Belki yarın suçlu bulacaksın beni. Neden kolumdan tutmadı, neden mâni olmadı diyeceksin. Ben ezeli bir mağlubum yavrum. Seni sevgimle tutamadıktan sonra.
Her yol sisli, her adım müpheme adını veren yazgı. Hiçbir kapıdan anlaşılmıyor ev neresi, yol nereye? Bilinemez olanı akılla yaşamak.. Peki ya hisler? 'Dar kapı'dan geçmeye yaramıyor tek başına akıl. Her zaman güzel olanı görmeye ve dahi yaşamaya katiyen tek başına yetmiyor. Ümit insana korku veriyor..' Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan ama bir yandan da kılını zarar gelsin istemiyor'.