Harry Potter ve Azkaban TutsağıEdebiyat
Bu kitapta Harry bir tehlikenin içindedir. Hogwarts’a bir şekilde girmeyi becermiş olan Sirius Black’in, Harry’yi öldürmek istediği gibi bir söylenti çıkar. Ama Sirius Black’in, Harry’nin vaftiz babası olduğu öğrenilir. Ayrıca Sirius Black masumdur. James ve Lily Potter’a ihanet eden kişi aslında Peter Pettigrew’dir. Onun yıllarca Ron’un faresi olarak yaşadığı öğrenilir.
Fırtına öncesindeki o son sessizlik, sırlar perdesinin ardındaki karanlık gerçekler ve serinin en ağır trajedisine ev sahipliği yapan o unutulmaz basamak: Melez Prens. Bu kitapta Hogwarts, dış dünyadaki savaşa rağmen kapılarını açsa da artık hiçbir şeyin eskisi gibi güvenli olmadığını iliklerimize kadar hissediyoruz. Harry’nin iksir kitabındaki gizemli 'Melez Prens'in notlarıyla okulda parladığı, bir yandan da Dumbledore ile birlikte Düşünseli'ne dalarak Voldemort'un (Tom Riddle) geçmişine, zaaflarına ve Hortkulukların gizemine doğru çıktığı o yolculuk kitabın edebi omurgasını oluşturuyor.
J.K. Rowling bu romanda muazzam bir denge tutturmuş. Bir yanda ergenlik aşkları, Quidditch heyecanı ve gençlik kıskançlıkları varken, diğer yanda Draco Malfoy’un omuzlarındaki çaresiz yük ve karanlığın adeta okulun koridorlarına kadar sızması kurguyu kusursuz bir tezatlıkla besliyor. Ve tabii ki o Astronomi Kulesi’ndeki şok edici, kalbimizi paramparça eden o uğursuz gece... Yeşil bir ışık parlamasıyla çocukluğumuzun ve Hogwarts'ın en büyük koruyucusuna veda ettiğimiz, ihanetle sadakatin birbirine karıştığı o dehşet anı. Bizi doğrudan büyük finale hazırlayan, serinin en melankolik, en derin ve en sürükleyici kitaplarından biri.
#HarryPotterveMelezPrens #JKRowling #MelezPrens #HarryPotter #AlbusDumbledore #SeverusSnape #Hortkuluk #Hogwarts #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #NeOkudum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ve her şeyin başladığı yerde, her şey sona eriyor. Çocukluğumuzun, gençliğimizin ve belki de okuma alışkanlığımızın en büyük mimarı olan o efsanevi serinin epik, vurucu ve kusursuz finali: Ölüm Yadigarları. Bu kez Hogwarts'ın o güvenli koridorları yok; tren istasyonları, ıssız ormanlar ve hortkuluk peşinde geçen, çaresizlikle örülü amansız bir kaçış öyküsü var karşımızda. Harry, Ron ve Hermione’nin çocukluktan tamamen sıyrılıp dünyanın kaderini omuzlarında taşıyan birer yetişkine dönüşmelerini izlemek hem gurur verici hem de hüzünlüydü.
J.K. Rowling, serinin ilk kitabından beri attığı tüm düğümleri bu kitapta tek tek çözüyor. Dumbledore’un kusurlu geçmişi, Ölüm Yadigarları’nın kadim gizemi ve tabii ki fantastik edebiyat tarihinin en büyük ters köşelerinden biri olan Severus Snape’in o yürek burkan, gözyaşlarına boğan fedakarlık hikayesi... Hogwarts Savaşı'nda kaybettiğimiz her bir canla içimizden bir parça koparken, sevginin ve fedakarlığın karanlığa karşı kazandığı o nihai zafer zihnimize kazınıyor. Dönüp dönüp tekrar okunan, her defasında aynı heyecanı ve hüznü yaşatan, fantastik edebiyatın zirve noktası. Elveda çocukluğumuz, elveda yaşayan çocuk..
#HarryPotterveÖlümYadigarları #JKRowling #ÖlümYadigarları #HarryPotter #HogwartsSavaşı #SeverusSnape #Always #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #NeOkudum
Serinin en hacimli, en karanlık ve belki de karakterlerin psikolojisini en derinden hissettiğimiz o muazzam ergenlik ve başkaldırı dönemi: Zümrüdüanka Yoldaşlığı. Voldemort’un geri dönüşünün ardından Sihir Bakanlığı'nın gerçekleri inkar etmesi, medyanın karalama kampanyaları ve Hogwarts'ın üzerine çöken o tecrit hissiyle, büyücülük dünyasının aslında ne kadar kırılgan olduğunu görüyoruz.
Bu kitapta karşımızda sadece kahraman bir çocuk yok; yalnız bırakılmış, öfkeli, anlaşılmadığını hisseden ve sırtındaki yükün altında ezilen, ergenlik sancıları çeken çok gerçekçi bir Harry var. Tabii ki kitabın (ve hatta tüm edebiyat tarihinin) en nefretlik karakteri Dolores Umbridge’in gelişiyle okulun adeta bir hapishaneye dönüşmesi, buna karşı Harry önderliğinde kurulan Dumbledore’un Ordusu'nun o gizli direnişi kurguyu zirveye taşıyor. Ergenlik aşkları, kopan arkadaşlıklar, Zümrüdüanka Yoldaşlığı’nın gizemli operasyonları derken, Sihir Bakanlığı'ndaki o epik Esrar Dairesi savaşıyla kitap soluksuz bir finale bağlanıyor. Ve tabii ki o malum, kalbimizi paramparça eden, serinin en ağır kayıplarından biri... Adaletsizliğe karşı direnişin, büyümenin ve fedakarlığın en çiğ halini sunan, serinin en olgun halkası.
#HarryPotterveZümrüdüankaYoldaşlığı #JKRowling #ZümrüdüankaYoldaşlığı #HarryPotter #DumbledoreunOrdusu #SiriusBlack #Hogwarts #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #NeOkudum
Serinin çocuksu masumsallıktan çıkıp, karanlık ve epik bir fantastik dünyaya evrildiği o muazzam dönüm noktası: Ateş Kadehi. Bu kitapta Hogwarts, yüzyıllar sonra yeniden düzenlenen tehlikeli ve görkemli Üçbüyücü Turnuvası'na ev sahipliği yapıyor. Harry’nin istemeden de olsa bu turnuvanın içine çekilmesiyle başlayan süreç, sadece fiziksel bir mücadeleyi değil, aynı zamanda büyüme sancılarını, arkadaşlık testlerini ve ilk aşkları da beraberinde getiriyor.
J.K. Rowling’in kurgu dehasına bir kez daha hayran kalmamak elde değil. Quidditch Dünya Kupası’yla açılan evren, farklı büyücülük okullarının (Beauxbatons ve Durmstrang) dahil olmasıyla iyice genişliyor. Kitabın son bölümleri ise serinin o güne kadarki en karanlık, en trajik ve soluk kesici anlarına sahne oluyor. Geri dönüşü olmayan bir yola girdiğimizi, Voldemort'un gölgesinin artık tamamen üzerimizde olduğunu iliklerimize kadar hissediyoruz. Defalarca okusa da ilk günkü heyecanı veren, büyücülük dünyasının en şanlı ve en hüzünlü kitaplarından biri.
#HarryPotterveAteşKadehi #JKRowling #AteşKadehi #HarryPotter #ÜçbüyücüTurnuvası #Hogwarts #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #NeOkudum
harry potter serisini defalarca bitirdikten sonra her kelimesini ezberledim seriden başka birşey okumak için fantastik edebiyat kitaplarını araştırırken denk geldim kendisine. ilk kitap olmasına rağmen birden bire olayın içinde buluverdim kendimi. bir büyücünün büyücü olma yolunda ilerlemesi, bir okula başlaması, ondan önce hocası ile geçirdiği bir yıl. birden bire geçiverdi. jesper'ın hep onun içindeki aşağılık kompleksini tetiklediğini, kitapta o yönünü göstermek için yerleştirildiğini düşündüm. diğer arkadaşı ise, yüce gönül ve bilgelik sanırım. ged ise bildiğin ergen. çok affedersiniz bazen çat diye kafasına vurup n'apıyorsun sen demek isteğimi bastıramadım. gölgeyi çağırdığı an da tam böyle bir andı benim için. 190 sayfa çok çabuk bitti. kitabın final bölümündeki mücadelenin geçtiği kumsal, bana narnia günlüklerindeki aslanın kaybolduğu kumsalı anımsattı. birde, büyücü isminin başkaları tarafından bilinmemesi kısmı günümüzde de olan şu göbek ismi koyulması ve sadece annenin bunu bilmesi bunun sebebinin de büyüden korunma olması ile aynı olduğu için kitap bende çok yerel, bizden bir dünya hissiyatı oluşturdu.
