HECEL’İN DİYALEKTİĞİ
W. F. Hegel felsefenin amacının tüm gerçekliği ya da kendi deyimiyle "Mutlak
Ruhu" anlamak için kavramsal bir düzenek geliştirmek olduğunu öne sürer. Bu amaca
yönelik ilerleme diyalektik süreçten geçer. Bu yaklaşımda yetersiz gerçeklik kavramları daha
geçerli, daha bütün kavramlarla değiştirilerek gerçekliğe yaklaşılır. Diyalektik biçimsel olarak bir üçlemedir:
Genel olarak, herhangi bir kavramın (tezin) kendi içerisinde çatışan öğeleri (antitezi)
olacağı ve bunun çözüme doğru ilerlenerek (sentez) aşılabileceği savunulur. Demek ki
herhangi bir kavram ya da tez
(1) gerçeği betimlemeye yetmeyecektir, ilk kavramın tam tersini savunan
(2) tutarsızlıklar içerecektir.Bu tutarsızlığın çözümü, hem tezi hem antitezi barındırabilen ama aradaki tutarsızlığı çürütebilecek bir senteze varmaktır
(3). Bu hiç bitmeyen bir süreçtir. (3) yeni bir teze dönüşür
ve içinde yeni bir antitez oluşur
(4), böylece bir sonraki senteze gidilir
(5). Hegel'e göre diyalektik süreç, mutlak ruh kendi, kendinin farkına varıp, saf özgürlüğe kavuşana kadar sürüp gider.
“Yunancada dahi ile şairin kökleri bir, ikisi de yaratıcı demek. Deha ilahi bir cezbedir, Eflatun’a göre. Kant için, “sanata kaideler sunan bir meleke.” Hegel “Gerçek sanat ne öğrenilir, ne aktarılır,” diyor. Kabiliyet ile dehayı şöyle ayırıyor Schopenhauer: Kabiliyet, belli bir hedefe başkalarından daha ustaca ok atmak; deha, oklarını, başkalarının bakışlarıyla dahi ulaşamayacağı bir hedefe saplamak.”
Sayfa 228 - İletişim Yayınları
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
görünüm özneyi değil, nesneyi açığa çıkarır.
hegel'in öznesi, kendini kaybetmekten ve ardından bulduğu kendiliğin bir önceki kendi olmayışından tekrar tekrar acı çeken bir öznedir.
MADDE NEDİR? "Maddenin Kritiği"...Deneme, İnceleme
Salih Mirzabeyoğlu‘nun 2007 yılında çıkan kitabı… Alt Başlığı: “Maddenin Kritiği”… Mirzabeyoğlu‘nun kitabları içinde bana en çok hitab edeni mi desem, nasıl desem?.. Kitabın ilk iki bölümü, tarihî madde algısı sürecinin ve bu sürecin ürettiği kavramların tanımlanması, açıklanması, İslâm Tasavvufu’na âit verimlerle karşılaştırılması gibi bir zeminde geçiyor: Madde, şekil, sûret, materia, form, fizik, metafizik, tabiat, natür, vesaire.
Kitabın üçüncü bölümü ise, ki neredeyse yarısı, şu başlığı taşıyor: “Objektif İdealizm ve Marksizm”… İşte bu kısmı okumaya, oradan bir şeyler anlamaya bayılıyorum. Marksizmden konuşmak, onun getirdiği meseleler üzerine tartışmak zevklidir. Ama sırf o kadar değil… Sadece orada 160 sayfa kadar süren konuların bir dökümünü yapmak bile, meselenin hangi çapta ele alındığı hakkında fikir verir sanırım:
Felsefe İhtiyacı ve Bölünme-Birleştirme, Hegel-Marks-Lenin, Madde (Materia) Mefhumu, Maddenin (Materia)nın Vasıfları, Hareket ve Değişim, Kâinatın Maddî Bütünlüğü, Varlık ve Yokluk, Varlık ve Yokluğun Birliği, Varlık-Yokluk-Oluş (Hegel’i anlamak isteyenler için…), Mutlak ve İzafî Hakikat…, İlliyetin Mahiyeti ve Gerçeklik Vasfı, Tesadüf Zarurete Engel Olabilir mi? Mekân ve Zamanda Sonsuzluk, Mekân ve Zaman, Metodun Önemi, Marksist Diyalektiğin Kanunları,
Formel ve Diyalektik Mantık, Mantık ve Bilgi Teorisi Olarak Diyalektik, Mesele,
Düşünce Zâhir Olmadır, Madde ve Şuur I, Madde ve Şuur II, Şuur Nedir?, İn’ikas Olarak İdrâk, Ampirizm – Tenkidî Felsefe ve Çözümlemesi, Madde Nedir?Tecrübe Nedir? Temel Hatâ, Bilginin Temel Hedefi ve Hakikatin Ölçüsü Olarak Pratik
Âlim ve araştırıcılar dört türlü panteizmi kabul ediyorlar. Bunlar Stoacılar (revâkıyyun), İskenderiye Okulu, Spinoza ve Hegel'in düşünce tarzlarıdır.
Sayfa 23 - Dergâh Yayınları
