Çelebi Mehmed, Bizans İmparatoru'na "Baba" diye hitap ederdi.
"Allah size oğullar ve kızlar bağışladı ki, onlara doğrunun yollarını gösterebilesiniz, yüreklerini hayatın ezgisiyle doldurabilesiniz ve onlara hayatın paha biçilmez neşesini miras bırakasınız. Oysa siz uyuşuk uyuşuk oturuyor ve onları kaderin ellerinde ölüme bırakıyorsunuz; ülkede onları ezecek yabancılara, güneş yüzündeki umutsuzluk yaratıklarına. Özgür doğan çocuğunu köleliğe terk eden bir baba, kendinden ekmek istediğinde çocuğuna taş verenle aynı değil midir? Çocuklarına uçmayı öğreten kuşları görmüyor musunuz? Öyleyse siz neden kendi çocuklarınıza m kelepçeleri ve zincirleri sürüklemeyi
öğretiyorsunuz? Vadinin çiçeklerinin tohumlarını güneşle ısınmış toprakta nasıl sakladıklarını görmüyor musunuz? Oysa siz çocuklarınızı karanlıkta ve soğukta büyütüyorsunuz."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Seçilmisler ORDUSU Minik bir alıntı
Baba... Sana bugün, o taçtan veya dehandan çok daha
fazla saygı duyuyorum. Bir kralın en büyük gücü kendisine
nefret kusanı bile sonuna kadar dinleyebilecek sabrıymış.
Bugün bunu anladım. Kendisini kral sanan her yöneticinin
güçlü orduları, güçlü teknolojisi olabilir. Ama senin gibi
bir sabrını sahip olmadığı sürece o kişiye kral demek an-
lamsız olacak. Buradaki herkesin söz hakkı var. Biri sen-
den nefret etse dahi senin tarafından korunuyor.” Lyran’ın
gözleri dolmuştu. Demo-4, metalik başını ağır ağır sallaya-
rak Lyran’a katıldı. Denko, kızının saçlarını hafifçe okşadı.
GİZYU’da o gün, insan onuru bir kere daha kazanmıştı.
“Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir.
Onlar Hayat’ın kendine duyduğu özlemin oğulları ve kızlarıdır.
Onlar sizinle gelirler, ama sizden değil,
Ve onlar sizinle birlikte olsalar bile, yine de size ait değildirler.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil;
Çünkü kendi düşünceleri vardır onların.
Onların bedenlerine bir ev sunabilirsiniz, ruhlarına değil;
Çünkü onların ruhları, sizin düşte bile ziyaret edemeyeceğiniz o geleceğin evinde yaşarlar.
Onlara benzemeye çaba gösterebilirsiniz, ama onları kendinize benzetmeye kalkmayın.”
-Halil Cibran
Türk kültürü, Şamanizm ve İslam sentezinin temsilcileri;Alıntı
Osmanlı düşünce tarihinde, başından beri İslâm öncesi bazı geleneklerle (devrân) popüler tasavvufu temsil eden Abdal-Kalenderîler (Âşıkpaşazâde’de Abdalân-i Rûm), Hacı Bektaş, Yunus Emre, Kaygusuz Abdal, Otman Baba yanında, İbn al-‘Arabî’yi izleyen, yüksek panteist felsefeyi temsil eden mutasavvıflar göze çarpar.
Otman Baba, sultan şehirde dolaşırken onun önüne çıktı ve doğrudan şu soruyu sordu: “Tiz cevâb ver ki, sultan sen misin, yohsa ben miyim?” Fâtih onu tanıdı ve atından inip elini öptü; dedi ki “Pâdişâh sensin ve sırr-i hudâsın ve ben senin kemîne kemterünüm babacığım”. Ondan sonra sultanla derviş arasında gizli konuşmalar (mermûzât) oldu. Onun ardından sultan solaklarından biriyle Baba’ya altın gönderince o çok kızdı ve solağı kovdu.