Mücadele gayesi olmayan özgür düşünce, sanki bir vakum tüpünün içinde kanat çırpan güvercin gibidir, hiçbir zaman uçamaz.
Ola ki...
Ola ki... ama ne sonsuz boşluk...
Güneş ölmüştü
Kim bilebilirdi artık
Yüreklerden kaçan o üzgün güvercinin
İnanç olduğunu...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
aşk.
ismi konup unutulan çocuk
kendini yok eden akrep kadar serin
tüyleri yolundukça kabaran
odaya asılmış beyaz güvercin
Hüzünlerin yaşayan kurbanıyım ben, ıstırap beni daha dünyadayken kefenledi. Fakat her hâlükârda Allah'a hamdolsun!
Bir yığın aynadan bir kâinat içinde yaşıyor ve hepsinde kendisinin bir başka çehresi olan Nuran’ı görüyordu. Ağaç, su, aydınlık, rüzgâr, Boğaz köyleri, eski masallar, okuduğu kitap, gezdiği yol, konuştuğu ahbap, başının üstünden geçen güvercin, sesini duyduğu ve cüssesi, rengi, hayat nasibi ne olduğunu bilmediği yaz böcekleri, hep Nuran’dan gelen şeylerdi. Hepsi ona aitti.
Gözyaşlarıyla yıkamaya gittim
Hasret dolu buse'nin dağladığı yeri dudaklarımdan...
Gittim, yarım kalmak için bu şarkıda,
Gittim, söylenmeyen şeylerle şerefimi kurtarmaya...
~Furûğ-i Ferruhzâd
