yine de sordum kendi kendime; nereye gidiyor bunlar? diye ...
“Kerbela” dedi, bir ses ...
şevklenip artlarına düşmek istedim.
o ses; “iyi düşün, bunun bedeli ağırdır!” dedi.
korktum...
küfeliler de korkmuştu. Unutma! korkanlar dostlarını terk eder!” dedi aynı ses.
utandım bu kez. aklım karıştı, gönlüm bulandı.
o ses; “ne utan, ne de kork!” dedi. “anlamaya bak! gidenler kazandı.