Yazar:
Harry Kressing
Çevirmen:
Emirhan Burak Aydın
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Korkunç Bir Aşçı·248 syf.·Edebiyat
6/10
2024 42. kitabı
Bazı romanların merkezleri çok güçlüdür. Eserin odağına oturan nesne, karakter ya da olay vs. kurgulanan çatıyı ayakta tek başına tutabilir. Kressing’in eserinde merkezde aşçı vardır. Ama standartların ötesinden çizilmiş bir karakterdir. Misal iki metrelik boyuyla korkunç fiziksel görünümüyle normal insanlardan ayrılır. Sadece bununla da kalmaz. O sıra dışı fiziğiyle uyumlu aykırı çizilmiş karakteriyle adeta şeytanın tüyünü taşır. Böylesine güçlü bir karakterin lokomotif olduğu romanda adeta her şey aşçının peşi sıra sürüklenir. Tabii yaşanan olaylar karşısında sanki maestro gibi yönetim gösteren güçlü bir karakter varsa yardımcı roller silikleşir. Belki de Kressing’in eserinin en güçlü yönü yine aynı şekilde en güçsüz yönü de bu birbirinin antitezi olan rollerde gizlidir. Etkisini yitiren her bir yardımcı karakterlerin akla ziyan edilgen tavırlarını meşhur aşçının güçlü çizilmiş kimliğine bağlamanın olanaksız olduğu yerler yok değildir. Olay örgüsüne gelince basit ama derin göndermelerin olduğu sezilir. Özellikle yemek yemenin sınırlarının kaybolduğu, obezitenin veba gibi yayıldığı, kapitalizmin anlaşılması güç bir virüs gibi bünyeye yerleşip insanları programladığı, doyumsuzluğun her kulun göbeğine yansıdığı bir dünyadan bahsediliyorsa, Kressing’in mesajlarının daha rahat anlaşılması mümkündür. Midenin ve kariyerin birbiriyle ilintili olabildiği bir dünya için tüketim çılgınlığı normal olsa da eserin arka planının biraz demode olduğu gözden kaçmaz. Kressing’in çizdiği dünyanın geçmişe aitmiş gibi görünmesinin sebebi belki de insanlığın kadim sorunlarının hep var olduğu ve gelecekte de var olacağını kanıtlama düşüncesindendir. Çünkü eser 1965 yılında yazılmasına karşın günümüzdeki mide fesadı çılgınlığının zirveye çıkacağı günleri tahmin etmiş gibidir. Yemeğin
Zorlukla çıkılan bir tepenin sahibi olmak bir başarı hikayesi olarak mı okunmalıdır? O tepeye çıkana kadar ezilen ne var ne yoksa yok mu sayılmalıdır? İşte aşçımızın hikayesi bu yolculukla başlıyor.
Şehre bir yabancı geliyor.
Bir yemek yapıyor ve hayatı değişmeye başlıyor.
Bu bildiğiniz yemeklerden çok farklı, içinde bolca entrika, bir miktar söz oyunu ve alabildiğine el çabukluğu var.. Yiyeni hem yoldan çıkaran hem de dize getiren yemekler..
.
Harry Kressing okuru da kurnazlaştıran bir kurgu sunuyor Aşçı’da. Aslında olan bitenin pekala farkında oluyoruz, aşçıyı birkaç sayfadan sonra tanıyoruz ancak şaşırtıcı yanını bekliyoruz, şöyle inceden bir gülümsemeyle..
İnsanın zaafları, beklentileri ve zayıflıkları hakkında incelikli bir eser Aşçı. Dili sade, dolambaçsız ama takibi keyifli.
Pek sevdim.
.
Emirhan Burak Aydın çevirisi, Hamdi Akçay kapak tasarımıyla ~
Holden Kitap'tan yayımlanan Aşçı, son zamanlarda okuduğum en ilginç kitaplardan biri.Yayınevinden daha önce Kuytu serisinden çıkan, Gemiden Düşen Adam'ı okumuş, onu da çok beğenmiştim.
Gerçekten ilginç kitaplar yayımlıyorlar.
Cobb kasabasına, yaklaşık iki metre boyunda, siyahlara bürünmüş bir adam gelir.Kendini aşçı olarak tanıtır.Kasabada birbirleriyle çekişmeli iki güçlü aile yaşar.Hill ve Vale ailelerinin ortak mirası olan bir de şato vardır kasabada.
Conrad, Hill ailesinin yanında işe başlar.Yaptığı yemeklerle sadece Hill ailesinin fertlerini değil, Vale ailesinin fertleri de dahil olmak üzere tüm kasabayı ele geçirir.Her nabza göre şerbet veren Conrad, zayıfları şişmanlatıp, şişmanları zayıflatır.Yaptığı yemeklerin lezzetiyle kasaba sakinlerinin âdeta ruhuna, aklına siner.Dış görünüşünün iticiliğine karşın, dayanılmaz bir cazibesi vardır Conrad'ın ve tabii ki yemeklerinin.
Yedi ölümcül günahtan biri olan "Oburluk"un azmettiricisi, bir nevi şeytani yönlendiricisidir Conrad.
Aşçı – Harry Kressing | 3/5
Kitapta, bir malikaneye aşçı olarak gelen Conrad’ın hikâyesini okuyoruz. Başta sessiz, uyumlu ve işini iyi yapan biri gibi görünse de zamanla ev halkı üzerindeki etkisini artırmaya başlıyor. Yavaş yavaş kontrolü eline alıyor ve evdeki dengeler tamamen değişiyor.
Hikâye ilerledikçe Conrad’ın gerçek yüzü ortaya çıkıyor ve olaylar daha karanlık bir hâl alıyor. Manipülasyon, güç ve kontrol temaları ön planda.
Konusu ilginçti, akıcı bir şekilde okudum.
Bazı insanların başka insanlar üzerinde bir baskı kurma; onları yönetme, yönlendirme yeteneği vardır. Öyle bir tavır takınırlar ki onların söylediğini, istediğini yapmamak sanki çok kötü sonuçlar doğuracakmış gibi gelir bize. En doğru bildiğimiz şeylerde bile onlara tabii olmak huzur verir.
Aşçı da öyle bir adam. Ama bu adamın bir planı var. Bu plana giderken de kimin üzerine basması gerekeceği tamamen alakasız bir konu.
Afiyet şeker bal kaymak olsun.
Eğer sonu farklı bitseydi, puanı on olacaktı ama yine de süreçteki hikaye de çok güzeldi, rahatsız ediciydi ama kimi yerlerde de keyifliydi. İlginç bir kitap olarak zihnime kazındı. Hoştu, dinlemesi güzeldi. Tavsiye ederim, okurken belki biraz sıkabilir, özellikle yavaş akış sevmiyorsanız.
John Fowles ismi büyük bir referans. Arka kapakta kendisinin şu yorumu var: "Aşçı'yı çok beğendim, çünkü Şeytan'ı çok severim. Bay Kressing'i başarısından dolayı tebrik ederim."
Açıkçası ben yazarın tam olarak neyi başardığını anlamadım. Kötü bir ruha şahitlik ediyoruz; insanlara yaptığı tüm kötülükleri, tartışılmaz yeteneklerini ve kurnazlığını okuyoruz. Ama o kadar. O kötülüğün; kökenini, sebebini veya bir yerde doktorun ima ettiği şifasını/tedavisini öğrenemiyoruz. Tüm okumam boyunca kitap bir yere bağlansın diye bekledim ve uzun zamandır ilk defa 300 sayfa bile olmayan bir romanı bu kadar uzun, sıkıcı buldum. Sonlara doğru ilgimi tamamen kaybettim ve son 40 sayfasında kitabı okuyarak değil storytel'den dinleyerek tamamladım.
Sessiz Bir İktidar
Puan vermedi·248 syf.··
Beğendi
·2026 10. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 27 Şubat 2026 23:59
Bu roman, klasik bir suç hikâyesi değil; daha çok iktidarın nasıl kurulduğunu ve bağımlılığın nasıl yaratıldığını anlatan psikolojik bir çöküş gibi. Romanda aşçı karakteri aileyi bir anda değil, yavaş ve sistemli biçimde çökertir. Bu yıkım fiziksel değil daha çok zihinsel.
Aşçı önce vazgeçilmez olur. Yemekleriyle evin merkezine yerleşir, ardından karar alma süreçlerine sızar. Aile üyeleri farkında olmadan kontrolü ona bırakır. Romanın en rahatsız edici yanı, bu sürecin neredeyse doğal görünmesidir. Kimse açıkça tehdit edilmez herkes yavaş yavaş etkisizleşir.
Bu eser, kötülüğün bağırarak değil, sessizce ilerleyebileceğini gösterir. Aşçı’nın gücü öfkesinden değil, sabrından gelir.
Okurken en çok şunu düşündüm: Bir sistemi yıkmak için dışarıdan saldırmak gerekmez; içerden vazgeçilmez olmak yeterlidir. İktidar hırsı, insanı iyi bir oyuncuya çevirip çok zekice işler yaptırabilir. Herkesin duygu ve düşünceleriyle oynayabilir ve belki on, belki yüzbinlerce kişiyi kuklası haline getirebilir.
Kitabın psikolojik yanını çok sevdim. Okuyun.
AŞÇI KİTAP YORUMU
Kitap Conrad isimli bir aşçının kasabaya gelmesi ve Vale ile Hill aileleri için hizmet etmesiyle başlıyor. İşinde oldukça iyi olan bu esrarengiz adam herkesi gücü ve hitabet sanatı ile etkisi altına almayı başarıyor. Harry Kressing'den okuduğum ilk kitap olan aşçı beni yer yer çok büyüledi yer yer korkamama sebep oldu. Psikolojik bir gerilim okumak isteyen herkes için güzel bir başlangıç kitabı olabilir.
Harry Kressing’in "Aşçı" adlı romanı, ilginç bir çıkış noktasına sahip olsa da, bazı okuyucular için hayal kırıklığı yaratabilecek unsurlar içeriyor. Kitabın temelinde, bir kasabayı ele geçiren gizemli ve karizmatik bir aşçının hikayesi yatıyor, ancak bu ilginç fikir, çoğu zaman yeterince derinlemesine işlenemiyor. Kressing, karakterlerin motivasyonlarını ve kişiliklerini tam anlamıyla geliştirmekte zorlanıyor, bu da okuyucunun onlarla empati kurmasını veya hikayeye derinlemesine bağlanmasını zorlaştırıyor.
Romanın temposu da bir başka sorun. Hikaye zaman zaman gereğinden fazla yavaş ilerliyor ve heyecan dozu düşük kalıyor. Özellikle orta kısımlarda, olay örgüsünün durağanlaşması ve anlatının tekrara düşmesi, okurun ilgisini kaybetmesine neden olabiliyor. Ayrıca, aşçının kasaba üzerindeki gücünü nasıl kazandığı ve olayların nasıl geliştiği, daha fazla detay ve açıklama gerektiriyor. Kressing, bu gizemi sürdürmeye çalışsa da, zaman zaman hikaye fazla belirsiz ve soyut kalıyor. Bu durum, romanın genel yapısının tutarsız ve kopuk olmasına yol açabiliyor. Sonuç olarak, Aşçı ilgi çekici bir fikre sahip olsa da, bu fikri tam anlamıyla tatmin edici bir şekilde hayata geçiremiyor.
