R.
@hajali
21 Haziran
804 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Çünkü parçaladıkça, benliğini buluyorsun. Dağıldıkça, ruhuna sarılıyorsun. Yol daima yola dönmeyi özletiyor. Paylaştıkça ortak oluyorsun, paylaştıkça vermenin almaktan daha güzel olduğunu öğreniyorsun. Bu alışveriş sonsuzdur. Gözleri görmeyene gözlerini, duymayana kulaklarını vereceksin. Uzvu olmayanın eksiğini örtmeyeceksin, eksiği olacaksın. Tamamlanmak için önce başkasına akacaksın, karışırken tamamlayacaksın. Yeni bir mutluluk doğuracaksın. Gökyüzünün yedi katından gökkuşağı yağdıracaksın. Acılar bahara dönüşecek, Yazlar berekete, Sonbahar beklediğini getirecek, Kışın sarılacaksın sevdiğine...
Derin farkediş, Ermişin Bahçesi’ndedir. İçindeki düşüş gerçek anahtardır. El Mustafa, bilgelik gömleğini sırtına geçirmez. O meczupla da eşittir. Yoksulla da, Zenginle de... Müridlerine seslenişi ne kadar erişir onlara, ne kadarı dönüşür bilinmez...
•Gün içinde ince kitap okumak istediğimde elim Modern Klasiklere gidiyor. Cibran bağını doğa ile, Tanrı ile, Zaman ile, İnsan ile birleştiriyor. Bu kitabını keyifle okuyacağınızı düşünüyorum. Sağlıcakla, sevgiyle kalın.
Atılgan’ın “Aldana aldana bir gün onu bulacaktı.” cümlesinde durdum. O hep içimizde olan aradığımız kişiyi düşündüm. Belki onunla tanıştık ama uyanık değildik. Belki de bir türlü uyanmayan hislerimizle birbirimizi teğet geçtik. O sokaktan saparsamlar ya o dükkana girersemlerde hep o ihtimali düşündük. Ya şimdi oradaysa ya şimdi zamanıysa... Bütün ya ve yadalarda hep aradığımız kişi vardı ve hala var. O kimbilir neredeydi? Onu düşünürken içimde şu cümleler oluşuyor:
Ben, ben konuşmak istemiyorum ki. Hatta düşünmeyi bile unutmak istiyorum. Orada onunla olmaktan mutluluk duymak, yüksek bir mutluluk duymayı istiyorum. Varlığına çekilirken içimde mutluluk, içimde sevinç, içimde arzular uyanmalı beni harekete geçirmeli. Daima uzayıp giden o mutluluk hareketleri ve sadece o...
Aradığımız o kişiyi içimizde diri tutmaya çalışırken inanıyoruz bir gün bulacağımıza...
Aylak Adam çok değerli ve okunması gereken bir kitap. Umarım sizler de keyifle okursunuz. Sağlıcakla kalın.
Kim neyi bilebilir ki? Sahiden neyi biliyoruz? Hiçbir şeyi. Hatta durun bildiğimizi sandığımız şeylerin ne kadarını biliyoruz? Amaçta amaçsızlıkta aynı kapıdan açılmıyor mu? Ya da tüm bu kavramlar
“HAYAT BANA GÖRE; BİR TRENİN KOMPARTIMANLARINDAN GELEN VE GİDEN GÖRÜNTÜLERİ SEYRETMEKTİR.”
Haydi kitaba gelelim; elli altı sayfadan oluşan incecik haliyle sizi şaşırtmasın. Çünkü sonsuz kavramlar
Ah be Leyla! Öylesi güzel bir sevda sana mecbur ama sen yoksun...1000Kitap
Ahmet Arif’in tek çıkar yolu durup dinlenmeden Leyla’sına yazmak, hoş bütün işi gücü onu düşünmek, bütün o manasız iç sıkıntılarından Leyla’sının varlığını hatırlayarak sıyrılıyor. Bir pınar, dağ suyu gibi dinlendiriyor Ahmet Arif’i, nasıl da tanır Leyla’sını kimselerin tanıyamayacağı gibi, geç yazmasına bile içerlerken şöyle demez mi” Sana kızılmaz oysa. Kırılınmaz. Belki de kırgınlığım kendime.”
Ahmet Arif’in Leyla Erbil’e gönderdiği mektupların her sayfasında aşkın tüm çıplaklığıyla ruhunuza işlediğine şahit olacaksınız...
Keyifli Okumalar