Hülya
@huzaman
Yol uzun, adımlar kısa.. Etrafta tefekkürle bakılabilecek pek çok manzara.. Aslolan, yoldayken anda kalıp, şükür gözüyle görebilmek..
12 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Yaşları ilerledikçe insanları dine yönelten şeyin ölüm ve ölümden sonraki şeylerin korkusu olduğunu söylerler. Fakat kendi deneyimim
beni şu inanca yöneltti: böyle korku ve düşüncelerden apayrı olarak dini duygular biz yaşlandıkça gelişme eğilimi gösterirler, çünkü ihtiraslarımız ateşini yitirirdikçe, hayal güçlerimiz ve duygularımız köreldiçe aklımız daha rahat işler hale gelir, bir zamanlar aklımızı çelen imgeler, arzu ve heveslerden arındıkça T
anrı, gizlendiği bulutların arkasından görünür, ruhumuz bütün aydınlıkların kaynağı olan bu varlığı hisseder, görür ve ona yönelir, bu yöneliş doğal ve kaçınılmazdır; duygular dünyasına canlılığını ve cazibesini veren her şeyi artık yitirmekte olduğumuz için, o muazzam var olur artık içsel ya da dışsal etkilerle desteklenenmediği için, kalıcı bir şeye, bizi asla yanıltmayamayacak bir şeye tutunma ihtiyacı hissederiz; bir gerçekliğe, mutlak ve ebedi bir gerçeğe tutunmak isteriz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çocuklara erken dönemde dijital bir cihaz vermenin ekranı bilinçli bir şekilde kullanmayı öğrenmelerini yardımcı olduğunu iddia etmek, bir cumartesi öğleden sonra 40.000 metre karelik bir alışveriş merkezinde saklambaç oynamalarına izin vererek onlara yön duygularını geliştirmelerini öğretmekle eşdeğerdir. Üstlerine sıçramadan bir yangın musluğundan kendilerine bir bardak su doldurmalarını istemek gibidir. Çevrim içi Dünya’ya en iyi hazırlık çevrimdışı olarak yapılır yani gerçek hayatta.
Sanki kendi kendine konuşuyor. Neresinden tutmalı nasıl başarmalı?
Yıllardır kesilen ,esasen belki de hiç kurulmamış olan;yani Fetanet olmadan onun o ağır gövdesi her yeri ve her şeyi kapsayan varlığı düşünülmeden, bir suyun mecrasında akışı gibi zorlamasız, yapmacıksız ve olması gerektiği gibi olan bir ilişkiyi, bir baba oğul ilişkisini; işte böyle şeksiz şüphesiz ve gecenin bir vakti olup eşyanın en masum kisvesini giyindiği , insanların ve cinlerin hayatla ölüm arasında bulunduğu bir zamanda, yalanların söylenemediği, ve gülüşleri gerçekten gülüş, gözyaşlarının gerçekten gözyaşı olduğu kıpırtısız anlarda kurulması, denenmesi gereken ilişkiyi nasıl başlatmalı?
…maddi nesnelerden ve bazı önyargılardan kurtulmak “varolmaya”
doğru yapacağım o yürüyüşün gerekli ve vazgeçilmez bir adımıydı.
