Bedenin her organı kendine özgü bir iş için yaratılmıştır. Bu işi gerektiği biçimde yerine getiren organ kusursuzdur.
Hastalığı ise, hangi iş için yaratılmışsa onu yapamamasıdır. Bu durumda ya o işi hiç yapamaz veya zorla, ıstırapla yapabilir.
Elin hastalığı: Tutamamak,
Gözün hastalığı: Görememek,
Dilin hastalığı: Konuşamamak,
Bedenin hastalığı: Normal hareketini yapamamak veya zor yapmaktır.
Kalbin hastalığı da: Yaratılma sebebi olan Allah'ı tanıma, O'nu sevme, O'na özlem duyma, yönelme ve O'nu her şeye tercih etme gibi davranışları yapamamasıdır.
İnsan her şeyi bilip tanısa; fakat Rabbini tanımasa, o hiçbir şeyi bilmemiş, tanımamış gibidir. O dünyanın her türlü nimet ve imkânını elde etse; fakat Allah sevgisini, O'nu özlemeyi ve O'nunla dostluğu elde etmemiş olsa, o hiçbir nimete, hiçbir göz aydınlığına sahip olmamış demektir. Aksine kalp bunlardan boş olunca, sahip olunan diğer nimet ve imkânlar kesinlikle ıstırap kaynağı olur. Daha önce kendisi için nimet olan şeyler bu defa iki bakımdan üzüntü ve ıstırap verir.