Hülya Açılan
@hulyacilan
Instagram: hulyacilan
‘Ne şey hüzünlü artık. Her şey hoş olmayan bir şekilde dağılıyor, çöküyor ya da veda ediyor.’
.
Robert Simon çalışkan bir adam. Geçmişte yaşadıkları, ailesi, çektiği zorluklar geride kaldı. Yeni zorluklar da çıkabilir karşısına bunu biliyor ama şimdilik açtığı, daha ismini koymadığı kafenin işleriyle fazlasıyla meşgul~
.
Robert Seethaler okumayı sevdiğim yazarlardan. Sakin, yormadan, nehir gibi bir akıcılıkta anlatıyor gündelik yaşamı. İsimsiz Kafe de öyleydi. Kafenin müdavimleri, savaştan yirmi yıl sonra bile kendine gelmeye çalışan bir şehrin düzeni, her günün bir öncekine benzemesi ama bu benzerlikte bile yerinde durmayanlar..
Severek okudum. Ama favori Seethaler kitabım mıydı? Hayır. Yazardan aklıma ilk gelen eser hala Bütün Bir Ömür oluyor ~
.
Regaip Minareci çevirisi, Barış Şehri kapak tasarımıyla ~
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İşiniz ve özel yaşamınız arasında kaldınız. Belki de o kadar uzun zaman geçmiştir ki ikisi de aynı şeye dönüşmüştür ve nefes alamayan sadece sizsinizdir. Fiona gibi..
.
Yüksek Divan hakimlerinden Fiona Maye’in belki de hayatının en başarılı olduğu döneminde, peşı sıra gelen kırılma anlarını görüyoruz Çocuk Yasası’nda.
Eşi Jack’in yıllar süren ve oldukça mutlu olduğu söylenebilen evliliklerinin orta yerine bıraktığı bir itirafla açılıyor kitap. Ve o noktadan itibaren Fiona’nın özel hayatıyla iş hayatının derinliklerine iniyoruz. Sonra Adam geliyor, müzik hiç susmuyor, mevsimler sanki duruyor ~
.
Fiona’nın sorumlu olduğu davaların her biri iz bırakacak türden. Beden bütünlüğünün önemi de gösteriyordu bunlar , din ve göreneklerin altında ezilen çocukları, toplumsal sınıfları da..
İnanılmaz güzellikte, kısalığına karşın olabildiğince çok konuya-olguya değinen, incelikli bir eserdi Çocuk Yasası.
Yazarla tanışma eserimdi aynı zamanda. İyi ki dedim iyi ki böyle güçlü bir eserle başlamışım.
.
Roza Hakmen’in her zamanki gibi enfes çevirisiyle ~
Türkan, Orhan’ı kaybediyor. Yıllardır birlikte yaşadığı, eşi-dostu-yol arkadaşını. Çok ani oluyor sanki. Hep böyle mi olur? Bir gün ertesi gün olmayacağını bilmemize rağmen; hiç hazırlamaz mıyız kendimizi bu gidişe?
Sanıyorum hayır.
Türkan da hazırlıksız yakalanıyor.
Saksıda susuz, güneşsiz kalan bir bitki gibi.
.
Çiçeklenmeler kapalı bir perdeyle- bir kayıpla başlayıp, perdeyi yavaş yavaş aralıyor. Önce ışık sonra umut doluyor odaya. İki bölümlü Çiçeklenmeler’de ilk kısımın o vurucu etkisi ikinci kısımda yoktu benim için. Acıyı sevdiğimden-acıyla yoğrulan karakterleri görmek istediğimden değil; yolculuk birden hızlandığı için. Sanki Türkan o çok sevdiği çayı bu sefer demini beklemeden içmiş gibi geldiğinden.
Yine de bu soğuklara iyi geldi Türkan’ın hikayesi.
.
Melisa Kesmez yazdıkça onu okumaya keyifle devam edeceğim ~
.
Seda Mit kapak illüstrasyonuyla~
