Huriye

İnsanların beni dibine kadar dehşete düşürmesine rağmen onlardan ne yaparsam yapayım kopamıyor gibiydim.
Sayfa 14·Kitabı okuyor
Reklam
Birini seviyorsan gerçekten severdin, verecek başka hiçbir şeyin yoksa bile sevgin yeterdi.
Yaşayan bir ölü gibi yeryüzünün altında tabutunun içinde uyanıp çığlıklar atan, öfkesinden deliye dönüp duvarları yumruklayan birisi gibi hissediyordu kendini ama yukarıda onu duyan hiç kimse yoktu, insanlar yeryüzünde hafif adımlarla yürüyor ve o, o seslerle yalnızlığın içinde boğulup gidiyordu.
İnsanın kendi içinde ürettiği kargaşa dış dünyadaki gerçek tehlikelerden çok daha ürkütücüdür.
Sanırım her yaradılışta belli bir kötülüğe doğru eğilim vardır... doğal bir kusur, en iyi eğitim bile üstesinden gelemez.