Düşünseli
@hgog
Mülkiyeli
85 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
23 sene önce, ilk baskısını okuduğumda nasıl hissettiysem yine aynısını yaşadım. Çocuk ruhuma iyi gelen yetiskinliğimde de yetişti. Bana kitap okumayı sevdiren, hayal dünyamın kapılarını sonsuza dek ve ardına kadar açan bu seri için J.K. Rowling'e müteşekkirim.
Kitabın adı, konusu ve arka kapağındaki yorumlar beni çok cezbettiği için okumak istedim. Ancak dilinden mi, kurgusundan mı, ya da benim adıma doğru bir zamanlama olmadığından mı bilemiyorum devam edemedim. Yaklaşık 130 sayfa kadar okudum, hala gelişme ķısmına gelemediğimi hissettim. Üstelik olaylar arası atlamaları karışık buldum. Kısacası büyük beklenti ile başladığım bu kitap bir okur olarak beni hayal kırıklığına uğrattı. Sevemedim.
Ahmet Ümit, Kayıp Tanrılar Ülkesi adlı son kitabında okurunu mitolojiyle adeta doyuruyor diyebilirim.
Ben mitolojiye ilgi duymayan ve daha önce bu konu hakkında herhangi bir okuma yapmamış bir okur olarak kitabı okurken öncelikle neler kaçırmış olduğumu gördüm. Fantastik kitapları çok seven ben, mitolojik karakterleri ve evrenlerini çok karışık bulurdum. Hala da karışık olduğunu düşünüyorum bu konuda fikrim değişmedi ancak ne kadar zengin bir evren olduğunu, hatta ülkemiz topraklarıyla bağı, kökeni olduğunu dahi bilmiyordum. Bu anlamda bana yeni kapılar açtığını ve ufkumu genişlettiğini düşünüyorum.
Roman, Berlin'de işlenen bir cinayet soruşturması ekseninde mitoloji, göçmenlik, ırkçılık konuları da detaylıca ele alıyor. Titanların, tanrıların, devlerin iktidar mücadelelerine masalsı bir anlatımla tanık olurken, bir yandan 60'lı yıllarda Avrupa'ya göç eden işçilerin ve ailelerin nasıl adaptasyon problemleri çektiklerini, nelere maruz kaldıklarını görürken bir yanda da ırkçılık kavramı üzerinden toplum içerindeki gerginliklerin ne boyutlara ulaşabileceğini görüyoruz.
Çok kapsamlı, çok doyurucu aynı zamanda akıcı bulduğum bu kitabı bilhassa mitoloji-polisiye severlere tavsiye ederim.
Din, ahlak, hukuk, ilişkiler, tercihler üzerinden ilerleyen sarsıcı bir romandı. Bir aile mahkemesi hakiminin vermek zorunda kaldığı hassas bir karar, sonrasında yaşananlar ve bunlar etrafında hakimin kendi arayışları, kendini sorgulayışları anlatılıyor. Hem kanunlar ve işleyişi yönünden teknik detaylar anlatılırken, hem de çeşitli yaşam tarzlarına mensup insanların varoluş mücadelelerini görüyoruz. Beni etkileyen bir cümle vardı, onunla bitirmek istiyorum. 'Kanımca A'nın hayatı onurundan daha değerli.' (Syf.89)
Balzac ile tanışma romanım oldu Eugenie Grandet. Aslında niyetim ilk olarak Vadideki Zambak ile başlamaktı, ancak elime ilk olarak bu kitap geçince bekletmek istemedim. Öncelikle Balzac'ın ne kadar müthiş bir gözlem yeteneği ve tahlil gücü olduğunu söylemek istiyorum. Oldukça detaylı mekan tasvirleri, hikayenin geçtiği dönemin analizi beni bir okur olarak çok tatmin etti. Ana karakterimiz olan cimri bir baba ve onun ailesi üzerinden aktarmaya çalıştığı hikaye aslında zaman ve mekan farketmeksizin ne kadar birbirimize benzediğimizi, yer yer trajik yer yer mizahı ögelerle anlatıyor. Çok keyif alarak okudum.
