Beyza
@hacerbeyza
Şu anda okuduğu kitap
Kitap olumlu/olumsuz beden imajına sahip olan kızlar ve onların anneleriyle yapılan görüşmeleri içeriyor ve deneyimlerini aktarıyor. Annelerin hangi davranışları ve söylemlerinin beden imgemiz üzerinde nasıl etkiler bıraktığını gerçek hikayelerden duymuş oluyoruz. Bu hikayelere biraz fazlaca yer verilmesi beni okurken sıktı çünkü yazar tekrara düşmüş. Puanı da sadece bu yüzden kırdım.
Tamam anladık şimdi ne yapalım? Kitabın sonlarına doğru buna cevap verilmiş. Hemen hemen hepimiz zaten endüstrinin, kapitalizmin, medyanın, pornografinin, aile üyelerinin beden imajımız üzerindeki etkisini biliyoruz. Kilit nokta bununla nasıl baş edebileceğimiz ve nasıl stratejiler geliştirebileceğimiz. Medya okuryazarlığı, eleştirel düşünebilme, maneviyatın/dinin etkisi ve duygu düzenleme üzerine yazdığı kısımlar bununla ilgili bize rehberlik edebilecek nitelikte. Her bölüm sonunda yer alan yansıtma soruları da düşündürmeye ve farkındalığa itiyor.
Eğer beden algınızda bir bozukluk varsa bu kitap bunun için bir reçete değil, çok daha fazlası gerek. Bu kitabı okumak tek olmadığınızı hissettirmesi ve algınızı değiştirip iyileşebileceğinize yönelik umut aşılaması yönünden bu yolda atabileceğiniz büyük bir adım olabilir. Bir de feminist öfkeyi de pekiştiren bir tarafı var, en azından bende öyle oldu.
“Hayatımızda, kim olduğumuz hakkında gerçeği söyleyen ve bize sadece nesne olmadığımızı hatırlatan güçlü kadınlara
ihtiyacımız var.”
“Kadın olarak sağlıklı olmak, bir cinsel nesneye indirgenmeyi reddetmeye devam etmek, kadınların kullanılmasını, istismar edilmesini, sonra birileri tarafından atılmasını reddetmek için birbirimize ihtiyacımız olduğu çok açık.”
Dünyayı yönetmemiz, medyayı değiştirmemiz, düzeni baştan kurmamız mümkün değil ama kendimizi bu düzenden koruyabilmemiz, ruh
Reklam
Psikanalize ilgi duyanların okurken keyif alabileceği bir kitap fakat pek de ilginiz yoksa sıkabileceğini, bazı noktaları anlamlandıramayacağınızı düşünüyorum şahsen bende öyle oldu. Yine de okumaya değer, yazarın ilgi çekici yorumlamaları var. Her ne kadar yalın ve anlaşılır dille alandışı okurların da anlayabilmesi hedefiyle yazılmış olsa da biraz kuramsal altyapınızın olması ve kavramlara yabancı olmamak okumayı kolaylaştıracaktır.
Kitapta öyküsü anlatılan hasta, çocukken babası tarafından tacize uğramış bir kadın. Kitapla ilgili araştırma yaparken bu bilgiye ulaşamadığımdan ve kiminiz için tetikleyici olabileceğini düşündüğümden dipnot düşmekte fayda var.
Boğdu boğdu duvara attı bu kitap beni. Okurken boğazımda el hissettim. Bu kitapta ne, neden ve nasıl sevilmiş ve beğenilmiş anlayamadım. Derin analizler, psikolojik tahliller, dönemi yansıtması vs. bunlar çok etkileyiciymiş, öyle yazılmış. Ben etkileyici pek bir şey göremedim, kitap beni içine çekmedi. Özellikle Bay Proharçin öyküsü sinirlerimi gerdi ve okumadan atlamayı düşündüm.
İlk eserlerinden biri olduğu için zaten beklentiye girmeden okumuştum ama biraz daha düşürmem gerekiyormuş beklentimi. İncelemeleri okuyunca çoğu kişinin sırf Dostoyevski’nin adı var diye içi boş övgülerde bulunduklarını düşündüm. Ya da bu eserin “muhteşem”liğini anlayabilmek için üstün bir zekaya veya çok derin bir kişiliğe sahip olmak gerekiyordur da o da bende yoktur, bilemedim.
Nasıl iyi anne baba olunur? Çocukla nasıl iletişim kurulur? Çocuk nasıl eğitilir? Disiplin nedir, nasıl kurulur? gibi soruların yanıtını merak edenler için başucu kitabı niteliğinde hazırlanmış güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum. Anne babalara yönelik yazılsa da hep anneler üzerinden anlatılmış.
Kitabın içinde çocuklara nasıl davranılmaması, nelerin söylenmemesi gerektiğiyle beraber olması gereken davranış biçimleri ve cümle kalıpları da yer alıyor. Kitabın içinde bolca örnek var. Yanlış anne çocuk diyalogları ve ardından doğru anne çocuk diyalogları verilmiş. Yani sadece şunu şunu yapmayın diye yavan nasihatler vermek yerine şunun yerine şunu yapabilirsiniz, bunları söyleyebilirsiniz diyerek alternatifler sunuyor. Karikatürler ve bilgilerin özümsenmesini sağlayacak alıştırma sayfaları da bulunuyor.
Benim kitaptan beklentilerim daha yüksekti. Bildiğim şeylerden daha fazlasını öğrenirim umuduyla almıştım ama öyle olmadı o yüzden 6 puan verdim. Psikolojiyle çok içli dışlı değilseniz, çocuk yetiştirme hakkında bilgi eksikliğiniz olduğunu düşünüyorsanız ve bir rehbere ihtiyaç duyuyorsanız size yeni bilgiler katacak değerli bir kitap.
Yalom dili gayet anlaşılır ve akıcı ama bilgiyi de bolca katıştıran bir yazar. Aşkın Celladı da aynı ustalıkta yazılmış psikoterapi öykülerinden oluşuyor.
Dil güzel olunca her ne kadar psikoterapi öyküleri olsa da kitap akıp gidiyor. Bu öykülerin belki birçoğunda kendinizi veya bir yakınınızı görebilirsiniz. Yalom’un diyaloglar arasında kendi içsel konuşmalarını aktarması ve bilgilerle süslemesi akışı zenginleştirmiş.
Kitapta puan kıracak hiçbir şey bulamadım. Okurken herkesin keyif alabileceğini düşünüyorum. İlgisi, merakı olan veya sadece denk gelmiş olan herkes bu kitaba bir şans vermeli.
Reklam