huseyin yani
@huseyinyani
Ağlasam geçer,
Biliyorum.
Ağlanmıyor..
Büyük Gece
Kaç kez hayretle baktım sana, başlangıcı düne ait bir
pencereden,
öylece durdum ve hayretle baktim. Yeni kent, benim için
yasak kent gibiydi henüz, ve inatçı manzara kararmaktaydı;
sanki ben,
hiç yoktum. En yakınımdaki nesneler bile çabalanıyordu
anlaşılır
Olmak uğruna. Yol, sokak lambasını itip geçiyordu
yabancıydı. Sonra
ötede-bir oda, hissedilebilen ve lambanın ışığıyla
aydınlanmış-,
ramak kalmıştı katılmama, anlayıp kapattılar pencereleri
Durdum. Bir çocuk ağladı ardından. Biliyordum güçlerinin
nelere yettiğini
çepeçevre evlerdeki bütün annelerin-, ama bütün o
ağlamaları nasıl
teselli bulmaz dertlerden doğduğunu da biliyordum
Şarkı söylemekteydi bir ses, beklentilerin de bir nebze
ötesine
sarkarak, ya da aşağılarda bir ihtiyar koyuveriyordu sitem
dolu
öksürüklerini, acımayı bilen bir dünyanın karşısında haklı
olan,
kendi bedeniymişçesine. Sonra bir saat vurdu-, geç kaldim
saymakta,
yanımdan yuvarlnp gitti.
Tıpkı bir yabancı oğlan çocuğu gibi, hani sokakta topu
değil, ama
kendisi yakalanan, başkalarıı birbirleriyle onca
oynadıklarından
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir İlkbahar Rüzgârı1K
Kaderdir bu rüzgârın estirdiği; bırak, gelsin,
gelsin ne varsa tutkulardan ve körü körüne
ne varsa uğruna yanıp tutuştuğumuz-: gelsin.
(Sessiz ol ve kıpırdanma ki, varsın bize.)
Ey kader dediğimiz, bu rüzgårla gelmelisin.
Adı konmamışların ağırlığıyla yalpalayan
bu yeni rüzgår, sürüklemekte bir yerlerden
denizleri aşırtarak, ne ise biz olan.
..O olabilseydik. Varabilirdik toprağımıza
(Cennetlerin gelgitleriyle çalkalanırdık o zaman.
Gel gör ki, bu rüzgârın önünde kader acımadan
ta üzerimizden geçip gitmekte başka diyarlara.
Rainer Maria Rilke
Rainer Maria Rilkeagain and again..
Again and again, however we know the landscape of love
and the little churchyard there, with its sorrowing names,
and the frighteningly silent abyss into which the others
fall: again and again the two of us walk out together
under the ancient trees, lie down again and again
among the flowers, face to face with the sky.
Her ne kadar tanımışsak da tekrar tekrar aşkın arazisini,
yaslı isimleriyle küçük kilise mezarlığını
ve başkalarının içinde sona erdiği
korkunç biçimde dil ağız vermeyen dağ geçidini,
çıkar dolaşırız yine de tekrar tekrar yaşlı ağaçlar altında ikimiz,
tekrar tekrar yatarız gökyüzüne karşı çiçekler arasında.
Sessiz Rüyalar Görmek İstiyorum
Sessiz rüyalar görmek istiyorum
ve onların zarif parlaklığıyla
odamı kabule süslemek istiyorum
ellerinin ellerim
ve saçlarımın üstünde olan duasını
geceme götürmek istiyorum
insanlarla konuşmak istemiyorum
böylece sözlerinin yankısını
(ki o bir sır gibi beni titretir ve sesi varlıklı kılar)
kaybetmeyeceğim
ve akşam güneşinden sonra
hiç bir ışıkta
daha fazla görmek istemiyorum
gözlerinin ateşinde tutuşan
binlerce sessiz kurban için
içinde kabarmak istiyorum
bir çocuk duası gibi
sevinçle bağırılan sabahta
bir fişek gibi
en yalnız yıldızda
ben
sen olmak istiyorum
