Li pey serê hev digerîn ji xwe
Li hev teqandin, li hevdû xistin
Bi fermana general
Yên we bûn şehîd
Û yên me kuştî.
Heyf! Gelek heyfl
Ji meaşên xwe bûn şehîdên we
Ji çekên xwe bûn yên me yên kuştî
Yên we bi ayîn û merasim hatin veşartin
Yên me wek tov ketin erdê, neşûştÎ.
Kesên ku zimanê xwe zanin hezar pîroz ji we reKurdî
Pesn û şabaş û hezar pîroz ji wan re ko hînî xwendin û nivîsandina zimanê xwe bûne û bi vî awayî mifta heyîna xwe xistine bêrîka xwe û ji bin bandêra biyanî bi der ketine.
Heyf û xebînet û hezar mixabin, nemaze ji wan re ko bi zimanên din dizanin bixwînin, binvîsînin û elfabiya zimanê xwe hêj nas nakin.
Heyf ki rəssam deyiləm. Yoxsa onun üzündə olan ifadəni elə çəkərdim ki...
Fəxrəddin, vəsiyyət edəcəyəm qəbrimizi bir etsinlər... Heyf sənə, Fəxrəddin, bu vəhşi nadanlar sənin qədrini-qiymətini bilmədilər... İndiyə kimi həya qoymayıb əlindən öpüm, amma indi üzündən öpəcəyəm, ayrılıqdır, Fəxrəddin!
Heyf sənə, gözəl şəriət! Heyf sənə, gözəl islam ki, biz vəhşi olub qədr-qiymətini qanmırıq!