Hilal
@hilalslibrary
207 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Kimse kendini inzivada keşfetmez. İnsan kendisiyle ancak büyük kalabalıklarda karşılaşır. İnzivalarsa dönüşler içindir. Kalabalıklarda kendiyle karşılaşıp kaybolanların, yenilenlerin döküm günleri için.
Birisi gelir
Unutma bahçelerinde
Çok beklemiş birisi
Lambasını kalbimize tutar.
Yüzümüz birden güneşli sabahlar
İçimizde bir tuhaf iyilik duygusu
Bütün sokaklar ıslık çalmaya başlar.
Gövdemizde sızlayan bir kayıp zaman
-Mutluluk değil, mutsuzluk değil-
Dünyanın bütün kederini severiz.
taş yazıt
Gülüş bir yanaşımdır bir öbür bir kişiye
Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye
Anılarından kale yapıp sığınsa bile
Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.
Bir şeyin var olması, varlığını sürdürecek kadar güçlü olduğunun göstergesidir.
…; yani kendi küçük hayatlarını dar kafalı küçük formüllere göre yaşayanları, bir araya toplaşmış sürüler dışında var olamayan varlıkları, yaşamlarını başkalarının düşüncelerine göre kalıplara sokanları, kölesi oldukları çocuksu kurallar nedeniyle gerçekten yaşamayı ve birey olmayı beceremeyenleri düşününce bir iki kez acı kahkahalara boğuldu.