Yalnızlığı ve depresyon nöbetlerine rağmen, örneğin Schopenhauer'unki gibi boyun eğen bir kötümserliği benimsemek yerine Nietzsche her zaman hayatın olumlanması, hayata "evet" denmesine taraf oldu. Bu niteliğin, çoğu modern Avrupalının sahip olduğu lüksle karşılaştırıldığında var olmanın güçlükleri nedeniyle şikayet edecek çok şeyleri dahi olsa Eski Yunanlılar arasında olduğuna inandı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nietzsche özellikle metafizik'e duyulan bütün felsefi ilgiyi, fiziksel dünyanın ötesinde ne olduğuna dair spekülasyonu bir hata ve dikkati asıl önemli olandan başka tarafa çekme olarak nitelemiştir.
Nietzsche başarının daha iyi bir dünya istemi ve "bilgelik"ten ziyade para ve mal mülkle ölçüldüğü modern zamanın kaygılarını taşıyan bilim ve ilerlemenin insanını, "kuramsal insan"ı sürekli kınamıştır.
Nierzsche aklını yitirmeden ve araları açılmadan önce Elisabeth'e öldüğünde -her zaman genç öleceğine inanmıştı- papaz olmadan pagan usulüne göre gömülmek istediğini yazmıştı. Ancak 25 Ağustos 1900'de öldüğünde Elisabeth onun için Lüterci geleneklere uygun bir cenaze töreni düzenledi ve Nietzsche üzerinde gümüş haç olan bir tabutla gömüldü.
Nietzsche birçok açıdan kendi döneminin bir peygamberi, ayrıca peygamberler için genelde söz konusu olduğu gibi zamanına ayak uyduramayan biri olarak görülebilir. Uçurum kenarına ilerleyen fareleri andıran birçok kişi bilim ve siyasi aydınlanmaya övgüler düzerken Nietzsche, yüksek bir dağın doruğundan aşağı başka bir perspektifle, tedbir ve yeni çağın muhtemel tehlikeleri konusunda uyaran bir gözle bakar.