Susuyorum diye sanma ki vazgeçtim
Senli anılardan bir kez daha geçtim
Geçtim dediysem lafın gelişi, ben hep sende kaldım
Seninle ilgili yanımı hep çok sevmiştim.
Bir şey var. Ne olduğunu bilmediğim. Zihnimde beni durmaya zorlayan. Herkesin yaptığı gibi yapma diyen, umursamaz, aldanmaz. Bir şeylere isteksiz ama istediği şeyler olan. Sessizlik, yalnızlık, durağanlık, kendi halinde tatlı bir monotonluk. Keşke yitsem kendi halimde...
Ben bir insanı, İnsan’ı aramıyorum: Ben kendim olmak, sadece kendim olmak istiyorum. Ve kim olduğunu, nerede olduğunu ve gerçekten ne düşündüğünü bilmiyorum. Bu, başkalarının bezlediği, giydirdiği ve yedirdiği benle beraber yaşamak zorundayım; sonsuza kadar, bir yabancıyla yaşar gibi. Ve bu, zor hayatımdaki azaplardan sadece bir tanesi.