Kıymetli Küçük Şeyler // Janelle Brow // Altın Yayınları
Selam bu kitabı gördüğümden beri ve arka kapaktaki "Sırlarla ve yalanlarla dolu şok edici bir dolandırıcılık hikayesi" yazısı benim merak etmemi sağladı.Kitap sosyal medyanın parıltılı yüzüyle,gerçek yüzünü ve yaptırdıklarını da gösteriyor.Sirlarla dolu,güven ve içtenliğin ne kadar ince bir çizgide olduğunu gösteriyor.
İki ayrı kadın birisi dolandırıcı,birisi zengin ve fenomen olan bir varis.Bu iki kadının bir anda yolları kesişir.Nina annesiyle yaşar ve yıllardır ordan oraya taşınıp hayatlarına devam ederler.Nina annesi gibi olmak istemediği için üniversiteye gider.Fakat okul bitince kredi borcu ve istediği işi bulamaması,bir de annesinin kanser olmasından ve masrafları nedeniyle yapacak bir hiçbir şey kalmaz.Ayrıca kanında olan meslekten uzak durmak istemesine rağmen şartlar onu buna sürükler.Annesi onu Lachlan ile tanıştırır.Nina ve Lachlan beraber birçok iş yaparlar.Birgün Nina'yı polisler arar.Çünkü onu biri ihbar etmiştir.Nina gitmek zorunda kalınca,Lachlan ile yeni bir av için yola çıkarlar.Artık Ashley Smith ve Michael O'Brien'dir.
Vanessa ise dışarıdan kusursuz,pırıltılı hayatı olan,zengin bir yaşamın güçlü varisi ve bir sosyal medyada fenomen olarak ünlenmiş görünür.Ama aslında aile içi çatışmalar,psikolojik sorunlar yaşayan aile bireyleri olan bir aile içindedir.Ebeveynleri aralıklı vefat eder.Kardeşine de şizofreni teşhisi koymuştur.Birde nişanlısının yaptığından sonra derin yaraları olan bir kadındır artık.Ama diğer en önemli olan şeyse Nina ve Vanessa'nın bir ortak geçmişi vardır.Nina geçmişinin intikamını almak ve onu dolandırmak için yeniden,geçmişte güzel ve kötü günleri yaşadığı Tahoe Gölünde bulunan Vanessaya'nın malikanesine ait kulübeyi kiralarlar.Nina intikam almak isterken
Yalnızlığın istismarı psikopatların belirleyici özelliğidir..
Robert D. Hare'in 
Vicdansızlar kitabı, psikopati kavramını yalnızca suç ve şiddet üzerinden değil, insan ilişkileri ve toplum içindeki görünmeyen yönleriyle ele alan etkileyici bir çalışma. Hare, yıllar süren araştırmalarına ve klinik gözlemlerine dayanarak psikopatların her zaman dışarıdan fark edilebilen kişiler olmadığını, çoğu zaman zeki, çekici, başarılı ve toplum içinde uyumlu görünebildiklerini anlatıyor.
Kitabın temel konusu, vicdan duygusunun, empati yeteneğinin ve duygusal bağ kurma kapasitesinin ciddi biçimde eksik olduğu bireylerin nasıl düşündüğü ve davrandığı üzerine kurulu. Hare'ye göre psikopati, sadece öfke veya saldırganlıkla açıklanabilecek bir durum değil. Daha çok yüzeysel çekicilik, sürekli yalan söyleme, manipülasyon, sorumluluk almama, pişmanlık hissetmeme ve insanları kendi amaçları doğrultusunda kullanma gibi özelliklerin bir araya geldiği karmaşık bir kişilik yapısı.
Kitapta en dikkat çekici noktalardan biri, yazarın psikopatların mutlaka suçlu veya katil olmadığını vurgulaması. Hare, bazı psikopatların iş hayatında, sosyal çevrede veya ilişkilerde kendilerini çok başarılı şekilde gizleyebildiklerini söylüyor. Onları tehlikeli yapan şeyin yalnızca yaptıkları eylemler değil, karşılarındaki insanların duygularını anlayıp bunu bir bağ kurmak için değil, kontrol etmek ve çıkar sağlamak için kullanabilmeleri olduğunu anlatıyor.
Kitap boyunca verilen örnekler insan davranışının karanlık tarafını anlamaya yardımcı oluyor. Hare'nin anlatımı, psikopatları basit şekilde kötü insanlar olarak etiketlemekten ziyade, onların nasıl düşündüğünü ve çevrelerindeki insanları nasıl etkilediğini göstermeye çalışıyor. Bu yönüyle kitap sadece psikolojiye değil, insan ilişkilerine dair de önemli gözlemler sunuyor.
Okurken en çok dikkatimi çeken şey,Psikoloji
Robert D. Hare'in Vicdansızlar kitabı, psikopati kavramını yalnızca suç ve şiddet üzerinden değil, insan ilişkileri ve toplum içindeki görünmeyen yönleriyle ele alan etkileyici bir çalışma. Hare, yıllar süren araştırmalarına ve klinik gözlemlerine dayanarak psikopatların her zaman dışarıdan fark edilebilen kişiler olmadığını, çoğu zaman zeki, çekici, başarılı ve toplum içinde uyumlu görünebildiklerini anlatıyor.
Kitabın temel konusu, vicdan duygusunun, empati yeteneğinin ve duygusal bağ kurma kapasitesinin ciddi biçimde eksik olduğu bireylerin nasıl düşündüğü ve davrandığı üzerine kurulu. Hare'ye göre psikopati, sadece öfke veya saldırganlıkla açıklanabilecek bir durum değil. Daha çok yüzeysel çekicilik, sürekli yalan söyleme, manipülasyon, sorumluluk almama, pişmanlık hissetmeme ve insanları kendi amaçları doğrultusunda kullanma gibi özelliklerin bir araya geldiği karmaşık bir kişilik yapısı.
Kitapta en dikkat çekici noktalardan biri, yazarın psikopatların mutlaka suçlu veya katil olmadığını vurgulaması. Hare, bazı psikopatların iş hayatında, sosyal çevrede veya ilişkilerde kendilerini çok başarılı şekilde gizleyebildiklerini söylüyor. Onları tehlikeli yapan şeyin yalnızca yaptıkları eylemler değil, karşılarındaki insanların duygularını anlayıp bunu bir bağ kurmak için değil, kontrol etmek ve çıkar sağlamak için kullanabilmeleri olduğunu anlatıyor.
Kitap boyunca verilen örnekler insan davranışının karanlık tarafını anlamaya yardımcı oluyor. Hare'nin anlatımı, psikopatları basit şekilde kötü insanlar olarak etiketlemekten ziyade, onların nasıl düşündüğünü ve çevrelerindeki insanları nasıl etkilediğini göstermeye çalışıyor. Bu yönüyle kitap sadece psikolojiye değil, insan ilişkilerine dair de önemli gözlemler sunuyor.
Okurken en çok dikkatimi çeken şey,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Selamlar. Benim canım Hell Bent serisinin son kitabı ile geldim. Sırada iblis kardeşlerden Raum var. Benim hüzünlü ve minik kekim. Sessiz sakin hayatında tamda barınak işi bulup yeni bir düzen oluşturmuşken bir melek ve onun tehtidi ile karşı karşıya kalmamalıydı. Ayrıca Sunshine çok güzeldi. Bu onu etkilememliydi. Bir iblis ve bir melek aralarındaki rekabet kadimdir. Ancak bu durum aralarındaki mükemmel tutkuyu söndürmeye yetmemişti. Ayrıca bir planları vardı. Raum ona yeraltı dünyasında rehberlik edecekti ve değer verdiği her şeyi hem koruyup hem kaybedecekti. Hayatlarını kurmuş kardeşlerini ve eşlerini korumalıydı. Ancak Raum farkında olmasa da Mist bir şeyler döndüğünün farkındaydı. Plan basitti. Ona uyacak ve sözleşme gereği herkes yoluna bakacaktı. Ancak karmaşa ve kaos bu planların içinde değildi. Ee biliyorsunuz aşk ve tutku her zaman bir yolunu bulur. Sizin planlarınız olsa bile kaderinde bir planı vardır. Bu seride en sevdiğim şey diğer karakterleri de tekrar okuyabilmek. Bel ya yemin ederim en çok ona ne olacağını merak ediyorum.
Şimdilik Raum ve Sunshine dönelim. Sunshine ve neden mertebesinin düşürüldüğünü merakla okuyorsunuz. Bu seriyle alakalı söylemek istediğim başka bir şey daha var. Başlarda sadece fantastik ve romantik bir hikâye okuyacağımızı düşünüyoruz ama sayfalar ilerledikçe karakterlerin geçmişleri, korkuları ve birbirlerine karşı açtıkları yaralar bizleri hikâyenin içine tam anlamıyla çekiyor diyebilirim. Raum dışarıdan güçlü ve tehlikeli görünmesine rağmen içindeki yalnızlığı görmek beni etkiledi. Geçmiş ve hayvan sever yanlarını okumak kitabın en çarpıcı anlarıydı. Birbirlerine yaklaşmaya çalışırken yaşadıkları çatışmalar, güven sorunları ve fedakârlıklar romantizmi çok daha anlamlı hale getirmişti. Aralarındaki çekim zaten ilk andan
Loretta Graziano Breuning’in Mutlu Beyin kitabı, mutluluğun dış koşullardan çok beynimizin ürettiği dört temel kimyasalla bağlantılı olduğunu anlatır: dopamin, serotonin, oksitosin ve endorfin. Yazar, bu kimyasalların kalıcı değil, belirli durumlarda kısa süreli olarak salgılandığını ve insanların bunları sağlıklı alışkanlıklarla artırabileceğini savunur.
Dört mutluluk kimyasalı
1. Dopamin (Başarma ve ödül duygusu)
Bir hedefe yaklaştığımızda veya bir başarı elde ettiğimizde salgılanır. Küçük hedefler koyup bunlara ulaşmak dopamini artırır.
2. Serotonin (Değerli ve güçlü hissetme duygusu)
Saygı gördüğümüzde, katkıda bulunduğumuzu hissettiğimizde yükselir. Geçmiş başarıları hatırlamak ve öz güven geliştirmek serotoninle ilişkilidir.
3. Oksitosin (Güven ve bağ kurma duygusu)
İnsanlarla samimi ilişkiler kurduğumuzda, güven verdiğimizde ve destek gördüğümüzde salgılanır.
4. Endorfin (Rahatlama ve ağrıyı azaltma duygusu)
Egzersiz, kahkaha ve bazı fiziksel aktiviteler sırasında salgılanarak kişinin kendini daha iyi hissetmesine yardımcı olur.
Kitabın ana mesajı, mutluluğun sürekli bir durum olmadığıdır. Beynimiz bu kimyasalları kısa süreli ödüller olarak üretir. Bu nedenle gerçek “kurtuluş”, sürekli mutluluk aramak değil; dopamin, serotonin, oksitosin ve endorfini destekleyen alışkanlıkları düzenli olarak hayatımıza yerleştirmektir. Böylece kişi dış şartlara tamamen bağımlı olmadan daha dengeli, güçlü ve tatmin edici bir yaşam kurabilir.
Serinin üçüncü kitabı sanırım en sevdiğim oldu. Kitap, hayatında yepyeni bir sayfa açmak için Noel'den nefret etmesine rağmen şirin bir kasabadaki yılbaşı ağacı çiftliğini satın alan Kira ile kafa dinlemek için aynı kasabaya gelen Bennett'in romantik hikayesini konu alıyor.
Kira;hayatı boyunca ikizinin ve ailesinin gölgesinde, biraz sorumsuz bir hayat yaşamıştır. İkizinin evlenip yurt dışına taşınmasıyla büyük bir boşluğa düşer. Kendi ayakları üzerinde durabilmek için ani bir kararla güven fonundaki parayı kullanır ve Dream Harbor adlı o şirin kasabadaki o yılbaşı ağacı çiftliğini satın alır.
Bennett; hayatındaki her şeyi düzeltme takıntısından ve günlük koşturmacadan uzaklaşmak için Dream Harbor'a tatile gelir.
Şiddetli bir kar fırtınası Bennett'i Kira'nın çiftliğinde mahsur bırakır. Bu yakınlaşma sayesinde Kira'nın katı kalbi peri ışıkları altında yavaş yavaş erir ve aceleye getirilmeyen, birbirine güvenmeye dayalı sıcak bir aşk başlar.
Tam kışın battaniye altında sıcak sahlebimle okunacak bir kitaptı. Yetişkin okurlar içindir.
Türü sevenlere tavsiyedir.
#y:517568
serinin üçüncü kitabı olup, benim için en iyi bölümlerinden biridir. hikayenin gidişatını belirleyen bir kitap olma özelliği var. eğer bu kitabın sonu farklı olsaydı, kendisinden sonra yazılan 4 kitabın baştan aşağı değişmesi kaçınılmaz olurdu. o sebeple, sonun başlangıcına hoşgeldiniz diyip bol spoilerli yorumuma geçiyorum.
harry'nin konuya biraz daha hakim olmaya başladığını görüyoruz bu kitapta. büyüyor efenim çocuk. onu adam yerine koyan insanlarla beraber olmaya başlıyor. özellikle lupin, ona güvenerek ve öğreterek iyi bir şeye ön ayak oluyor.
sirius black'in varlığını öğrenmemiz ve kaotik durumundan haberdar olmamız da ayrıca kitabı güzelleştiren unsur. harry'nin aileye en yakın sahip olduğu kişi sirius. birden bire bir vaftiz babasının olduğunu öğrenmesi tabii ki muazzamdır onun için. keşke, suçundan aklayabilselerdi onu, hep bunu istiyorum bu kitabı okurken.
bunların dışında, yine malfoy'a çok sinir oluyoruz. bu kitapta karakterinin pisliği daha da gün yüzüne çıkıyor sanki, ya da ben öyle düşünüyorum şahgaga'ya yapılanlar yüzünden. seride en çok sevdiğim 2. kuş şahgaga.
hermione ise, gerçekten akıllı bir cadı. herkesin ona inanılmaz güven ve destek duyuyor olması ise takdire şayan.
profesor trelawney'nin ise isabetli ikinci kehanetinin yer aldığı kitap. keşke ilkini de hiç söylemeseydi diyor insan ilerleyen kitaplarda gerçeği öğrendiğinde ya, şimdilik ilk kehaneti bilmiyormuş gibi devam edelim.
dumbledore yine sinir bozucu derecede uzak duruyor harry'den. bu adamın bu mistik hallerini sevmiyorum. hep söylüyorum.
neyse, peter pettigrew ise gerçek bir fare. kişiliğine göre animagus olmuş olması gerçekten büyünün trajik bir yanı sanıyorum.
