Ö.
@higherself
329 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Bir çocuğu öldürmenin herhalde savunulacak bir tarafı yoktur, zaten bu kitap onun anısına bir anıt gibi dikiliyor, yargılamadan, süslemeden yaşanılan gerçekleri hem yüzünüze vuruyor hem de bir masal anlatır gibi hayal ettiriyor, çarpıyor, sarsıyor. İnsan olmanın sınırları nerede başlıyor nerede bitiyor...
Hepimiz gülüncüz. İliklerimize kadar gülünç... Birbirimizden ibret almaya kalkışmamız daha gülünç değil midir? Ben neyim ki diğer insan olan benden ibret alıyorum..
İnsan kardeşlerine nasihat vermekle meşgul olanların cümlesi, sözlerini kendileri yarı yarıya tutmak insafını gösterselerdi çoktan bu alem düzelmeye yüz tutardı.
Puan vermedi·240 syf.·
4 günde okudu
·2020 17. kitabı
İnsan kısmı ne acayip hayvan! .... Daima, düşündüğünden başka bir şey düşünüyor gibidir ve baktığı şeyi de görmez.
