Kitabın əsas fikri odur ki, insan əslində sevgi ilə yaşayır. İnsanları yaşadan şey pul, güc və ya planlar deyil, insanların bir-birinə göstərdiyi sevgidir. Kitabı oxuyanda bir şeyi də hiss etdim ki, insanlar çox vaxt həyatlarını özlərinin idarə etdiyini düşünür. Elə bilirlər hər şeyi planlayırlar və hər şey onların əlindədir. Amma insanın sabah başına nə gələcəyini bilməsi mümkün deyil.Insan əslində təkbaşına yaşamır. Bəzən elə bilir ki, öz gücü ilə ayaqda qalır, amma əslində onu yaşadan başqa insanların ona göstərdiyi sevgi və mərhəmətdir. Kitabın içində həm düşündürücü, həm də maarifləndirici qısa hekayələr var. Hekayələr çox sadə dillə yazılıb, amma verdiyi mesaj kifayət qədər dərindir. Tolstoy bu kitabda göstərmək istəyir ki, insan həyatının əsasını sevgi və mərhəmət təşkil edir.
İnsan Neyle Yaşar?
Lev Tolstoy
İnsan Neyle Yaşar?
Lev Tolstoy
Zafer her şeyi örter mi?Edebiyat & Roman
Çok güzel başlayıp kötü ilerlemesi üzücüydü. Hindistan seferi son derece etkileyiciydi. Çıplak Hintli ile Timur’un konuşmaları, hatta Siva’nın çıplak Hintlinin elinde geleceği gösterişi, fillerin üzerine develerle gidiş, dağlardan ‘uçarak’ geçiş… O bölümlerde gerçekten büyük bir komutanın zekası, cesareti, ihtişamı hissediliyordu. Keşke böyle devam etseydi.
Ne yazık ki kitap bambaşka bir yönde ilerlemeye başlıyor. Altmış yaşlarındaki Timur'a bir mektup geliyor: 'Kızımla evlenmenizden çok mutluluk duyarım' diye. Bu kız da güzelliğiyle her yerde adını duyurmuş on beş yaşında bir kız. Yaş farkından dolayı duruma olumsuz bakan Timur, yine de gidip kızı görmek istiyor. Tacir kılığına girerek kızın evine gidiyor. Kızın güzelliğinden büyüleniyor ve evlenmek istediğini söylüyor. Kızın istemediği her halinden belli olsa da, en başta kimliğini gizlemeyi tercih eden cihangir, kendisinin Timur olduğunu söyleyerek kıza tekrar düşünmesi için zaman tanıyor. Kızın isteği olmadan evliliğin olmayacağını söylese de, ismini ortaya koyması, tehditkar halleri aslında kıza pek de açık kapı bırakmıyor. Tarihi roman deyip geçmek istedim. Ama gözümün önüne ihtiyar bir adamın küçücük kızı öpmeye çalışıp ‘küçük’, ‘çocuk’ diye hitap etmesine rağmen güzelliğinden büyülendiği için evlenmekte ısrar etmesi gelince rahatsızlığım had safhaya ulaşıyor. Belki bunlar erkekler için rahatsız edici olmayabilir ancak hayatı boyunca sözlü, fiziksel ya da göz temasıyla dahi olsa tacize uğrayan biz kadınlar için oldukça tetikleyici diye düşünüyorum.
Bu gibi konuların romantize edilmeye çalışılması beni rahatsız ediyor. Evet, aşkı çok güzel anlatan cümleler var, ama onların yaşlı bir adamın torunu yaşındaki kız çocuğuna kurulduğu da bir gerçek! Yanlış yaptığını içten içe bilmesine rağmen, o yoldan vazgeçmiyor.
Reklam
Puan vermedi
Etiraf Lev Tolstoy
Lev Tolstoyun “Etiraf” kitabı onun həyatındakı dərin mənəvi və intellektual dəyişiklikləri əks etdirən, avtobioqrafik məzmunlu əsərdir. Bu kitabda Tolstoy öz inanc böhranından, həyatın mənasını və məqsədini axtarışından bəhs edir. Kitab yazıçının dinə, fəlsəfəyə və insanın daxili harmoniyasına dair düşüncələrini ehtiva edir.
Kitabın əsas mövzuları və təhlili:
Tolstoy əsərdə həyatının müxtəlif mərhələlərində özünün xoşbəxtliyi və uğurları ilə razılaşmadığını bildirir. O, həyatın mənası ilə bağlı dərin suallara cavab axtarır: “Biz niyə yaşayırıq?” və “Ö! üm nədir?”
İnam böhranı:
Tolstoyun həyatı boyu topladığı sərvət, şöhrət və ailə xoşbəxtliyi ona daxili rahatlıq vermir. Bunun əksinə, o, dərin mənəvi boşluq hiss edir. Xristianlıq, xüsusən də onun sadə və ilkin forması, bu boşluğu doldurmağa kömək edir.
Dini oyanış:
Tolstoy xalqın inanclarına dərin hörmət bəsləyərək, kilsənin rəsmi doktrinalarını qəbul etməsə də, imanla yenidən barışır. O, sadə xalqın yaşadığı təvazökar həyatdan ilham alır.
Maddi və mənəvi dəyərlər:
Yazıçı insanın həyatında maddi dəyərlərin ötəri olduğunu və əsl xoşbəxtliyin mənəvi zənginlikdə tapıldığını vurğulayır.
ah o yemendir, anlatılan senin de hikayendir..Türk Tarihi
yemen..
islam inancına göre hazreti ademin oğlu kabil, kardeşi habili günümüzde suriyede yer alan şam şehrinde bulunan kasiyun dağında öldürür..
bu olaydan sonra kasiyun dağı çevresi 'dem-u şakik' olarak anılır bölgede yaşayanlarca.. (dem: kan; lugatim.com/s/DEM , şakik: ana baba bir erkek kardeş; lugatim.com/s/%C5%9EAK%C4%B0K )
dem-u şakik: kardeş kanı.. kardeş kanının aktığı yer..
zamanla bu kelime bölgeye gelenlerce gerek söyleniş gerekse yazılış olarak farklılığa uğrar; demuşk, dımaşk, dimaşk, damascus..
kardeşini öldüren kabil, babası adem tarafından kendisine beddua edilerek buradan kovulur.. kabil, yemene gider, burada nesli çoğalır, kendi yaşamı da hazin/ibretlik şekilde son bulur..
buraya dek yazdıklarımı -varsa- dikkatli okuyanlar dem-u şakikin söyleniş ve yazılışı değişirken bölgenin günümüzdeki adı olan şamın geçmediğinin farkına varmışlardır..
peki şam adı nereden gelmiştir? şuradan; şam, arapça sol, kuzey anlamına gelir.. islamiyet sonrası bölgenin, dünyanın, evrenin merkezi sayılan mekkedeki kabe araplarca bölgedeki yerleri isimlendirme konusunda da bölge insanını etkilemiştir..
mekkedeki kabenin sol tarafında kalan dem-u şakik bölgesine araplar dimaşk eş-şam demişlerdir, soldaki kardeş kanı bölgesi.. zamanla bu isim araplar arasında eş-şam, şam şeklinde kısaltılarak kullanılmıştır, bölgedeki müslüman olmayanlar ise buraya hala damascus demeye devam etmişlerdir..
bölgedeki araplarca mekkedeki kabeyi merkeze alarak bölgedeki yerleri isimlendirme olayından etkilenen bir diğer bölge de günümüzde aden körfezinde yer alan yemen bölgesidir..
yemen de kabenin güneyinde, sağında kaldığı için arapça güney, sağ anlamlarına gelen yemen sözcüğü ile anılan bu bölge zamanla dillerde, yazıda ve haritada bu adla belirtilir, gösterilir, ifade edilir
Puan vermedi·248 syf.·
2025 21. kitabı
Yazarın ilk kitabı, değişik yazı tarzı, kısa cümlelerin çokluğu, "kız" ve "lan" kelimelerinin aşırı kullanımı, hep görülen geçmiş zamanın kullanılması ( yaptı, etti, geldi, yalvardı, oldu, dedi, astı, inandı, başladı, yemin etti, bildirdi, tembihledi, istedi, oturdu, gözledi, bayıldı, taktı, küstü, uyandı, başardı...), kişilerin çokluğu, olay ve kişi takibinin zorluğu ve saireden dolayı kitabın başlarında "Ya bir çırpıda okuyup bitiricem ya da zamana yaya yaya tat almadan zoraki okuyup rafa koyucam." diye düşünüp kitaba ara vermeden devam kararı aldım. İyi ki hemen elden çıkarmışım yoksa bekleseydi işkenceye dönerdi ki bu da kitap konusunda hoşlandığım durum değil.
Hani "bizdeki bir günde yaşananlar Avrupa'da yüz yılda yaşanmıyor" diye ülke geleceğimiz vardır ya işte bu kitapta da tam bu durum söz konusu. Her an olay, gelişme, düşünce akışı, eylem vs. Durmaksızın ailede yaşanan gelişmelere şahit oluyoruz ama öyle böyle değil. Aksiyon filmleri yanında halt etmiş, Hint abartısı az kalmış (onlar en azından müzik arası veriyor, bi nefesleniyoruz). Olayların zamanı yok, gece bi ton olay, gündüz bi ton olay. Biri birinden tokat yemeyegörsün, tokadı yiyen kendini tüm aile fertlerinin elinden geçmiş halde bazen kanlı şekilde odanın ortasında buluyor. Dayak atmanın ve yemenin hakkı veriliyor yani. Hele kız evlat söz konusuysa terbiye, ahlak, edep babında daha özenle atılıyor dayak; öyle ya erkek her şeyi yapar ona mübahtır ama kız olunca yapamaz günahtır, ataerkil düzen böyle istiyor çünkü. Dayak kadar hastalanma ve "ölüyorum yetişin" nazları da çokça yapılıyor, yapılmazsa kimse istediğini alamaz, yöntem bu, biliniyor, istediğini almanın yolu bilindiği için de "o zaman ben bi hastalanayım" denilerek ihtiyacı olan yatağa kombine bilet ayırtıyor. Tabi kitap sıkıcı olduğu kadar
HEÇKUÎZMA DUXALÎSTEdebiyat & Roman
Lİ DÛ BİHUŞTA BERZE
“Heke em mehkûmê zemanekî bin, zeman jî mehkûmê mekanekê ye.” 186
Çîroka Profesorekî ketî duv folklora efsaneyên dîrokê û Sofî Omer. Profesorekî dêya wî Pûr Xanim (Colemergî) û bavê wî Kanî Beg (Cizîrî); profesorekî li Zurîha Swîsrê hatî dinyayê, li wê derê çûyî zanîngehê û piştre, “bo bernameyeke nava zanîngehan tê Amedê, careke din paşve venagere-73” . Çîroka Profesor Mîrza:
“,agahî ji Mîrza re tê, KU dayika wî, bi mêrekî Alman re diçe, bavê wî dide dû jineke Fransiz. 74”.
“…rojekê nameyek ji welatê biyanî jê re tê KU dibêje; dayika te miriye bila hayê te jê hebe.” 74
Û û û
“Jîyana Profesor Mirza hatibû û li gotina “heçku” asê mabû.”
Û û û
“Hûû Eşimm Wihû! Tûşî Papa! Ho Şaturna!”
Û kutekuta dilê wî li ser bêndera şevê gêre dikir. -175
Çîrokeke enteresan, balkêş lêbelê em ê ne li ser tevna çîrokê û teşeya vegotina romanê rawestin, bêtir behsa kesayîya zimanê li romanê bikin.
“Êdî qîma dilê wî bi Çİ gotinan nedihat û sebra wî bi ÇU tiştî nedihat. Dinya lê hatibû hev..heçku. Dîsa dihat û diçû xwe li “heçkê heçkuyê” asê dikir. Her tişt jê re bi qasî “heçkuyekê” dûr, bi qasî “heçkuyekê” jî nêzîk bû.” 227
1- Êdî qîma dilê wî bi Çİ gotinan nedihat û sebra wî bi ÇU tiştî nedihat.
2- Dinya lê hatibû hev..heçku.
3- Dîsa dihat û diçû xwe li “heçkê heçkuyê” asê dikir.
4- Her tişt jê re bi qasî “heçkuyekê” dûr, bi qasî “heçkuyekê” jî nêzîk bû.”
Ev çar hevokên li pey hev “kesayîya zimanê li romanê” nîşanî me dide lêbelê dîsa jî em li tevahîya romanê binêrin.
1- .. Duxalîzm (cotxalîzm)
Tişta li romanê herî ewil bala mirov dikêşe, bikaranîna xalbendîyan e. Ji bo li romana nivîskar a bi navê 4 Kotra 4 Çela bala min kêşabû, bi teybetî min bala xwe da bikaranîna xalbendîyan. Ji vê hêlê ve vegûherîneke darîçav xwe dide xwîyandin. Anarşîya
Reklam
Reklam