Güneş Ataş
@gunes_ates
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tarih Tekerrürden İbarettir!..Tarih
Devletler kuruluyor, savaşlar oluyor, insanlar ölüyor ve aşk her zaman gözyaşına bulanıyor. (s.185)
İskender Pala'nın hep zevkle okunan usta kaleminden..
Yine Muhteşem bir eser...
Yaşadığımız toprakların, coğrafyanın en eski sahiplerine gidiyoruz bu kitapta; Savaşlar, soygunlar, ihanetler, savrulan hayatlar, sanat ve yine o ince ince işlenmiş Aşklar...
Yazar, kitaplarında tarihin yanında aşkı o kadar güzel uyumluyor ki, kitap başka bir hâl alıyor; daha akıcı daha güzel oluyor.
Kitap üç bölümden oluşuyor:
1.Bölüm : ALTIN
Tarih MÖ. 548, Lidyalılar'a gidiyoruz bu bölümde. Zengin ve kibirli bir krala, Kral Krezüs - namı diğer Karun, burda bahsedilen Karun, Hz Musa döneminde ki değil. Zenginliğiyle ve kibriyle benzetildiği için ona Karun ismini vermişler, Kral da bu durumdan pek de şikayetçi değil neyse.
,,
Kitabı okurken Tarih dersinde öğrendiğim bir kaç bilgi, burdada karşıma çıktı. Lidyalılar bildiğiniz gibi parayı bulan ilk uygarlıktır. Ve en zengin. Kral yolunu da onlar yapmış. Bu zengin uygarlığın yıkımı da erken oldu.
Lidyalıların yıkılmasının asıl önemli sebebi askerlerinin paralı olmasından kaynaklanmaktadır. Para ile çalışan askerler savaşlarda başarı gösteremediler bu da uygarlığın yıkılmasına sebep oldu.
,,
Kral Krezüs, komşu uygarlığı olan medlerin yıkımından sonra sıra kendi uygarlığına geldiğini biliyor, Pers kralı Keyhüsrev'e karşı bir savaş hazırlığına giriyor, kibirli kralımız parasına güveniyor nede olsa en zengin krallardan biri. Bu bölüm Karun' dan ziyade üç arkadaş arasında dönüyor, aynı kıza aşık olan üç arkadaş; Mehte, Halludas ve Kufu. Ve bu konuları sıralıyor; aşk, savaş, ihanet...
(Bu bölümde yer alan Yunan mitolojisi ile ilgili terimler, az biraz felsefe ve sanat de kitaba ayrı bir hava katmış)
2.Bölüm : AYNA
İstanbul, 1979 gidiyoruz,
7/10
2020 23. kitabı
Yıl 1943. Cani Hitler ve Nazi canavarları Polonya' nın, Auschwitz toplama kampında. 15 Nisan 1934 doğumlu, 9 yaşındaki Schmuel' de bu kamptaki esirlerden sadece biri. Ne tesadüf ki yine 15 Nisan 1934 doğumlu, 9 yaşındaki Bruno' nun, Nazi güçlerinde asker olan babası da görevlendirmeyle bu kampa gönderileceklerden.
Babasının bu görevlendirilmesiyle Bruno evinden, arkadaşlarından apar topar koparılıp neden taşıdıklarını bilmiyordu ve bu durumdan hiç hoşnut değildi. Yeni taşındıkları bu yeri hiç sevmemiş, kendine bir arkadaş bulamamıştı. Sevimsiz, umutsuz vaka ablası Gretel ise hemen uyum sağlamış ve onun açısından burada yaşamakta bir sıkıntı yoktu. Macera kitapları, hikayeleri en büyük tutkusu olan kaşif ruhlu Bruno bu yalnızlığa ve can sıkıntısına daha fazla tahammül göstermeyip, çıkıp etrafı dolaşmaya başlamıştı. Bu keşif gezisi sonunda kendine yeni bir de arkadaş bulmuştu. Ama bu arkadaşlık oyunlar oynamadan, aralarında çitlerle, tel örgülerle sürdürülmek zorunda. Devam eden bu dostluk sonunda Bruno yardıma ihtiyacı olan arkadaşına bu iyiliği yapmak isterken asla olmaması gereken, çizgili pijamalarla tel örgünün diğer tarafında...
Büyükler bir şeylere karar verir ve bunun kimlere nasıl bir etkisi olup olmayacağını, nasıl sonuçlar doğuracağını düşünme lüzumu dahi görmezler. Bundan sonrası için herkes ektiğini biçer ya da ilahi adalet sözü dışında ne denir bilemiyorum.
Hikayedeki duygular o kadar gerçekçi anlatılmışki okurken ani duygu geçişleri yaşadım. Yeri geldi vurdumduymaz, bencil Gretel' in üzerine atlamak istedim. Sırf ırkından dolayı dışlanan, hor görülen, insan muamelesi yapılmayan o zavallılara içim acıyarak baktım. Bambaşka dünyalara sahip, tel örgüleri umursamayan Schmuel ve Bruno ' nun dostluğuna imrendim. Savaşın kirli yüzünün insanlara yaşattığı
inceleme değildir !İnsan ve Duygular
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2021 42. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 24 Aralık 2021 00:00
Kitabın filmini daha önce izlemiştim. Bu nedenle kitabı okurken sahneler gözümde canlandı. Kitabın son bölümünde Bruno’ya ne olduğu filmde daha net bir şekilde sahnelenmişti. Kitapla ilgili sadece buraya değineceğim.
Yazar kitabın sonunda ”Bu olanlar çok uzun zaman önce oldu, böyle bir şey asla bir daha olmaz. Bu zamanda ve bu çağda.” diye bitiriyor cümleyi. Peki gerçekten öylemi ?
Bir bakalım yaşadığımız dünyaya ve "ülkeye". Myanmar’dan Suriye’ye, Doğu Türkistan’dan Irak’a, Afrika’da birbirine kırdırılan halklardan iliğine kadar sömürülen insanlara… Zalimlerden kaçmak için, mülteci olma pahasına, ülkesini terk edip Akdeniz’de, Ege’de, Meriç’te batan botlardan dolayı boğulan insanlara, masum canlara…
Ne diyordu Serenat’ta Livaneli, “Her iktidar öldürür ! Kimi daha az, kimi daha çok”.
"Keşke beraber oynayabilseydik," dedi Bruno uzun bir sessizlikten sonra. "Sadece bir kez. Hatırlamak için..."
Çocukların oyunlarını ÇALAN tüm zalimlerin, diktatörlerin yerle bir olması duası ve dileğiyle.
İyi okumalar