Osman’a Veda Kendime Merhabaİnceleme
Selam 1000K bu benim ilk incelemem okuyup yorum yaparsanız çok mutlu olurum...
Aylin Balboa’nın kalemiyle ilk kez bu kitapta tanıştım ve okuduktan sonra yazarın diğer kitaplarına da mutlaka bir şans vereceğime eminim.
Öncelikle kitap sıradan bir aşk acısını ele almıyordu. Yazarın da çok isabetli bir şekilde belirttiği gibi: "Ayrılık acısı harbiden garip olay. Aşk acısı demek doğru olmaz buna, aşk sadece bir parçası. Ayrılık ondan çok daha fazlası. İçine bazen dünyalar sığıyor, hiç ilgisi olmayan konular bile bununla ilgiliymiş gibi geliyor insana." İşte bu kitap giden bir adamın arkasından yakılan bir ağıt değil de o gidişin yarattığı boşlukta yankılananlardı.
Okurken sanki yazar tam karşınızda oturmuş, bir yandan kahvesini yudumlarken bir yandan da hayatın absürtlüklerine saydırıyor gibi hissediyorsunuz. Altını çizeceğiniz o kadar çok yer var ki, en azından ben neredeyse her sayfayı alıntıladım :), kitap adeta sizinle dertleşiyor. Balboa, "Gerçekler çoğunlukla acı, her zaman özgürleştiricidir" felsefesine tutunarak kendini kandırmaktan vazgeçiyor. Zihnini şahsi bir müze gibi gezip anıların tozunu alıyor ama o anılarda boğulmamayı öğreniyor ve bize de öğretiyor.
Ve bence kitabın en çarpıcı yanı insanın kendi kendisiyle olan ilişkisini onarma sürecini sade ve akıcı bir dille bize aktarması.
Netice itibarıyla bu bir veda kitabı. İnsanın sınırlarını, zaaflarını ve en önemlisi kendi içindeki o sarsılmaz gücü keşfettiği bir iyileşme manifestosu. Osman'la ya da bir başkasıyla, hayat bir şekilde bizi sınıyor, planlarımızı başımıza yıkıyor. Ama günün sonunda önemli olan, tüm o harabenin içinden çıkıp kendinle baş başa kalabilmek.
"Ben bu yolun sonunda kendime çıktığım için çok mutluyum."
Astalavista Osman :)
Bu Hikâye Senden Uzun Osman
Aylin Balboa
Bu Hikâye Senden Uzun Osman
Aylin Balboa
7/10
kitap cok akiciydi hemen okudum, yemekler ve ascilikla ilgili her sey genel olarak ilgimi de ceker zaten. konusu da guzeldi. ortalara kadar her sey muhtesemdi ve devami da havaliydi aslinda ama sonlara dogru gidisat pek favorim olmadi. ama kendi icinde kitap cok iyi bir sonla bitti. ben nasil seyler dusunurdum diye anlatmayacagim... ama conrad harbiden harika bir karakterdi.
kitabin kapagindan sikayet etmek istiyorum cunku kitabin konusuyla alakasi yok. yani oyle kucuk bir alakasi var ki kitap hakkinda cok yanlis bir izlenim vermis. orijinal baskisindaki kapagi gordum de keske oyle olsaymis yani. kapak kendisi guzel dursa da fazla alakasiz olmus.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Murakami okumayı düşünüyorsanız sövgüme bi bakabilirsiniz .d
Puan vermedi
Hani Avrupa'nın en prestijli sanat galerilerinden birinde sergilenen bi muz tuvali vardır ya, Murakami de günümüz edebiyat dünyasında o muz portresini temsil eden kişidir diye düşünüyorum. Yani insan bir kitabını okur ve bu lafı derse belki önyargı, belki de anlayışsızlık diye yorumlanabilir, buna okeyim. Ama aynı yazarın diğer kitaplarını okuduktan sonra da da aynı şeyi derse burada cidden düşünülmesi gereken bir şey vardır.
Ben şahsen Murakami'nin günümüz çarpık sanat ve edebiyat anlayışının bir ürünü olduğunu, o "ne yaptığını çok iyi bilen yazar!" sloganının altında da safi fos bir ezik olduğunu düşünüyorum. Murakami resmen amerikan "üstkimliği" psikolojisinin altına kendini yatırmış, komplekslerinin farkında olmayan, ezik bir temcit pilavcısı. Metinlerinde hep aynı konular ve kelimelerin altında da aynı zihniyet var: cinsellik, etik dışılık ve kompleks. Peki diyelim, belki bu aykırılıkları zekice birbirine bağlamıştır, bu kadar ünlü ve emin olunan bir yazar olduğuna göre bunları ustaca bir bağlamla sunuyordur diyorsunuz, "o seks ama aslında seks değil, rüya ama rüya değil, tecavüz ama tecavüz değil işte" lafları ve anlatılarının herhalde beklenmedik, alışılmışı bozan ve mutlaka mantıklı bir sebep sonuç ilişkisi vardır diyorsunuz, sayfalarca safi bu konular üzerinden dönen mevzuları okuyor duruyorsunuz, ama sonra bir bakıyorsunuz hiçbir bağlam yok. Yazar meğerse safi yazıp geçiyormuş. Olaylar bildiğin sebep sonuç ilişkisinden bağımsız. Hadi onu da sktir ettik diyelim, belki bize başka bir bağlam sunar diyorsunuz, yok. yazar onu da vermiyor .d sadece şu var "her şey inanılmaz elit, bak ara sıra çoh ilginç karakterlerle sizin iştahınızı da açıyorum, ara sıra yunan tragedyasına dokunduruyorum (sebep sonuç arıyosanız bu sayın iştee) filan..." Ya bu arada o ilginç
Masumiyet,fedakarlık ve dostluğun öyküsü...
Öncelikle okumadan önce şunu bilmelisiniz ki harbiden ağlıyorsunuz kitap bitince.Çocukların basit bir kavgası gibi görünen bir olaydan neler çıkartmış yazar maşallah.Akabinde o kadar derin konulara değiniyor ki;Fakir halkın yaşadıkları,yetişkinlerin acımasızlığı ve duyarsızlığı.Güzel yaa beğendim.
Bir Deliyle Evlenmedim, Meğerse Ben Deliymişim!
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2026 48. kitabı
·32 saatte okudu
·Okunma: 06 Haziran 2026 15:59
Bir Deli ile Evlendim, okurken beni hem meraklandıran hem de içten içe sürekli sorgulatan bir kitap oldu. Aslında eserin ismi daha en başından itibaren okuyucuda ters köşeli bir algı oyunu yaratıyor. Kitaba başlarken evlenilen kişinin "deli" olduğunu düşünsek de, hikaye ilerledikçe karakterin o bitmek bilmeyen çılgınlıkları ve sinir krizleri karşısında insan kendine "Harbiden deli bu kadın!" demekten alamıyor.
Hikayenin bu yönüyle kesinlikle merak uyandırıcı ve sürükleyici bir tarafı var; ancak okuma süreci boyunca zihnimde hep "Bir şeyler tam oturmuyor" hissi bana eşlik etti. Özellikle karakterlerin o çok hızlı duygu değişimlerinde, tepkilerinde ve aralarındaki diyaloglarda bir tutarsızlık sezdim. İnsan gerçek hayatta bu kadar keskin ve yapay dönüşümler yaşamaz diye düşünmeden edemedim. Batılı bir kadının yaşadığı o derin yalnızlık içime dokunsa da, kurgudaki bazı mantık hataları ve dildeki uyumsuzluklar hikayeyle arama bir mesafe koydu. Kısacası, bana evlilik ve maneviyat üzerine güzel pencereler açan ama o hissettiğim tutarsızlıklar yüzünden edebi gerçeklik açısından beni tam olarak içine çekemeyen, yarım kalmış bir tat bıraktı.
Yazara burdan sesleniyorum, bi elin ayağın dursun yaz yaz nereye kadar, bizde insanız ya
Diğer kitaplarına göre biraz temposu düşüktü ama finali kitabı affetiriyor ama yemin olsun ikinci ters köşeyi tahmin ettim
Hafiften konudan bahsedeyim.
Tricia ve Ethan yeni evli para var huzur var diyerekten ev almaya niyet ederler. Artık ne kadar paraları var peşin mi kredi mi bilemiyorum. Neyse evi görmeye giderler ama hava kar fırtına. Ne acelesi varsa artık, bu hava durumuna bakar yani insan neyse. Bir şekilde eve varırlar ama mahsur kalırlar.
Evin eski sahibi dört yıl önce aniden ortalıktan kaybolan Adrienne Hale adındaki ünlü bir psikiyatrist. Son kitabı yok satmış. Harbiden baktım kitaba satışı yok.
Tricia ne yapsın evde canı sıkılınca evi karıştırmaya başlar. Gizli bir oda da bulduğu hastalar ile yapılan görüşmelerin kasetleri ile geçmişin bütün sırları bir gün yüzüne çıkmaya başlıyor.
Kolay okunan bir kitap, ters köşe iki tane hadi bakalım bakalım bulabilecek misin katili?
Okunur diyorum 10/7
Gül tavsiye için teşekkürler
Gül tavsiye için teşekkürler