Burada çok önemli bir uyarıda bulunmak istiyorum: Hepimiz, ebeveynlerimizin öyle ya da böyle nasıl başarısız olduğuyla ilgili örneklerle doluyuz. Hiçbir ebeveyn ve hiçbir çocukluk kusursuz değil. Ebeveynlerin büyük çoğunluğunun çocukları için en iyisini yapmaya çalıştıklarını biliyoruz. Ebeveyn olarak bizler, ebeveynlikle ilgili hatalar yaptığımızda, neredeyse her zaman, onları düzeltebileceğimizi biliriz. Bu kitabın amacı ebeveynleri utandırmak ya da kendilerini başarısız hissettirmek değildir. Aslında kitap boyunca, çocuklarını çok seven, iyi niyetli ancak yine de çocuklarını duygusal anlamda ihmal eden ebeveynleri okuyacaksınız. Duygusal anlamda ihmalkâr ebeveynlerin çoğu, son derece İyi insanlar ve iyi ebeveynlerdir ancak kendileri de çocukken ihmal edilmişlerdir. Bütün ebeveynler, çocuklarını gerçek bir zarara yol açmadan yetiştirmek için ara sıra duygusal ihmalde bulunur. Bu durumsa sadece çocuğun duygusal anlamda aç kalması’, aşırı olduğu zaman bir sorun hâline gelir.
Ebeveynlik konusundaki başarısızlık düzeyi ne olursa olsun, duygusal ihmale uğramış kişiler ailelerinin ihmallerini görmektense, kendilerini problem olarak görürler.
Sayfa 25
…hayatta yapılan en bariz hatalar sessiz ve gizli bir acının eseriydi.
Reklam
..insan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı.İyiliği de kötülüğü de,acıyı da mutluluğu da, korkuyu da sevinci de unuturlardı.
Düşüncelerinden dolayı bir suçlu gibi heyecanlanıp, kendi haklılığından korkuyorsan, yanlış yerdesin demektir. Yanlış kişiyle berabersin. Yanlış iştesin. Yanlış bir evdesin. Ayrıl. Kurtul oradan!
İşte birinden soğuma dediğimiz şey hep böyle başlar. Birinin karakterinde önce bazı hatalar görürüz, sonra farkına bile varmadan alttan alta uzaklaşırız, ardından birden onu karşımıza aldığımızı, hatta düşman olduğumuzu anlarız.
Reklam
Reklam