Hayat budur işte. Hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemle ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır.
"Ben bütün hayallerimde sana yer veriyorum, Portuga. Tommiks ve Fred Thompson ile yeşil çayırlarda maceraya atıldığımda sen çok yorulma diye bir at arabası kiraladım. Nereye gitsem seni görüyorum. Bazen sınıfta kapıya bakınca senin aniden belirip bana el sallayacağını düşünüyorum..."