yazıldığını yazarın oradan aldığını gördüm. Zorlama anlamlar, kendi çıkardığı anlamları destekleyecek örnekler yok Netflix dizisi de anahtar mesajı veriyormuş da, Alper Çağlar'ın Göktürk üçlemesi denk geliyormuş felan daha 1. Film yok. Yani ezoterizm'in böyle bir şey olduğunu düşünmüyorum ben bir anlam, hesap, kod çıkarayım da herşey buna uysun değil ezoterizm neredeyse Barış Manço'dan çıkıp Mustafa Kemal seçilmiş kişiden de öte peygamber demeye götürecek bir dilin yanı sıra sık sık diğer kitaplarına atıf yaparak onlarında reklamını yapıyordu. Barış Manço'nun hayatı, bazı köşe yazılarından alınmış tespitler ve müzikler dışında akılcı bir yanı yoktu. Okumasam da olurmuş...
Puan vermedi·184 syf.·
2023 71. kitabı
Canım Zezé'm seninle biraz dertleşmek istiyorum.
Okumayı kendi kendime öğrenmedim çoğu çocuk gibi okula gittim. Senin sevdiğin gibi sevdim öğretmenimi. Zaten hep çok sevmişimdir öğretmenlerimi... Yoklukla büyüyen bir çocuk değildim. Ama her istediğim alınmazdı. Çok da şey istemezdim zaten. Yaramaz değildim hiç. Hep çok çekingen çok utangaç bir çocuktum. Mahallede çok arkadaşım yoktu. Hep kuzenlerimle oynardık. Onlar da çoğu zaman oynatmazdı beni. O zamanlar çokk kıvırcık olduğum için yar saçların lüle lüle şarkısını söylerlerdi sırf beni ağlatıp eve göndermek için. Her defasında da ağlardım. Onlardan farklıydım çünkü, ama bunu hiç istemiyordum. Yaşıtlarımdan uzun olduğum için oyun oynadığımı gören bazı komşular hâlâ oyun mu oynuyorsun sen büyümedin mi kız?diye söylenirlerdi. Tabi buna da ağlardım. Dışarıda beni üzen ağlatan hiçbir şeyi evdekilere anlatmazdım, mutlu olduğum anları anlatmadığım gibi... Senin Portuga'n gibi benim de çok sevdiğim babaannem vardı. Biz bahçede oyun oynarken hep balkonunda o hiç unutamadığım koltuğunda, bizi izlerdi. Onun bizi izlediğini bildiğimiz için hiç kavga etmezdik ama o bilirdi beni hep üzüp ağlattıklarını. Çünkü hep ona anlatırdım. Portuga'nın seni göğsüne bastırdığı gibi basardı beni bağrına. Bana harika hikayeler anlatırdı. Harçlıklar verirdi. En sevdiği torunu olduğuma inanırdım :))) Hâlâ kuzenlerimle bunun tartışması yapılır:)))
Öldüğü günü hatırlıyorum da. Benim büyüdüğüm anlardan biriydi. 10 yaşındaydım. 1 ay kadar hastanede kalmıştı. Hastaneye kaldırıldığı gün öleceğini, beni bırakıp gideceğini biliyordum. Hissetmiştim. Her gün babamın peşine takılıp hastaneye giderdim. Belki bir fırsat olur belki ben de görebilirdim. Ama maalesef hiç göremedim. Hiç almadılar beni o yoğun bakıma. Sıcacık bir yazgünü vefat haberini aldık.
Herkese Merhaba...
Bu gün sizlere Barış Manço kitabı ile geldim. Ocak ayının beni en çok etkileyen kitaplarından biriydi. Barış Manço'nun hayatına şahitlik etmek eserlerini hikayesiyle yakından incelemek harika bir deneyimdi. Beni en çok şaşırtan bilgilerden biriyse Cem Karaca ile kardeş olduğunu öğrenmekti. Ayrıca şarkılarını sevdiği insanlara yazma hikayesi de beni derinden etkiledi. Barış Manço'yu seven herkese bu kitabı şiddetle tavsiye ediyorum.
Barış Manço sözleri;
"İnsan ne zaman ölür biliyor musun? Fiziki varlığınız itibarıyla bu dünyadan ayrılınca ölmüş olmazsınız. İsminiz ne zaman artık anılmıyorsa bu dünyada, o gün hem ölmüş hem de unutulmuş olursunuz."
"Ben yaşarken kendime sanatçı diyemem, çok ayıptır. Ancak on, yirmi, kırk yıl sonra diyebilirler."
"Biz nasıl yaşamışsak ona göre eserler bırakmışızdır geriye... Gülpembe, Unutamadım..."
