Acılar paylaşılmıyor,
kim dediyse
özensiz bir telkin bu.
Canı acıyor,
neremle dindireyim acısını heyhat!
Koşayım ama nereye,
yarayım kızıl denizi bin kulaçta ama
nereden,
ne deriştirip
getirip
devayı nasıl koyayım kıyısına.
Kim gönderdi seni bu sürgüne ey gölgem,
Saniyeleri saymayı kim öğretti sana?
ne kadar sıkı tutarsam seni,
kalacaksın benimle?
ne kadar kalacaksın
benimle?
Kal benimle
Artık bir kum gibi,
Ve ben dayanamıyorum buna
İçerideki kabadayı uyan!
Ve toparla şu dağılmış kayayı.
Yalnızca sahici bir yorgunlukla uyunan geceleri getir ve alnından öp onu
Acılar paylaşıldıkça yalnızca çoğalıyor,